Ένας αγώνας που διεξάγεται από το 1907 σε δημόσιους δρόμους, με διαδρομή που ελίσσεται ανάμεσα από σπίτια, πεζοδρόμια, φράχτες και αγροκτήματα και γίνεται σε ένα μικρό νησί της Ιρλανδικής Θάλασσας, ανάμεσα σε Μ. Βρετανία και Ιρλανδία. Μιλάμε για έναν από τους πιο επικίνδυνους αγώνες στον κόσμο, με περισσότερα από 250 θανατηφόρα δυστυχήματα στην ιστορία του. Το Isle of Man TT του 2019 είναι έτοιμο να ξεκινήσει.
Μια ιστορία θάρρους, θριάμβων και πανηγυρισμών, ανείπωτων δραμάτων και αδρεναλίνης, που κάθε μοτοσυκλετιστής στον κόσμο πρέπει να βιώσει μια φορά στη ζωή του. Δύο βδομάδες σχεδόν απομένουν μέχρι τη μέρα που θα γίνει ο πρώτος αγώνας της χρονιάς στο Isle of Man Tourist Trophy, με τους περσινούς πρωταθλητές Michael Dunlop, Peter Hickman και Dean Harrison, να επιβεβαιώνουν τη συμμετοχή τους στον εφετινό αγώνα, ενάντια στους πολυνίκεις John McGuinness και Ian Hutchinson.
Στους παραπάνω αναβάτες/θρύλους της «Νήσου» προσθέστε τους συμπατριώτες τους James Hillier, Conor Cummins, Michael Rutter και Gary Johnson, κι έτσι το Tourist Trophy (ή “TT” όπως ονομάζεται για συντομία ο αγώνας) θα διαθέτει τουλάχιστον εννέα νικητές αγώνων με συνολικά 80 νίκες και 195 βάθρα στο ενεργητικό τους! Ο τοπικός ήρωας Conor Cummins θα οδηγήσει και πάλι για την ομάδα Padgetts Motorcycles Honda με το Νο1 στη μοτοσυκλέτα του, ενώ ο Dean Harrison τον ακολουθεί από κοντά με το Νο2 και την ομάδα της Silicone Engineering Kawasaki.
Ο είκοσι τρεις φορές νικητής του TT, John McGuinness, επιστρέφει με το αγαπημένο του νούμερο 3, με την εργοστασιακή ομάδα της Norton, ενώ ο Hutchinson θα πάρει τον αριθμό τέσσερα που προτιμά για λογαριασμό της Honda Racing, πανέτοιμος να διεκδικήσει νέες νίκες. Ο Michael Dunlop του team Tyco BMW Motorrad, ένας αναβάτης που κέρδισε τρεις αγώνες πέρυσι, παίρνει το οικείο του Νο6, με τον περσινό πρωταθλητή των κατηγοριών Senior και RL360 Superstock, Peter Hickman να οδηγεί για λογαριασμό της ομάδας Smiths Racing BMW.
Με τον ανταγωνισμό να είναι μεγαλύτερος από ποτέ, το TT βλέπει επανειλημμένα τα ρεκόρ γύρου να συντρίβονται τα τελευταία χρόνια. Στον εφετινό αγώνα λοιπόν, έχει γίνει περαιτέρω μείωση των συμμετεχόντων αναβατών σε όλες τις κατηγορίες, έτσι ώστε να μειωθεί η πιθανότητα οι πρώτοι, οι γρηγορότεροι αναβάτες, να προλαβαίνουν πιο αργούς αγωνιζόμενους και να καθυστερούν. Για αυτόν τον λόγο, έχουν γίνει δεκτές μόνο 68 συμμετοχές για τις κατηγορίες των 1000cc. Με τον γεμάτο θέαμα περσινό αγώνα που έγινε τον Ιούνιο να είναι ακόμα φρέσκος στη μνήμη των φίλων των αγώνων μοτοσυκλέτας, οι εννέα αγώνες του 2019 περιμένουν με ανυπομονησία τα νέα ρεκόρ γύρου και αγώνων, όπως ακριβώς έγινε το 2018 με την έξοχη νίκη του Peter Hickman στο Senior TT, που πέτυχε χρόνο ρεκόρ 135.452 μιλίων την ώρα (216,7 km/h) στον τελευταίο γύρο της διοργάνωσης!
Η εβδομάδα των κατατακτηρίων δοκιμών ξεκινά το Σάββατο 25 Μαΐου και ολοκληρώνεται μέχρι τις 31 Μαΐου, ενώ οι τέσσερις μέρες των αγώνων διεξάγονται την 1η, την 3η, 5η και 7η Ιουνίου. Επτά αγώνες θα γίνουν μέσα σε αυτές τις γεμάτες δράση ημέρες, με τον αγώνα των Superbike (1η Ιουνίου) να αποτελεί το κορυφαίο θέαμα του ΤΤ. Στον αγώνα Superbike συμμετέχουν οι κορυφαίοι αναβάτες για έξι γύρους των 59 χιλιομέτρων, στις 264 στροφές της διαδρομής, φτάνοντας μέχρι τα 320 km/h στα γρήγορα κομμάτια, μπροστά σε χιλιάδες θεατές διάσπαρτους σε όλο το νησί, οι οποίοι συρρέουν απ’ όλο τον κόσμο για να παρακολουθήσουν έναν από τους πιο φημισμένους και εντυπωσιακούς αγώνες του μηχανοκίνητου αθλητισμού διεθνώς.
Πηγή: Motorbike.gr
Ο πρώτος Αμερικανός αναβάτης νικητής του Rally Dakar
Οκτώ χρόνια μετά την επιστροφή της επίσημης ομάδας του HRC στο πιο σκληρό ράλι του κόσμου, ο αναβάτης της Honda, Ricky Brabec, ανέβηκε στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου έχοντας κυριαρχήσει από την αρχή έως και την τελευταία ειδική διαδρομή του αγώνα που πραγματοποιήθηκε στη Σαουδική Αραβία.
O πρώτος Αμερικανός που κέρδισε το Dakar
Με τη νίκη αυτή, ο Ricky Brabec (Hesperia, Καλιφόρνια, ΗΠΑ) έγινε ο πρώτος Αμερικανός αναβάτης που κερδίζει το Dakar Rally. Ο αναβάτης της Honda, ο οποίος στη φετινή εκδοχή του Dakar Rally κατέκτησε τη νίκη σε δύο ειδικές διαδρομές, ουδέποτε έχασε την πρωτοπορία του αγώνα από την τρίτη ειδική και μετά.
O φετινός αγώνας κάλυψε περίπου 5.000 χιλιόμετρα χρονομετρημένων ειδικών διαδρομών σε μία συνολική διαδρομή 7.800 χιλιομέτρων, όπου, εκτός από τις δύο νίκες του Brabec στις ειδικές 3 και 5, πρέπει να προσθέσει κανείς τόσο εκείνες των José Ignacio Cornejo (ειδικές 4 και 12), Kevin Benavides (ειδική 7) και Joan Barreda (ειδικά 10), όσο και τις πολλές κορυφαίες επιδόσεις στις ενδιάμεσες χρονομετρήσεις, οι οποίες χάρισαν στην ομάδα της Honda τις θέσεις 1 και 2 στις ειδικές 3 και 10.
Έξι νίκες στο Dakar
Αυτή ήταν η έκτη επικράτηση της Honda στο Dakar Rally, μετά τις πέντε νίκες της στην Αφρική, εκ των οποίων η πιο πρόσφατη έλαβε χώρα πριν 31 χρόνια: Οι προηγούμενοι νικητές ήταν, το 1982, 1986 και 1987, ο Cyril Neveu, το 1988 ο Edi Orioli και το 1989 ο Gilles Lalay.
Το 2013, η Honda επέστρεψε στο Dakar Rally ύστερα από 23 χρόνια απουσίας. Κατά τη διάρκεια της οκταετίας αυτής, η ομάδα του HRC βρέθηκε στο βάθρο των νικητών δύο φορές. Και συγκεκριμένα, στο δεύτερο σκαλί του βάθρου με τον Paulo Gonçalves το 2015 και τρία χρόνια αργότερα (2018), στην ίδια θέση, με τον Kevin Benavides.