Πέρασαν κιόλας 14 χρόνια από τις 15 Σεπτεμβρίου 2007, ημέρα κατά την οποία ο Colin McRae έφυγε από κοντά μας σε ατύχημα με ελικόπτερο που στοίχισε τη ζωή σε ακόμη τρία άτομα μεταξύ των οποίων ο γιος του, Johnny.
Ο χαμός του Colin McRae υπήρξε μια από τις πλέον δυσάρεστες ειδήσεις για τον κόσμο του WRC και άφησε δυσαναπλήρωτο κενό. Έστω και αν ουσιαστικά δεν είχε πλήρη εμπλοκή στο θεσμό από το 2004, ο Σκοτσέζος ήταν και θα παραμείνει εσαεί, μια από τις πλέον εμβληματικές μορφές στην ιστορία των ράλλυ, αλλά και του μηχανοκίνητου αθλητισμού συνολικά.
Σαν σήμερα πριν από 14 χρόνια, το ελικόπτερο που πιλοτάριζε ο Colin McRae, κατέπεσε κοντά στην κατοικία του Σκοτσέζου, από δικό του λάθος, όπως έδειξαν αργότερα οι έρευνες. Δυστυχώς, όπως συμβαίνει συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις, όλοι οι επιβάτες του ελικοπτέρου σκοτώθηκαν. Πέραν του McRae, που ήταν 39 ετών, εκείνο το ατύχημα κόστισε ακόμη τη ζωή του 5χρονου γιου του, Johnny, του 6χρονου φίλου του, Ben Porcelli και του φίλου του McRae, Graeme Duncan.
Με την θεαματική οδήγηση και την παρουσία του εν γένει, ο Colin McRae συνέβαλλε τα μέγιστα στην εκτόξευση της δημοτικότητας των ράλλυ, κατά τη δεκαετία του ’90. Σε αυτό έπαιξε σημαντικό ρόλο και η δημιουργία του βιντεοπαιχνιδιού “Colin McRae Rally” το 1998, που έφερε το σπορ κοντά σε κοινό νεότερης ηλικίας, το οποίο απέκτησε πάθος για τα ράλλυ και τον Σκοτσέζο οδηγό.
O Colin McRae, που ήταν ενεργός στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλλυ από το 1992 έως το 2003, ενώ έπειτα έλαβε μέρος σποραδικά σε αγώνες μέχρι το 2006, αναδείχθηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής Ράλλυ το 1995, με Subaru Impreza. Το 1999, πήρε μεταγραφή από τη Subaru στη Ford με ποσό ρεκόρ, που έφερε για πρώτη φορά οδηγό ράλλυ, σε αντίστοιχα επίπεδα αμοιβής με εκείνα των πιλότων της Formula 1. Το 2003, μετακόμισε στην Citroen, με την οποία συμμετείχε για τελευταία φορά, με πλήρη εμπλοκή, στο WRC.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, ο McRae είχε 146 συμμετοχές στο WRC, όπου κατέκτησε 25 νίκες, κατέχοντας προσωρινά το σχετικό ρεκόρ ενώ ανέβηκε 42 φορές στο βάθρο και πέτυχε 477 φορές τον ταχύτερο χρόνο σε ειδική διαδρομή. Ωστόσο, το στοιχείο που τον έκανε να ξεχωρίζει ήταν ο εντυπωσιακός τρόπος οδήγησης, καθώς πολλές φορές ξεπερνούσε τα όρια, δίνοντας την αίσθηση ότι κυνηγά το αδύνατο. Αυτό, τον έχρισε σε αγαπημένο οδηγό των θεατών, οι οποίοι τον αποθέωναν σε κάθε του πέρασμα, σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης.
Όπως προκύπτει και από την σχετική ψηφοφορία που διενεργήθηκε πριν από μερικούς μήνες στην ιστοσελίδα μας, για τον αγαπημένο Παγκόσμιο Πρωταθλητή Ράλλυ ο Colin McRae δημιούργησε ιδιαίτερη σχέση και με τους Έλληνες φίλους του σπορ. Άλλωστε, παραμένει μέχρι σήμερα πολυνίκης του Ράλλυ Ακρόπολις με 5 νίκες (1996, 1998 με Subaru Impreza και 2000, 2001, 2002 με Ford Focus), με τα περάσματά του στις ελληνικές ειδικές διαδρομές, να μνημονεύονται ακόμη και σήμερα με δέος και νοσταλγία.
Σύμφωνα με δηλώσεις του David Richards, 10 χρόνια μετά το θάνατο του McRae, οι δύο Βρετανοί είχαν προβεί σε συζητήσεις για επιστροφή του Σκοτσέζου στο WRC το 2008, με τη Subaru, κάτι που εντέλει δε μάθαμε ποτέ αν θα τελεσφορούσε…
Είναι τελικά ο Colin ο πιο θεαματικός οδηγός όλων των εποχών στα ράλι; Δεν ξέρω αν έχω να σου δώσω απάντηση σε αυτό το ερώτημα, αλλά πιστεύω ότι ο κόσμος έχασε πρόωρα έναν χαρισματικό, “τρελό”, ασυμβίβαστο οδηγό. Ο Nicki Grist είχε πει ότι εκεί που φαινομενικά δεν υπάρχει χώρος για να περάσει, ο Colin θα τον δημιουργήσει.
Στην τελική, στις μνήμες όλων των φίλων του μηχανοκίνητου αθλητισμού, η εικόνα του Σκοτσέζου είναι αυτή:
Συμμετείχα στους αγώνες διότι αγαπούσα να οδηγώ τα αυτοκίνητα, αλλά επίσης, αγαπούσα να τα οδηγώ όσο τον δυνατόν πιο γρήγορα.
Αν στο τέλος οι άνθρωποι με μνημόνευαν για κάτι, θα ήθελα να είναι αυτό…
If in doubt, flat out….
Colin McRae 5/8/1968- 15/9/2007
Πηγή: 4troxoi, αρχείο Burnout Cyprus
Συγκλονιστικό φινάλε στην Κροατία – Άξιοι οι νικητές Kalle Rovanpera και Jonne Halttunen
Η τελευταία ειδική διαδρομή (SS20) έκρινε τον νικητή του Ράλι στην Κροατία. Ήταν ένα συγκλονιστικό φινάλε. Μέχρι και την 18η ειδική διαδρομή ο Kalle Rovanpera είχε το προβάδισμα στο Ράλι της Κροατίας. Είχε «χτίσει» απόσταση ασφαλείας πάνω από ένα λεπτό από τον δεύτερο οδηγό και δεν πήγαινε στο όριο. Έκανε αγώνα τακτικής. Όμως σε μια από της ειδικές του Σαββάτου τρύπησε το ελαστικό του και έχασε 54,5 δευτερόλεπτα. Το βράδυ της χθεσινής ημέρας η διαφορά του Rovanpera με τον Tänak μειώθηκε στα 19.9 δευτερόλεπτα.
Το πρωί στην πρώτη ειδική διαδρομή το δίδυμο του εργοστασιακού Toyota Yaris Rally 1, Kalle Rovanpera-Jonne Halttunen κινήθηκε πιο γρήγορα και η διαφορά από 19.9 δευτερόλεπτα αυξήθηκε στα 31.1 δευτερόλεπτα. Έμεναν άλλες τρείς ειδικές. Στο τέλος της SS18 η διαφορά ανάμεσα στον Φινλανδό και τον Εσθονό ήταν +28.4 δευτερόλεπτα. Το πλήρωμα της Toyota δεν είχε κάποιο λόγο να ανησυχεί. Να όμως που στην προτελευταία ειδική διαδρομή Trakošćan – Vrbno, έγινε η ανατροπή.
Ο Kalle Rovanpera και ο συνοδηγός του Jonne Halttunen επέλεξαν τέσσερα σκληρά ελαστικά της Pirelli και δύο ελαστικά για βροχή. Αντίθετα ο Tänak ξεκίνησε με τέσσερα ελαστικά soft Pirelli και δύο για βροχή.
Η επιλογή ευνόησε τον Εσθονό και για πρώτη φορά, μια ειδική πριν τον τερματισμό το πλήρωμα της Hyundai βρέθηκε επικεφαλής του αγώνα αφήνοντας πίσω του κατά 1.4 δευτερόλεπτα τους Kalle Rovanpera-Jonne Halttunen.
Από εκεί και πέρα όλα κρίθηκαν στην τελευταία ειδική διαδρομή SS20 (Wolf Power Stage), που ξεκίνησε στις 13:18 (τοπική ώρα).
Ο μεγάλος άτυχος ήταν ο T.Neuville.Μόλις ξεκίνησε την τελευταία ειδική διαδρομή διαπίστωσε ότι δεν είχε ενδοεπικοινωνία και εκτός των άλλων είχε και ένα κλαταρισμένο ελαστικό. Χωρίς επικοινωνία βγήκε από τον δρόμο, έχασε πολύτιμο χρόνο, ξαναμπήκε στην ειδική και τερμάτισε με καθυστέρηση κρατώντας όμως την 3η θέση στη γενική κατάταξη.
Προτελευταίος ξεκίνησε την ειδική ο Rovanpera ο οποίος έκανε έναν εκπληκτικό αγώνα. Τελευταίος ξεκίνησε ο Tanak ο οποίος παρά τις προσπάθειες που έκανε δεν μπόρεσε να πιάσει το χρόνο του Rovanpera που ήταν τελικά και ο νικητής του πραγματικά δύσκολου ράλι στην Κροατία. Ο συνολικός χρόνος του Rovanpera ήταν 2.48.21.5 ενώ ο Tanak τερμάτισε με +04.3 δευτερόλεπτα πίσω του.
Τα συνολικά χιλιόμετρα του αγώνα ήταν 1642.1 και οι αγωνιζόμενοι στις 20 ειδικές διαδρομές έκαναν 291.8 αγωνιστικά χιλιόμετρα.
