Δεν προλάβαμε να πάρουμε ανάσα από την καταιγιστική δράση στην Πορτογαλία και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MotoGP επιστρέφει στη δράση με τον αγώνα της Ισπανίας. Στην πίστα Jerez πραγματοποιείται ο 6ος γύρος του πρωταθλήματος το οποίο μέχρι τώρα μας έχει γεμίσει με απίστευτο θέαμα, αλλά και πολλά απροσδόκητα αποτελέσματα.
Στο Portimao την περασμένη Κυριακή η τάξη αποκαταστάθηκε λίγο και είχαμε μια κάποια μορφή κανονικότητας. Αυτό οφείλεται κυρίως στην άνετη επικράτηση του Fabio Quartararo και της Yamaha σε μια πίστα που παραδοσιακά τα καταφέρνουν πολύ καλά. Ο Γάλλος πρωταθλητής πήρε την πρώτη του νίκη για το 2022 με εμφατικό τρόπο, ωστόσο αυτή η νίκη ήρθε έπειτα από ένα πολύ δύσκολο ξεκίνημα στη σεζόν. Δεν είναι τυχαίο ότι στους στεγνούς αγώνες που προηγήθηκαν τη φετινή χρονιά ο Quartararo δεν κατάφερε να τερματίσει πάνω από την 6η θέση, κάτι που θα πρέπει να μας προβληματίσει στη συνέχεια. Μένει να αποδειχτεί στη Jerez αν η απόδοση στο Portimao ήταν απλά ένα πυροτέχνημα ή αυτή είναι η πραγματική ταχύτητα του πρωταθλητή.
Δυνατή Suzuki, σταθερή Aprilia
Στην Πορτογαλία επιβεβαιώθηκαν δύο πράγματα. Το ένα είναι ότι ο Alex Rins και η Suzuki βρίσκονται σε καλό φεγγάρι. Ο Ισπανός από την 23η θέση στη σχάρα εκκίνησης στο Portimao κατάφερε να τερματίσει 4ος και πλέον φιγουράρει στην πρώτη θέση της βαθμολογίας, ισοβαθμώντας με τον Fabio Quartararo. Το δεύτερο στοιχείο που επιβεβαιώθηκε είναι η απόδοση της Aprilia και του Aleix Espargaro. Ο Ισπανός, εκτός από τη νίκη του στην Αργεντινή, βρίσκεται σταθερά ανάμεσα στους ταχύτερους σε όλους του αγώνες δείχνοντας πλέον ότι η RS-GP είναι σοβαρός «παίχτης» στη μάχη για τον τίτλο φέτος.
Όσο για την Ducati, τα πράγματα συνεχίζουν να μη δείχνουν σταθερά, ιδιαίτερα για την εργοστασιακή ομάδα. Οι Jack Miller και Pecco Bagnaia για μια ακόμα φορά έδειξαν ότι έχουν ταχύτητα να παλέψουν για το βάθρο, αλλά όχι για τη νίκη. Δεν είναι τυχαίο πάντως ότι οι δύο αναβάτες βρίσκονται στην 9η και 10η θέση της βαθμολογίας, με την καλύτερη Ducati στη βαθμολογία να είναι η δορυφορική Gresini στην 4η θέση. Μάλιστα οι πρώτες φήμες για τη μεταγραφική περίοδο έχουν ξεκινήσει με τον Miller να έχει συζητήσεις με την LCR Honda και την Ducati να θέλει τον Bastianini στην εργοστασιακή ομάδα αντί του Jorge Martin.
Στην Ισπανία, η Επιτροπή Grand Prix ανακοίνωσε πως το 2023 θα έχουμε μείωση των δοκιμών χειμώνα σε μόλις δύο συναντήσεις (ένα τριήμερο και ένα διήμερο) και μόλις δύο ημέρες δοκιμών κατά τη διάρκεια της σεζόν. Η Επιτροπή επίσης ανακοίνωσε ότι από το 2024 θα είναι υποχρεωτική η χρήση εναλλακτικών καυσίμων κατά 40%, ενώ από το 2027 η χρήση θα φτάσει στο 100%.
Απόλυτο φαβορί ο Quartararo
Η πίστα της Jerez παραδοσιακά ευνοεί τις Yamaha κάτι που σημαίνει ότι ο Fabio Quartararo είναι το φαβορί για τη νίκη στην Ισπανία. Δυνατοί θα είναι οι αναβάτες της Suzuki, Alex Rins και Joan Mir οι οποίοι είναι ανάμεσα στους διεκδικητές της νίκης, ενώ δεν πρέπει να ξεγράψουμε τον Marc Marquez και την Repsol Honda από τη μάχη της νίκης. Στη μάχη του βάθρου θα είναι σίγουρα οι Aleix Espargaro, Pecco Bagnaia και Jorge Martin, με ερωτηματικό να παραμένουν οι Jack Miller και Johann Zarco, ενώ επιστροφή στα καλά αποτελέσματα θα έχει ο Enea Bastianini.
Πρόγραμμα τριημέρου στην Jerez.
Παρασκευή 29 Απριλίου
10:55 Ελεύθερες Δοκιμές 1
15:10 Ελεύθερες Δοκιμές 2
Σάββατο 30 Απριλίου
10:55 Ελεύθερες Δοκιμές 3
14:30 Ελεύθερες Δοκιμές 4
15:10 Κατατακτήριες Q1
15:35 Κατατακτήριες Q2
Κυριακή 1 Μαΐου
12:00 Αγώνας Moto3
13:20 Αγώνας Moto2
15:00 Αγώνας MotoGP
Ο πρώτος Αμερικανός αναβάτης νικητής του Rally Dakar
Οκτώ χρόνια μετά την επιστροφή της επίσημης ομάδας του HRC στο πιο σκληρό ράλι του κόσμου, ο αναβάτης της Honda, Ricky Brabec, ανέβηκε στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου έχοντας κυριαρχήσει από την αρχή έως και την τελευταία ειδική διαδρομή του αγώνα που πραγματοποιήθηκε στη Σαουδική Αραβία.
O πρώτος Αμερικανός που κέρδισε το Dakar
Με τη νίκη αυτή, ο Ricky Brabec (Hesperia, Καλιφόρνια, ΗΠΑ) έγινε ο πρώτος Αμερικανός αναβάτης που κερδίζει το Dakar Rally. Ο αναβάτης της Honda, ο οποίος στη φετινή εκδοχή του Dakar Rally κατέκτησε τη νίκη σε δύο ειδικές διαδρομές, ουδέποτε έχασε την πρωτοπορία του αγώνα από την τρίτη ειδική και μετά.
O φετινός αγώνας κάλυψε περίπου 5.000 χιλιόμετρα χρονομετρημένων ειδικών διαδρομών σε μία συνολική διαδρομή 7.800 χιλιομέτρων, όπου, εκτός από τις δύο νίκες του Brabec στις ειδικές 3 και 5, πρέπει να προσθέσει κανείς τόσο εκείνες των José Ignacio Cornejo (ειδικές 4 και 12), Kevin Benavides (ειδική 7) και Joan Barreda (ειδικά 10), όσο και τις πολλές κορυφαίες επιδόσεις στις ενδιάμεσες χρονομετρήσεις, οι οποίες χάρισαν στην ομάδα της Honda τις θέσεις 1 και 2 στις ειδικές 3 και 10.
Έξι νίκες στο Dakar
Αυτή ήταν η έκτη επικράτηση της Honda στο Dakar Rally, μετά τις πέντε νίκες της στην Αφρική, εκ των οποίων η πιο πρόσφατη έλαβε χώρα πριν 31 χρόνια: Οι προηγούμενοι νικητές ήταν, το 1982, 1986 και 1987, ο Cyril Neveu, το 1988 ο Edi Orioli και το 1989 ο Gilles Lalay.
Το 2013, η Honda επέστρεψε στο Dakar Rally ύστερα από 23 χρόνια απουσίας. Κατά τη διάρκεια της οκταετίας αυτής, η ομάδα του HRC βρέθηκε στο βάθρο των νικητών δύο φορές. Και συγκεκριμένα, στο δεύτερο σκαλί του βάθρου με τον Paulo Gonçalves το 2015 και τρία χρόνια αργότερα (2018), στην ίδια θέση, με τον Kevin Benavides.