Η ομάδα της Monster Energy Yamaha MotoGP γιορτάζει τη δεύτερη νίκη της σεζόν, καθώς ο Maverick Viñales επέστρεψε στο πρώτο σκαλοπάτι του βάθρου έπειτα από έναν άψογο αγώνα στην πίστα Sepang. Ο Valentino Rossi έφερε την δική του μηχανή με βαθμούς πίσω στο γκαράζ, δείχνοντας ταχύτητα στην μάχη του για την τρίτη θέση, τερματίζοντας ωστόσο τέταρτος στο τέλος του αγώνα.
Ο Viñales έκανε ακριβώς αυτό που είχε προγραμματίσει από το Σάββατο μετά το τέλος τον προκριματικών. Είχε ένα καλό ξεκίνημα, κρατήθηκε στη δεύτερη θέση μέσα από τις μάχες των πρώτων στροφών και ξεκίνησε να ανεβάζει ρυθμό. Μόλις πέρασε στην πρωτοπορία του αγώνα, άνοιξε και ένα προβάδισμα 1.5 δευτερολέπτων και οδήγησε άνετα προς την νίκη.
Η κούρσα του αναβάτη Νο.12 ήταν ένας αγώνας συγκέντρωσης, μέσα από την υγρασία και ζέστη της Μαλαισίας. Κατάφερε να κρατήσει το κεφάλι του καθαρό και να φέρει την Yamaha του πρώτη στο νήμα, με τον Marc Marquez να τερματίζει πίσω του στην δεύτερη θέση. Στο τέλος του αγώνα, ο Viñales είχε ανοίξει διαφορά 3.059 δευτερολέπτων από τον Marquez. Ο αναβάτης της Yamaha αφιέρωσε τη νίκη στον αείμνηστο Ινδονήσιο αναβάτη Afridza Munandar, ο οποίος ήταν ο αγαπημένος του στο πρωτάθλημα Idemitsu Asia Talent Cup. Η Yamaha για άλλη μια φορά έστειλε συλλυπητήρια στην οικογένεια, τους φίλους και τους αγαπημένους του Munandar.
Ο Rossi πάλεψε με τον Andrea Dovizioso για την τρίτη θέση αλλά στην συνέχεια έπρεπε να γυρίσει στην προσοχή του προς τον Álex Rins, έστω και αν προσπάθησε τρεις γύρους πριν από το τέλος να προσπεράσει αλλά στην τελική έπρεπε να αρκεστεί στην πολύ καλή τέταρτη θέση με τον Dovi να συμπληρώνει το βάθρο.
Ο Viñales δήλωσε: «Ήταν ένας απίστευτος αγώνας. Ετοιμαζόμασταν για τον αγώνα σωστά όλο το Σαββατοκύριακο. Ένιωσα ότι είχα μεγάλες δυνατότητες μετά τον πρώτο γύρο. Πήρα το προβάδισμα και συνεχίσαμε να πιέζουμε, να πιέζουμε και να πιέζουμε. Ειλικρινά, είμαι τόσο χαρούμενος. Κάναμε καλή δουλειά. Κρίμα για το τι συνέβη στην Αυστραλία, γιατί και αυτός ήταν ένας αγώνας όπου ένιωθα ότι είχα πολλές δυνατότητες, αλλά η πρώτη θέση εδώ είναι καταπληκτική. Θα ήθελα να αφιερώσω αυτόν τον αγώνα στο Munandar, ο αναβάτης που πέθανε χθες. Ήταν ο αγαπημένος μου στο Cup Talent της Ασίας. Τα συλλυπητήριά μου στην οικογένεια του.»
Η ομάδα θα απολαύσει τώρα μια εβδομάδα ανάπαυσης μετά από τρεις συνεχόμενους αγώνες, πριν επιστρέψουν στη δράση στην πίστα Ricardo Tormo για τον αγώνα στην Valencia που θα διεξαχθεί από τις 14 έως τις 17 Νοεμβρίου.
Ο πρώτος Αμερικανός αναβάτης νικητής του Rally Dakar
Οκτώ χρόνια μετά την επιστροφή της επίσημης ομάδας του HRC στο πιο σκληρό ράλι του κόσμου, ο αναβάτης της Honda, Ricky Brabec, ανέβηκε στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου έχοντας κυριαρχήσει από την αρχή έως και την τελευταία ειδική διαδρομή του αγώνα που πραγματοποιήθηκε στη Σαουδική Αραβία.
O πρώτος Αμερικανός που κέρδισε το Dakar
Με τη νίκη αυτή, ο Ricky Brabec (Hesperia, Καλιφόρνια, ΗΠΑ) έγινε ο πρώτος Αμερικανός αναβάτης που κερδίζει το Dakar Rally. Ο αναβάτης της Honda, ο οποίος στη φετινή εκδοχή του Dakar Rally κατέκτησε τη νίκη σε δύο ειδικές διαδρομές, ουδέποτε έχασε την πρωτοπορία του αγώνα από την τρίτη ειδική και μετά.
O φετινός αγώνας κάλυψε περίπου 5.000 χιλιόμετρα χρονομετρημένων ειδικών διαδρομών σε μία συνολική διαδρομή 7.800 χιλιομέτρων, όπου, εκτός από τις δύο νίκες του Brabec στις ειδικές 3 και 5, πρέπει να προσθέσει κανείς τόσο εκείνες των José Ignacio Cornejo (ειδικές 4 και 12), Kevin Benavides (ειδική 7) και Joan Barreda (ειδικά 10), όσο και τις πολλές κορυφαίες επιδόσεις στις ενδιάμεσες χρονομετρήσεις, οι οποίες χάρισαν στην ομάδα της Honda τις θέσεις 1 και 2 στις ειδικές 3 και 10.
Έξι νίκες στο Dakar
Αυτή ήταν η έκτη επικράτηση της Honda στο Dakar Rally, μετά τις πέντε νίκες της στην Αφρική, εκ των οποίων η πιο πρόσφατη έλαβε χώρα πριν 31 χρόνια: Οι προηγούμενοι νικητές ήταν, το 1982, 1986 και 1987, ο Cyril Neveu, το 1988 ο Edi Orioli και το 1989 ο Gilles Lalay.
Το 2013, η Honda επέστρεψε στο Dakar Rally ύστερα από 23 χρόνια απουσίας. Κατά τη διάρκεια της οκταετίας αυτής, η ομάδα του HRC βρέθηκε στο βάθρο των νικητών δύο φορές. Και συγκεκριμένα, στο δεύτερο σκαλί του βάθρου με τον Paulo Gonçalves το 2015 και τρία χρόνια αργότερα (2018), στην ίδια θέση, με τον Kevin Benavides.