Πέρασαν κιόλας δύο εβδομάδες από το προηγούμενο ραντεβού του MotoGP στο Le Mans της Γαλλίας και το πρωτάθλημα μπαίνει στην πιο «καυτή» φάση του. Όλα τα βλέμματα στρέφονται πλέον στην Ιταλία και την πανέμορφη πίστα του Mugello που βρίσκεται στους λόφους της Τοσκάνης, κοντά στη Φλωρεντία. Το Mugello είναι το «σπίτι» των Ιταλών, με τις Ducati, Aprilia και όλων των Ιταλών αναβατών να έχουν μεγάλο κίνητρο να διαπρέψουν μέσα στην πατρίδα τους.
Ο φετινός αγώνας στο Mugello έχει μια ιδιαιτερότητα καθώς θα είναι ο πρώτος έπειτα από 26 χρόνια που θα πραγματοποιηθεί χωρίς τον Valentino Rossi. Ο Ιταλός προσέλκυε εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου στην πίστα κάθε χρόνο και φέτος θα είναι αισθητή η απουσία του. Παρόλα αυτά, ο κόσμος είναι βέβαιο ότι θα κατακλύσει τους λόφους της πίστας υποστηρίζοντας τους Ιταλούς και όχι μόνο, αναβάτες.
Στα νέα των ημερών που μεσολάβησαν από τη Γαλλία μέχρι την Ιταλία, ίσως το σημαντικότερο ήταν η ματαίωση του Grand Prix της Φινλανδίας. Η πίστα του KymiRing δεν είναι έτοιμη όσον αφορά τις κτιριακές εγκαταστάσεις και σε συνδυασμό με τις ταραχές στην Ουκρανία οι άνθρωποι της Dorna αποφάσισαν να μην προχωρήσουν στη διεξαγωγή του αγώνα. Τα υπόλοιπα νέα αφορούν τις μεταγραφές οι οποίες... δεν έχουν γίνει ακόμα. Όλες οι ομάδες τηρούν στάση αναμονής με τις φήμες να παίρνουν και να δίνουν για αναβάτες και εργοστάσια.
Το τελευταίο αγαπημένο σενάριο του Τύπου είναι ότι η Aprilia θα αναλάβει τη θέση της Suzuki η οποία αποχωρεί στο τέλος του 2022, δημιουργώντας δορυφορική ομάδα με την στήριξη της ομάδας RNF. Αν φύγει η ομάδα της RNF από την Yamaha τότε είναι πολύ πιθανό η Mooney VR46 του Valentino Rossi να αναλάβει το ρόλο της δορυφορικής ομάδας της Yamaha, με τον Ιταλό αναβάτη να επιστρέφει στην αγαπημένη του μάρκα. Στο Mugello δεν αναμένουμε ηχηρές ανακοινώσεις, αλλά δεν αποκλείεται να έχουμε κάτι πικάντικο.
Προβλέψεις για το Mugello
Κοιτάζοντας την πίστα του Mugello με την τεράστια ευθεία εκκίνησης/τερματισμού θα έλεγε κανείς με βεβαιότητα ότι μια Ducati είναι εκείνη που θα κερδίσει τον αγώνα. Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε ότι πέρυσι, η πιο αργή μοτοσικλέτα ήταν εκείνη που ανέβηκε στην πρώτη θέση και δεν ήταν άλλη από την Yamaha του Fabio Quartararo. Ο Γάλλος είναι σε καλή κατάσταση, βρίσκεται στην πρώτη θέση της βαθμολογίας και αναμένεται να είναι πολύ δυνατός στην Ιταλία. Το μοναδικό πράγμα που μπορεί αν του στερήσει τη νίκη είναι η έλλειψη τελικής ταχύτητας της M1 του από την οποία έχει πολλά παράπονα φέτος ο Quartararo.
Οι αναβάτες της Ducati είναι φαβορί για τη νίκη επίσης, με τους Pecco Bagnaia και Jack Miller να είναι σε καλή κατάσταση. Ο Enea Bastianini, με τρεις νίκες φέτος, πάει στην πατρίδα του με μοναδικό στόχο τη νίκη, ενώ δυνατή αναμένεται να είναι η Aprilia, ιδιαίτερα με τον εξαιρετικό Aleix Espargaro. Για το βάθρο, μέσα στο παιχνίδι θα είναι οι Johann Zarco, Marc Marquez και οι αναβάτες της Suzuki (Rins και Mir), ενώ θα πρέπει να έχουμε το νου μας και στους αναβάτες της KTM καθώς ο Miguel Oliveira ήταν πολύ δυνατός πέρυσι.
Πρόγραμμα του αγωνιστικού τριημέρου στο Mugello
Παρασκευή 27 Μαΐου
10:55 Ελεύθερες Δοκιμές 1
15:10 Ελεύθερες Δοκιμές 2
Σάββατο 28 Μαΐου
10:55 Ελεύθερες Δοκιμές 3
14:30 Ελεύθερες Δοκιμές 4
15:10 Κατατακτήριες Q1
15:35 Κατατακτήριες Q2
Κυριακή 29 Μαΐου
12:00 Αγώνας Moto3
13:20 Αγώνας Moto2
15:00 Αγώνας MotoGP
Πηγή: Zougla.gr
Ο πρώτος Αμερικανός αναβάτης νικητής του Rally Dakar
Οκτώ χρόνια μετά την επιστροφή της επίσημης ομάδας του HRC στο πιο σκληρό ράλι του κόσμου, ο αναβάτης της Honda, Ricky Brabec, ανέβηκε στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου έχοντας κυριαρχήσει από την αρχή έως και την τελευταία ειδική διαδρομή του αγώνα που πραγματοποιήθηκε στη Σαουδική Αραβία.
O πρώτος Αμερικανός που κέρδισε το Dakar
Με τη νίκη αυτή, ο Ricky Brabec (Hesperia, Καλιφόρνια, ΗΠΑ) έγινε ο πρώτος Αμερικανός αναβάτης που κερδίζει το Dakar Rally. Ο αναβάτης της Honda, ο οποίος στη φετινή εκδοχή του Dakar Rally κατέκτησε τη νίκη σε δύο ειδικές διαδρομές, ουδέποτε έχασε την πρωτοπορία του αγώνα από την τρίτη ειδική και μετά.
O φετινός αγώνας κάλυψε περίπου 5.000 χιλιόμετρα χρονομετρημένων ειδικών διαδρομών σε μία συνολική διαδρομή 7.800 χιλιομέτρων, όπου, εκτός από τις δύο νίκες του Brabec στις ειδικές 3 και 5, πρέπει να προσθέσει κανείς τόσο εκείνες των José Ignacio Cornejo (ειδικές 4 και 12), Kevin Benavides (ειδική 7) και Joan Barreda (ειδικά 10), όσο και τις πολλές κορυφαίες επιδόσεις στις ενδιάμεσες χρονομετρήσεις, οι οποίες χάρισαν στην ομάδα της Honda τις θέσεις 1 και 2 στις ειδικές 3 και 10.
Έξι νίκες στο Dakar
Αυτή ήταν η έκτη επικράτηση της Honda στο Dakar Rally, μετά τις πέντε νίκες της στην Αφρική, εκ των οποίων η πιο πρόσφατη έλαβε χώρα πριν 31 χρόνια: Οι προηγούμενοι νικητές ήταν, το 1982, 1986 και 1987, ο Cyril Neveu, το 1988 ο Edi Orioli και το 1989 ο Gilles Lalay.
Το 2013, η Honda επέστρεψε στο Dakar Rally ύστερα από 23 χρόνια απουσίας. Κατά τη διάρκεια της οκταετίας αυτής, η ομάδα του HRC βρέθηκε στο βάθρο των νικητών δύο φορές. Και συγκεκριμένα, στο δεύτερο σκαλί του βάθρου με τον Paulo Gonçalves το 2015 και τρία χρόνια αργότερα (2018), στην ίδια θέση, με τον Kevin Benavides.