Στον πλέον θεαματικό αγώνα της σεζόν, μεγάλος νικητής ήταν ο Danilo Petrucci με τη νίκη του να είναι η πρώτη του στη μεγάλη κατηγορία. «Νικητής» ωστόσο ήταν και ο Alex Rins με ένα ιδιαίτερο τρόπο μιας και ο σημερινός του αγώνας ήταν κυρίως μια ματιά στο μέλλον του που προβλέπεται λαμπρό.
Ο σημερινός αγώνας θύμιζε.. Moto3 ακόμα και στην διεκδίκηση της 1ης θέσης για το μεγαλύτερο μέρος του αγώνα, μιας και από εκεί πέρασαν και οι τέσσερις πρώτοι αναβάτες. Στο τέλος όμως ο Petrux «δίκασε» το Marquez και το Dovizioso παίρνοντας μια άκρως φορτισμένη συναισθηματικά νίκη στον αγώνα της πατρίδας του, την πρώτη για εκείνον στη μεγάλη κατηγορία. Ο Marquez πίεσε από την αρχή, κάτι που τον οδήγησε σε λάθη που τον έριξαν ως και την 5η θέση, με την επάνοδο ωστόσο να τον φέρνει μπροστά από τον Andrea Dovizioso, στο 2ο σκαλί του βάθρου. Ο Dovi με τη σειρά του έκανε ένα εξίσου πολύ καλό αγώνα μετά από μια πολύ καλή εκκίνηση από την 9η θέση, χωρίς ωστόσο να επιλέγει το ρίσκο.
Όμως ο «άθλος» έγινε από τον πρώτο εκτός βάθρου αναβάτη, τον Alex Rins. Ο χαρακτηρισμός «Αναβάτης της Κυριακής» του αξίζει δικαιωματικά μιας και παρά την 13η θέση της εκκίνησης έφτασε ως και την πρώτη. Μια πρώτη θέση που ενδεχομένως να κρατούσε αν η Suzuki του δεν είχε τόσο εμφανή την αδυναμία στη μεγάλη ευθεία της ιταλικής πίστας, γεγονός που τον περιόρισε στην 4η θέση. Και πάλι όμως οι Ιάπωνες φαίνεται να βρίσκονται στο σωστό δρόμο εξελίσσοντας μια μοτοσυκλέτα που πρωτίστως «στρίβει», θυμίζοντας την εξέλιξη της M1 πίσω στο 2004, επιβεβαιώνοντας τη θεωρία πως οι αγώνες κερδίζονται στις στροφές και όχι στις ευθείες.
Στην 5η θέση, εξίσου συγκινημένος τερμάτισε ο Takaaki Nakagami, μπροστά από τη Yamaha του Maverick Viniales. Εδώ αξίζει να σημειωθεί πως η Yamaha υπήρξε ανύπαρκτη στον αγώνα δείχνοντας πως η όποια πρόοδος είχε φανεί σε προηγούμενους αγώνες ήταν μάλλον… φούσκα. Τα χαράς ευαγγέλια για την εργοστασιακή ομάδα της Ducati συνεχίστηκαν και για τον 7ο Michele Pirro που εκκινούσε από την 12η θέση.
Ο Cal Crutchlow ακολούθησε στην 8η θέση παρά την καλή εκκίνηση, ενώ ο Pol Espargaro και ο Fabio Quartararo συμπλήρωσαν τη 10άδα, με τον 20χρονο Γάλλο να μη μπορεί να υποστηρίξει τη 2η θέση που είχε στο grid. Όλα αυτά ενώ πέρα της γενικότερα απούσας Yamaha, απόντες ήταν για ακόμα ένα αγώνα και οι Lorenzo και Zarco, εντείνοντας τον προβληματισμό στις ομάδες τους. Τον αγώνα τους δεν τελείωσαν ποτέ οι Miller, Bagnaia, Syahrin, Morbidelli, Rabat αλλά και Rossi, o οποίος έπεσε ενώ ήταν τελευταίος μετά από έξοδο στην αμμοπαγίδα. Αναλυτικά μπορείτε να δείτε τα αποτελέσματα εδώ.
Στο δια ταύτα, ανταγωνισμός υπάρχει και το πρωτάθλημα.. φλέγεται! Το ραντεβού ανανεώθηκε για τις 16 Ιουνίου με το ενδιαφέρον ακόμα πιο έντονο, μιας και ο Marquez βλέπει τη διαφορά του στο κυνήγι του τίτλου να ψαλιδίζεται, το Dovi να αρκείται στη μεθοδικότητα, τον Petrucci να «ντοπάρεται» ψυχολογικά και τον Rins να είναι ικανός για όλα.
Πηγή: Zougla.gr
Ξεκινάει η Ευρωπαϊκή κυριαρχία στο MotoGP;
Το τελευταίο τεστ πριν το ξεκίνημα του MotoGP 2023, που θα γίνει σε δέκα ημέρες στην πίστα του Πορτιμάο στην Πορτογαλία, έδειξε ότι η περσινή κυριαρχία της Ιταλικής Ducati θα συνεχιστεί και η επόμενη πιο δυνατή μάρκα ήταν η Aprilia, τη στιγμή που οι Ιαπωνικές εταιρίες είχαν μόνο την Yamaha του Fabio Quartararo να σώζεται στα φύλλα χρόνου, στον ένα καλό γύρο που κατάφερε να κάνει ο Γάλλος. Η άλλοτε κραταιά Honda είδε τους οδηγούς της στις θέσεις 13 και 14, πίσω ακόμη και από την Αυστριακή ΚΤΜ, που είναι σχετικά νέα στο παιχνίδι.
Ειδικά η “κόκκινοι” της Ducati είχαν και τις 7 μοτοσυκλέτες που συμμετείχαν στις δοκιμές της Κυριακής, στις 8 πρώτες θέσεις, με τον Γάλλο Quartararo στην τρίτη θέση, να τους χαλάει το πάρτυ της απόλυτης νίκης! Στην ένατη θέση η ΚΤΜ και πίσω της τρεις Aprilia!
Είμαστε λοιπόν μπροστά στο ξεκίνημα μιας Ευρωπαϊκής κυριαρχίας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, μετά και την αποχώρηση της Suzuki φέτος;
Αν ανατρέξουμε στην ιστορία των Αγώνων που ξεκίνησε το 1949 θα δούμε μια Ευρωπαϊκή επικράτηση για τα πρώτα 26 χρόνια, κυρίως με τις Gilera & MV Agusta, αλλά και τον Giacomo Agostini, που μετά τα 7 συνεχόμενα Πρωταθλήματα με την Ιταλική MV, έδωσε το 1975 τον πρώτο Τίτλο στους Ιάπωνες της Yamaha, που έκτοτε ξεκίνησαν μια κυριαρχία 31 συνεχόμενων Πρωταθλημάτων, που με τη διακοπή του 2007, συνέχισαν για ακόμη 14 χρόνια, μέχρι και το 2021, με Suzuki & Honda να μπαίνουν στο παιχνίδι των Τίτλων. Μάλιστα η Honda πήρε τα 21 από τα 45 Ιαπωνικά Πρωταθλήματα, για να φτάσει το 2022 να είναι η πρώτη της χρονιά χωρίς νίκη και η πρώτη της χρονιά στην τελευταία θέση του Πρωταθλήματος Κατασκευαστών.
Η Honda παραμένει στο παιχνίδι με τέσσερις οδηγούς και μάλιστα δύο Παγκόσμιους Πρωταθλητές της μεγάλης κατηγορίας στην ίδια ομάδα, η Yamaha έμεινε με δύο οδηγούς, από τέσσερις που είχε μέχρι πέρυσι και η Suzuki, όπως είπαμε αποχώρησε. Είναι αυτό ένα δείγμα υποχώρησης των Ιαπώνων στους Αγώνες, που όπως δηλώνουν είναι αναπόσπαστο κομμάτι της τεχνολογικής τους εξέλιξης ή απλά είναι ένα διάλειμμα στο οποίο θα ανασυνταχθούν και θα επιχειρήσουν να ξαναπάρουν τα ηνία;
Η ιστορική και στατιστική κυριαρχία τους δεν απειλείται μόνο από το γεγονός ότι με αιχμή του δόρατος την Ducati, οι Ευρωπαίοι θέλουν να αυξήσουν το νούμερο των 28 Πρωταθλημάτων τους. Απειλείται από αυτό που έκτισε τον Τίτλο του Pecco Bagnaia το 2022 και είναι η συνεχής εξέλιξη και η σχεδόν τελειοποίηση της Ducati Desmocedici GP, ενώ και η Ιταλική Aprilia έχει φτιάξει μια εξαιρετική μοτοσυκλέτα και έχει τέσσερις οδηγούς έτοιμους για όλα, μπροστά στους οκτώ συνολικά της Ducati. Η Αυστριακή ΚΤΜ επίσης δείχνει με τους τέσσερις οδηγούς της να βρίσκεται κοντά.
Όλοι στο Paddock του MotoGP μιλούν για την κόκκινη εποχή και η τεχνολογική πρωτοπορία φάνηκε στις δοκιμές και στα αεροδυναμικά βοηθήματα των μοτοσυκλετών, που προσπαθούν οι Ιάπωνες να αντιγράψουν, τη στιγμή μάλιστα που η Aprilia προχώρησε ένα ακόμη βήμα πιο μπροστά σε αυτόν τον τομέα και από την Ducati.
Η διαφαινόμενη κυριαρχία της Ευρώπης μπορεί να φέρει και ένα κακό, που θα είναι η αποχώρηση και των δύο εναπομείναντων Ιαπώνων, αφού μάλλον η Kawasaki δεν μπορεί ή δεν θέλει να επιστρέψει και για την Suzuki θα μπορούμε να συζητήσουμε μια ενδεχόμενη επιστροφή μετά το 2026, όταν θα αλλάξουν οι τεχνικοί κανονισμοί και ίσως επιτραπούν υβριδικοί κινητήρες.
Μέχρι τότε ας απολαύσουμε τη μάχη των Δαυίδ της βιομηχανίας μοτοσυκλέτας, (Ducati & Aprilia), απέναντι στους Γολιάθ (Honda & Yamaha), με την ΚΤΜ να είναι κάτι ανάμεσα σε αυτούς.
Όπως και νάχει το 2023 αναμένεται να βιώσουμε ένα ιδιαίτερα συναρπαστικό Πρωτάθλημα, με το θέαμα να είναι ακόμη μεγαλύτερο, καθώς κάθε Σάββατο (στο Αγωνιστικό Σαββατοκύριακο) θα βλέπουμε τους Αγώνες Σπριντ. Μαζί με τους κανονικούς Αγώνες της Κυριακής, ο Πρωταθλητής θα βγει μετά από 42 βαθμολογίες στα τέλη Νοεμβρίου.
Πηγή: Zougla.gr