Μετά από τη νίκη στο Sprint του Mugello το Σάββατο, ο Francesco Bagnaia κατάφερε να κάνει το ίδιο και στον αγώνα την Κυριακή πετυχαίνοντας έτσι την τρίτη του νίκη στο φετινό πρωτάθλημα του MotoGP. Αντίθετα, ο Marquez, που ήταν και πάλι σε πορεία βάθρου, είχε ατύχημα για ακόμη μια φορά. Στην εκκίνηση ο Bagnaia δεν έφυγε πολύ καλά. Τον προσπέρασε ο Jack Miller, αλλά στα φρένα της δεύτερης στροφής άρπαξε πίσω την πρωτοπορία και δεν κοίταξε σε καμία περίπτωση πίσω του μέχρι και την καρό σημαία. Αυτή ήταν και η δεύτερη φορά σε αυτή τη σεζόν όπου ο Bagnaia κέρδισε τόσο το Sprint όσο και τον αγώνα το ίδιο Σαββατοκύριακο. Από την άλλη, οι ελπίδες του Marquez για να μείνει στη μάχη του τίτλου φαίνονται να σβήνουν μιας και για ακόμη ένα αγώνα είχε πτώση μετά από μάχη για βάθρο. Αυτή ήταν η τρίτη εγκατάλειψη του στη φετινή σεζόν.
Μέχρι το τέλος του πρώτου γύρου, ο Martin κατάφερε να προσπεράσει τον Miller για τη δεύτερη θέση του αγώνα, με τον δεύτερο να δέχεται σχεδόν αμέσως πίεση και από τους Luca Marini και Marquez, ενώ ο Alex Marquez ήταν λίγο πιο πίσω. Τρεις γύρους αργότερα ο Marc Marquez, στην προσπάθεια του να περάσει τον Marini, έπεσε τέταρτος έχοντας πάει ανοιχτά. O Alex Marquez όμως κατάφερε να αρπάξει την τρίτη θέση αλλά όπως και ο αδερφός του, έτσι και ο ίδιος είχε ατύχημα, χάνοντας τα πάντα.
Την τελευταία θέση του βάθρου κατάφερε να κατακτήσει ο Johann Zarco, που προσπέρασε τον Marini στο γύρο 18. Και αυτό πατά το ότι ο αναβάτης έτρεξε με πόνους στους αντίχειρες του μετά από το ατύχημα του στον αγώνα του Le Mans.
Η νίκη του Bagnaia τον φέρνει 21 βαθμούς μπροστά από τον δεύτερο Mario Bezzecchi που έφτασε τους 110 βαθμούς. Τρίτος στο πρωτάθλημα αναβατών είναι ο Jorge Martin με 107 βαθμούς, με τους πρώτους τρεις να φωτογραφίζουν την εικόνα δυναμικότητας του φετινού MotoGP καθώς και οι τρεις είναι αναβάτες με μηχανές Ducati.
Στο πρωτάθλημα κατασκευαστών τα πράγματα είναι ακόμη πιο ξεκάθαρα, καθώς όλοι οι αγώνες φέτος μέχρι στιγμής εκτός από τον αγώνα στην Αμερική (που κέρδισε η Honda) ήταν κατακτήσεις της Ducati. Η επόμενη συνάντηση του θεσμού θα πραγματοποιηθεί στι17 και 18 Ιουνίου στο Sachsenring της Γερμανίας.
Τελική κατάταξη
1 Francesco Bagnaia Ducati
2 Jorge Martin Ducati +1.067
3 Johann Zarco Ducati +1.977
4 Luca Marini Ducati +4.625
5 Brad Binder KTM +8.925
6 Aleix Espargaro Aprilia +10.908
7 Jack Miller KTM +10.999
8 Marco Bezzecchi Ducati +12.654
9 Enea Bastianini Ducati +17.102
10 Franco Morbidelli Yamaha +17.610
Ο πρώτος Αμερικανός αναβάτης νικητής του Rally Dakar
Οκτώ χρόνια μετά την επιστροφή της επίσημης ομάδας του HRC στο πιο σκληρό ράλι του κόσμου, ο αναβάτης της Honda, Ricky Brabec, ανέβηκε στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου έχοντας κυριαρχήσει από την αρχή έως και την τελευταία ειδική διαδρομή του αγώνα που πραγματοποιήθηκε στη Σαουδική Αραβία.
O πρώτος Αμερικανός που κέρδισε το Dakar
Με τη νίκη αυτή, ο Ricky Brabec (Hesperia, Καλιφόρνια, ΗΠΑ) έγινε ο πρώτος Αμερικανός αναβάτης που κερδίζει το Dakar Rally. Ο αναβάτης της Honda, ο οποίος στη φετινή εκδοχή του Dakar Rally κατέκτησε τη νίκη σε δύο ειδικές διαδρομές, ουδέποτε έχασε την πρωτοπορία του αγώνα από την τρίτη ειδική και μετά.
O φετινός αγώνας κάλυψε περίπου 5.000 χιλιόμετρα χρονομετρημένων ειδικών διαδρομών σε μία συνολική διαδρομή 7.800 χιλιομέτρων, όπου, εκτός από τις δύο νίκες του Brabec στις ειδικές 3 και 5, πρέπει να προσθέσει κανείς τόσο εκείνες των José Ignacio Cornejo (ειδικές 4 και 12), Kevin Benavides (ειδική 7) και Joan Barreda (ειδικά 10), όσο και τις πολλές κορυφαίες επιδόσεις στις ενδιάμεσες χρονομετρήσεις, οι οποίες χάρισαν στην ομάδα της Honda τις θέσεις 1 και 2 στις ειδικές 3 και 10.
Έξι νίκες στο Dakar
Αυτή ήταν η έκτη επικράτηση της Honda στο Dakar Rally, μετά τις πέντε νίκες της στην Αφρική, εκ των οποίων η πιο πρόσφατη έλαβε χώρα πριν 31 χρόνια: Οι προηγούμενοι νικητές ήταν, το 1982, 1986 και 1987, ο Cyril Neveu, το 1988 ο Edi Orioli και το 1989 ο Gilles Lalay.
Το 2013, η Honda επέστρεψε στο Dakar Rally ύστερα από 23 χρόνια απουσίας. Κατά τη διάρκεια της οκταετίας αυτής, η ομάδα του HRC βρέθηκε στο βάθρο των νικητών δύο φορές. Και συγκεκριμένα, στο δεύτερο σκαλί του βάθρου με τον Paulo Gonçalves το 2015 και τρία χρόνια αργότερα (2018), στην ίδια θέση, με τον Kevin Benavides.