Πέρασαν κιόλας 14 χρόνια από τις 15 Σεπτεμβρίου 2007, ημέρα κατά την οποία ο Colin McRae έφυγε από κοντά μας σε ατύχημα με ελικόπτερο που στοίχισε τη ζωή σε ακόμη τρία άτομα μεταξύ των οποίων ο γιος του, Johnny.
Ο χαμός του Colin McRae υπήρξε μια από τις πλέον δυσάρεστες ειδήσεις για τον κόσμο του WRC και άφησε δυσαναπλήρωτο κενό. Έστω και αν ουσιαστικά δεν είχε πλήρη εμπλοκή στο θεσμό από το 2004, ο Σκοτσέζος ήταν και θα παραμείνει εσαεί, μια από τις πλέον εμβληματικές μορφές στην ιστορία των ράλλυ, αλλά και του μηχανοκίνητου αθλητισμού συνολικά.
Σαν σήμερα πριν από 14 χρόνια, το ελικόπτερο που πιλοτάριζε ο Colin McRae, κατέπεσε κοντά στην κατοικία του Σκοτσέζου, από δικό του λάθος, όπως έδειξαν αργότερα οι έρευνες. Δυστυχώς, όπως συμβαίνει συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις, όλοι οι επιβάτες του ελικοπτέρου σκοτώθηκαν. Πέραν του McRae, που ήταν 39 ετών, εκείνο το ατύχημα κόστισε ακόμη τη ζωή του 5χρονου γιου του, Johnny, του 6χρονου φίλου του, Ben Porcelli και του φίλου του McRae, Graeme Duncan.
Με την θεαματική οδήγηση και την παρουσία του εν γένει, ο Colin McRae συνέβαλλε τα μέγιστα στην εκτόξευση της δημοτικότητας των ράλλυ, κατά τη δεκαετία του ’90. Σε αυτό έπαιξε σημαντικό ρόλο και η δημιουργία του βιντεοπαιχνιδιού “Colin McRae Rally” το 1998, που έφερε το σπορ κοντά σε κοινό νεότερης ηλικίας, το οποίο απέκτησε πάθος για τα ράλλυ και τον Σκοτσέζο οδηγό.
O Colin McRae, που ήταν ενεργός στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλλυ από το 1992 έως το 2003, ενώ έπειτα έλαβε μέρος σποραδικά σε αγώνες μέχρι το 2006, αναδείχθηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής Ράλλυ το 1995, με Subaru Impreza. Το 1999, πήρε μεταγραφή από τη Subaru στη Ford με ποσό ρεκόρ, που έφερε για πρώτη φορά οδηγό ράλλυ, σε αντίστοιχα επίπεδα αμοιβής με εκείνα των πιλότων της Formula 1. Το 2003, μετακόμισε στην Citroen, με την οποία συμμετείχε για τελευταία φορά, με πλήρη εμπλοκή, στο WRC.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, ο McRae είχε 146 συμμετοχές στο WRC, όπου κατέκτησε 25 νίκες, κατέχοντας προσωρινά το σχετικό ρεκόρ ενώ ανέβηκε 42 φορές στο βάθρο και πέτυχε 477 φορές τον ταχύτερο χρόνο σε ειδική διαδρομή. Ωστόσο, το στοιχείο που τον έκανε να ξεχωρίζει ήταν ο εντυπωσιακός τρόπος οδήγησης, καθώς πολλές φορές ξεπερνούσε τα όρια, δίνοντας την αίσθηση ότι κυνηγά το αδύνατο. Αυτό, τον έχρισε σε αγαπημένο οδηγό των θεατών, οι οποίοι τον αποθέωναν σε κάθε του πέρασμα, σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης.
Όπως προκύπτει και από την σχετική ψηφοφορία που διενεργήθηκε πριν από μερικούς μήνες στην ιστοσελίδα μας, για τον αγαπημένο Παγκόσμιο Πρωταθλητή Ράλλυ ο Colin McRae δημιούργησε ιδιαίτερη σχέση και με τους Έλληνες φίλους του σπορ. Άλλωστε, παραμένει μέχρι σήμερα πολυνίκης του Ράλλυ Ακρόπολις με 5 νίκες (1996, 1998 με Subaru Impreza και 2000, 2001, 2002 με Ford Focus), με τα περάσματά του στις ελληνικές ειδικές διαδρομές, να μνημονεύονται ακόμη και σήμερα με δέος και νοσταλγία.
Σύμφωνα με δηλώσεις του David Richards, 10 χρόνια μετά το θάνατο του McRae, οι δύο Βρετανοί είχαν προβεί σε συζητήσεις για επιστροφή του Σκοτσέζου στο WRC το 2008, με τη Subaru, κάτι που εντέλει δε μάθαμε ποτέ αν θα τελεσφορούσε…
Είναι τελικά ο Colin ο πιο θεαματικός οδηγός όλων των εποχών στα ράλι; Δεν ξέρω αν έχω να σου δώσω απάντηση σε αυτό το ερώτημα, αλλά πιστεύω ότι ο κόσμος έχασε πρόωρα έναν χαρισματικό, “τρελό”, ασυμβίβαστο οδηγό. Ο Nicki Grist είχε πει ότι εκεί που φαινομενικά δεν υπάρχει χώρος για να περάσει, ο Colin θα τον δημιουργήσει.
Στην τελική, στις μνήμες όλων των φίλων του μηχανοκίνητου αθλητισμού, η εικόνα του Σκοτσέζου είναι αυτή:
Συμμετείχα στους αγώνες διότι αγαπούσα να οδηγώ τα αυτοκίνητα, αλλά επίσης, αγαπούσα να τα οδηγώ όσο τον δυνατόν πιο γρήγορα.
Αν στο τέλος οι άνθρωποι με μνημόνευαν για κάτι, θα ήθελα να είναι αυτό…
If in doubt, flat out….
Colin McRae 5/8/1968- 15/9/2007
Πηγή: 4troxoi, αρχείο Burnout Cyprus
ΕΚΟ Ράλλυ Ακρόπολις: Η Hyundai τα πήρε όλα! Ο Αλέξανδρος Τσουλόφτας στην πρώτη δεκάδα!
Τα πληρώματα της Hyundai κατέκλεισαν το βάθρο των νικητών με σημαντικές πρωτιές.
Τι μάθαμε την Κυριακή το απόγευμα; Πολλά και ενδιαφέροντα… Πρώτον ότι ο περυσινός νικητής του ΕΚΟ Ράλλυ Ακρόπολις Kalle Rovanpera ήταν άφαντος σε όλη την εξέλιξη του αγώνα. Είτε επηρεάστηκε πολύ από το ότι ξεκίναγε πρώτος την πρώτη ημέρα και «καθάριζε» τον δρόμο όντας σε ένα πολύ δύσκολο και ξηρό οδόστρωμα είτε έχασε την συγκέντρωσή του και κατέστρεψε την όποια προσπάθεια διάκρισης στην Ε.Δ. Περιβόλι 1 το πρωί του Σαββάτου είτε για δικούς του λόγους ήταν εντελώς έξω από τον ρυθμό του αγώνα.
Δεύτερον μάθαμε ότι τα Toyota GR Yaris Rally1 δεν είναι άτρωτα… Βγάζουν κι αυτά μηχανικά προβλήματα και αυτό σημαίνει ότι κανένας κατασκευαστής δεν πρέπει να εφησυχάζει. Το ότι μέχρι τις αρχές καλοκαιριού η Hyundai ήταν άφαντη λόγω αμέτρητων προβλημάτων, τελικά δεν σήμαινε τίποτα, αφού ενάμιση μήνα μετά την θέση της στις κακές εμφανίσεις πήρε η Toyota και οι Κορεάτες έφτασαν να πανηγυρίζουν μία σαρωτική και επιβλητική τριπλή νίκη.
Μάθαμε επίσης ότι αν (βέβαια με τα αν, δεν «κάνεις ταμείο»…) αν λέμε ο ιμάντας του εναλλάκτη θερμότητας δεν πρόδιδε τον Sebastien Loeb, αυτός και το Ford Puma του θα ήταν πολύ πιθανόν ο συνδυασμός που θα ανέβαινε στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου.
Τέλος, μάθαμε ότι η φράση που πρώτοι οι Άγγλοι έθεσαν σαν βασική παράμετρο των αγώνων στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, θα ισχύει τελικά διαχρονικά: If you have to finish first, first you have to finish…, είχε πει εκεί στις αρχές του 1980 κάποιος Εγγλέζος και μέχρι σήμερα έχει αξία αυτή η φράση.
Απόδειξη; Το ότι ο διεκδικητής του τίτλου WRC2, o Γάλλος Yohan Rossel με το Citroen C3 rally2, τουμπάρισε μέσα στο Ελευθεροχώρι 2 και δεν κατάφερε να εκμεταλλευτεί το γεγονός ότι ο Mikkelsen (Skoda Fabia Rally2)ήταν εκτός μάχης μετά το ΟΑΚΑ.
Το EKO Ράλλυ Ακρόπολις, ο δέκατος γύρος του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Ράλι ήταν και η τελική φάση του Junior WRC, το οποίο εξασφάλισε ο Εσθονός Robert Virves, ο οποίος με νίκη επί ελληνικού εδάφους κατέκτησε και τον τίτλο, ξεπερνώντας τον Sam Pajari, κορυφαίο του πρωταθλήματος μέχρι την παραμονή του αγώνα, και τον Jon Armstrong.
Μεγάλο μπράβο στα δικά μας πληρώματα με τον Αλέξανδρο Τσουλόφτα να ανεβαίνει στην 9η θεση Γενικής τιμώντας την Κύπρο μας στο έπακρο. Την ίδια στιγμή ανέβηκε στο βάθρο για την τρίτη θέση στο WRC2.
Οι συνθήκες, έδειξαν ότι το Ακρόπολις είναι «ένα»!
Οι πέτρες που ήταν διάσπαρτες στα οδοστρώματα όλων των ειδικών διαδρομών, ειδικά στις επαναλαμβανόμενες διαδρομές, αποτελούσαν τον μεγαλύτερο κίνδυνο για την ακεραιότητα των αυτοκινήτων και των ελαστικών, ιδιαίτερα στις Ε.Δ. του Σαββάτου, τις μεγαλύτερες σε ολόκληρο τον αγώνα, οι οποίες χαρακτηρίστηκαν επίσης από τον καυτό ήλιο που ανέβασε υψηλά τις θερμοκρασίες δοκιμάζοντας μηχανές και ανθρώπους…
Την Παρασκευή, εκτός από τα σκληρά οδοστρώματα, η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν η σκόνη και το χαλίκι, συνδυασμός που έκανε τις επιφάνειες των δρόμων πολύ ολισθηρές και με λίγο κράτημα για τους οδηγούς που ξεκινούσαν πρώτοι, ενώ σταδιακά γίνονταν όλο και πιο γρήγοροι για αυτούς που ακολουθούσαν.
Οι πιο μικρές σε μήκος Ε.Δ. της Κυριακής συνόψισαν τα χαρακτηριστικά των προηγούμενων ημερών και διατράνωσαν για μία ακόμη φορά, ότι το ΕΚΟ Ράλλυ Ακρόπολις πρώτον δεν πρέπει να το υποτιμάς ποτέ και δεύτερος «θα το κερδίσεις εάν αυτό στο επιτρέψει»…
Καταλαβαίνουμε ότι αυτό ακούγεται κάπως μεταφυσικό, αλλά σπανίως διακρίθηκε κάποιος συνδυασμός που υποτίμησε της συνθήκες στην Ελλάδα…
Οι βαθμολογίες
Στο πρωτάθλημα οδηγών οι βαθμολογίες είναι: Kalle Rovanpera (207), Ott Tanak (154), Thierry Neuville (106), Elfyn Evans (116), Takamoto Katsuta (100), Craig Breen (77).
Στο πρωτάθλημα κατασκευαστών η Toyota Gazoo Racing είναι πρώτη με 404β, ακολουθεί η Hyundai Motorsport με 341β, και κατόπιν η M-Sport Ford με 214β.
Ο επόμενος αγώνας του WRC θα γίνει στην Νέα Ζηλανδία, με τον αγώνα να είναι προγραμματισμένος να διεξαχθεί από τις 29 Σεπτεμβρίου έως τις 2 Οκτωβρίου.
Πηγή: newsauto, WRC, Acropolis Rally of the Gods Group Facebook