Η εκπληκτική φετινή σεζόν του MotoGP φθάνει σιγά-σιγά σε ένα εκρηκτικό φινάλε, έπειτα από την πρώτη νίκη του Joan Mir στον θεσμό στο Ευρωπαϊκό grand prix. Ο Ισπανός βρίσκεται αγκαλιά με τον τίτλο ύστερα από το ατύχημα του κυριότερου του αντιπάλου, Fabio Quartararo, κατά τη διάρκεια του αγώνα.
Πριν από την εκκίνηση στην Βαλένθια, από τους πρώτους έξι αναβάτες του πρωταθλήματος μόνο ο Mir δεν είχε ακόμη κερδίσει αγώνα στον θεσμό, αλλά με το πέσιμο της καρό σημαίας βρέθηκε στην κορυφή με 37 βαθμούς διαφορά από το δεύτερο. Ο Espargaro έφυγε καλά από την pole position που κατέκτησε, έχοντας πίσω τους Rins και Nakagami. Πιο πίσω, ο Quartarari βρέθηκε στην ένατη θέση από την ενδέκατη που εκκίνησε. Στην προσπάθεια του να προσπεράσει τον Aleix Espargaro, έπεσαν και οι δύο με τον Γάλλο να καταφέρνει να πάρει δύο βαθμούς στο τέλος του αγώνα της Βαλένθια. Παράλληλα όμως μειώθηκαν και οι πιθανότητες του για το φετινό τίτλο. Μπροστά, ο Rins άρπαξε κορυφή μόλις στον δεύτερο γύρο, προσπερνώντας τον Espargaro ενώ τον ακολούθησε ο Mir σχεδόν αμέσως. Λάθη του Rins άνοιξαν την πόρτα για τον Mir να πατήσει κορυφή και να ανοίξει μάλιστα μισό δευτερόλεπτο διαφορά.
Από ‘κει και έπειτα ο Mir έλεγξε τον αγώνα άψογα, ανοίγοντας συνέχεια την απόσταση του από τον άλλο αναβάτη της ομάδας του, και μαζί ολοκλήρωσαν το πρώτο 1-2 της Suzuki στον θεσμό από το 1982. Ο Pol Espargaro ολοκλήρωσε το βάθρο για την ΚΤΜ με τους Nakagami (LCR Honda), Oliveira (Tech3) και Miller (Pramac Ducati) να συμπληρώνουν την πρώτη εξάδα. Τους πρώτους δέκα ολοκλήρωσαν οι Binder, Dovi, Zarco και Petrucci.
Άδοξα τέλειωσε ο πρώτος αγώνας του Valentino Rossi μετά από την επιστροφή του από την καραντίνα έπειτα που βρέθηκε θετικός στον Covid-19. Μόλις στον πέμπτο γύρο έφερε τη Yamaha του στα πιτς ύστερα από ένα τεχνικό πρόβλημα.
Οι ομάδες και οι αναβάτες παραμένουν στην Ισπανία καθώς σε μια εβδομάδα θα διεξαχθεί και πάλι στην πίστα της Βαλένθια ο 13ος αγώνας της σεζόν, ενώ σε δυο εβδομάδες θα είναι ο μεγάλος τελικός στο Portimao της Πορτογαλίας. Ο Mir χρειάζεται ένα καλό αποτέλεσμα στον δεύτερο αγώνα της Βαλένθια καθώς οποιαδήποτε εγκατάλειψη μπορεί να αλλάξει τα πάντα εν όψει του μεγάλου τελικού.
Βαθμολογία αναβατών 2020
1 Joan Mir Suzuki 162
2 Fabio Quartararo Yamaha 125
3 Álex Rins Suzuki 125
4 Maverick Viñales Yamaha 121
5 Franco Morbidelli Yamaha 117
6 Andrea Dovizioso Ducati 117
7 Pol Espargaró KTM 106
8 Takaaki Nakagami Honda 105
9 Jack Miller Ducati 92
10 Miguel Oliveira KTM 90
Ο πρώτος Αμερικανός αναβάτης νικητής του Rally Dakar
Οκτώ χρόνια μετά την επιστροφή της επίσημης ομάδας του HRC στο πιο σκληρό ράλι του κόσμου, ο αναβάτης της Honda, Ricky Brabec, ανέβηκε στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου έχοντας κυριαρχήσει από την αρχή έως και την τελευταία ειδική διαδρομή του αγώνα που πραγματοποιήθηκε στη Σαουδική Αραβία.
O πρώτος Αμερικανός που κέρδισε το Dakar
Με τη νίκη αυτή, ο Ricky Brabec (Hesperia, Καλιφόρνια, ΗΠΑ) έγινε ο πρώτος Αμερικανός αναβάτης που κερδίζει το Dakar Rally. Ο αναβάτης της Honda, ο οποίος στη φετινή εκδοχή του Dakar Rally κατέκτησε τη νίκη σε δύο ειδικές διαδρομές, ουδέποτε έχασε την πρωτοπορία του αγώνα από την τρίτη ειδική και μετά.
O φετινός αγώνας κάλυψε περίπου 5.000 χιλιόμετρα χρονομετρημένων ειδικών διαδρομών σε μία συνολική διαδρομή 7.800 χιλιομέτρων, όπου, εκτός από τις δύο νίκες του Brabec στις ειδικές 3 και 5, πρέπει να προσθέσει κανείς τόσο εκείνες των José Ignacio Cornejo (ειδικές 4 και 12), Kevin Benavides (ειδική 7) και Joan Barreda (ειδικά 10), όσο και τις πολλές κορυφαίες επιδόσεις στις ενδιάμεσες χρονομετρήσεις, οι οποίες χάρισαν στην ομάδα της Honda τις θέσεις 1 και 2 στις ειδικές 3 και 10.
Έξι νίκες στο Dakar
Αυτή ήταν η έκτη επικράτηση της Honda στο Dakar Rally, μετά τις πέντε νίκες της στην Αφρική, εκ των οποίων η πιο πρόσφατη έλαβε χώρα πριν 31 χρόνια: Οι προηγούμενοι νικητές ήταν, το 1982, 1986 και 1987, ο Cyril Neveu, το 1988 ο Edi Orioli και το 1989 ο Gilles Lalay.
Το 2013, η Honda επέστρεψε στο Dakar Rally ύστερα από 23 χρόνια απουσίας. Κατά τη διάρκεια της οκταετίας αυτής, η ομάδα του HRC βρέθηκε στο βάθρο των νικητών δύο φορές. Και συγκεκριμένα, στο δεύτερο σκαλί του βάθρου με τον Paulo Gonçalves το 2015 και τρία χρόνια αργότερα (2018), στην ίδια θέση, με τον Kevin Benavides.