Πέρασαν κιόλας 14 χρόνια από τις 15 Σεπτεμβρίου 2007, ημέρα κατά την οποία ο Colin McRae έφυγε από κοντά μας σε ατύχημα με ελικόπτερο που στοίχισε τη ζωή σε ακόμη τρία άτομα μεταξύ των οποίων ο γιος του, Johnny.
Ο χαμός του Colin McRae υπήρξε μια από τις πλέον δυσάρεστες ειδήσεις για τον κόσμο του WRC και άφησε δυσαναπλήρωτο κενό. Έστω και αν ουσιαστικά δεν είχε πλήρη εμπλοκή στο θεσμό από το 2004, ο Σκοτσέζος ήταν και θα παραμείνει εσαεί, μια από τις πλέον εμβληματικές μορφές στην ιστορία των ράλλυ, αλλά και του μηχανοκίνητου αθλητισμού συνολικά.
Σαν σήμερα πριν από 14 χρόνια, το ελικόπτερο που πιλοτάριζε ο Colin McRae, κατέπεσε κοντά στην κατοικία του Σκοτσέζου, από δικό του λάθος, όπως έδειξαν αργότερα οι έρευνες. Δυστυχώς, όπως συμβαίνει συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις, όλοι οι επιβάτες του ελικοπτέρου σκοτώθηκαν. Πέραν του McRae, που ήταν 39 ετών, εκείνο το ατύχημα κόστισε ακόμη τη ζωή του 5χρονου γιου του, Johnny, του 6χρονου φίλου του, Ben Porcelli και του φίλου του McRae, Graeme Duncan.
Με την θεαματική οδήγηση και την παρουσία του εν γένει, ο Colin McRae συνέβαλλε τα μέγιστα στην εκτόξευση της δημοτικότητας των ράλλυ, κατά τη δεκαετία του ’90. Σε αυτό έπαιξε σημαντικό ρόλο και η δημιουργία του βιντεοπαιχνιδιού “Colin McRae Rally” το 1998, που έφερε το σπορ κοντά σε κοινό νεότερης ηλικίας, το οποίο απέκτησε πάθος για τα ράλλυ και τον Σκοτσέζο οδηγό.
O Colin McRae, που ήταν ενεργός στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλλυ από το 1992 έως το 2003, ενώ έπειτα έλαβε μέρος σποραδικά σε αγώνες μέχρι το 2006, αναδείχθηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής Ράλλυ το 1995, με Subaru Impreza. Το 1999, πήρε μεταγραφή από τη Subaru στη Ford με ποσό ρεκόρ, που έφερε για πρώτη φορά οδηγό ράλλυ, σε αντίστοιχα επίπεδα αμοιβής με εκείνα των πιλότων της Formula 1. Το 2003, μετακόμισε στην Citroen, με την οποία συμμετείχε για τελευταία φορά, με πλήρη εμπλοκή, στο WRC.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, ο McRae είχε 146 συμμετοχές στο WRC, όπου κατέκτησε 25 νίκες, κατέχοντας προσωρινά το σχετικό ρεκόρ ενώ ανέβηκε 42 φορές στο βάθρο και πέτυχε 477 φορές τον ταχύτερο χρόνο σε ειδική διαδρομή. Ωστόσο, το στοιχείο που τον έκανε να ξεχωρίζει ήταν ο εντυπωσιακός τρόπος οδήγησης, καθώς πολλές φορές ξεπερνούσε τα όρια, δίνοντας την αίσθηση ότι κυνηγά το αδύνατο. Αυτό, τον έχρισε σε αγαπημένο οδηγό των θεατών, οι οποίοι τον αποθέωναν σε κάθε του πέρασμα, σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης.
Όπως προκύπτει και από την σχετική ψηφοφορία που διενεργήθηκε πριν από μερικούς μήνες στην ιστοσελίδα μας, για τον αγαπημένο Παγκόσμιο Πρωταθλητή Ράλλυ ο Colin McRae δημιούργησε ιδιαίτερη σχέση και με τους Έλληνες φίλους του σπορ. Άλλωστε, παραμένει μέχρι σήμερα πολυνίκης του Ράλλυ Ακρόπολις με 5 νίκες (1996, 1998 με Subaru Impreza και 2000, 2001, 2002 με Ford Focus), με τα περάσματά του στις ελληνικές ειδικές διαδρομές, να μνημονεύονται ακόμη και σήμερα με δέος και νοσταλγία.
Σύμφωνα με δηλώσεις του David Richards, 10 χρόνια μετά το θάνατο του McRae, οι δύο Βρετανοί είχαν προβεί σε συζητήσεις για επιστροφή του Σκοτσέζου στο WRC το 2008, με τη Subaru, κάτι που εντέλει δε μάθαμε ποτέ αν θα τελεσφορούσε…
Είναι τελικά ο Colin ο πιο θεαματικός οδηγός όλων των εποχών στα ράλι; Δεν ξέρω αν έχω να σου δώσω απάντηση σε αυτό το ερώτημα, αλλά πιστεύω ότι ο κόσμος έχασε πρόωρα έναν χαρισματικό, “τρελό”, ασυμβίβαστο οδηγό. Ο Nicki Grist είχε πει ότι εκεί που φαινομενικά δεν υπάρχει χώρος για να περάσει, ο Colin θα τον δημιουργήσει.
Στην τελική, στις μνήμες όλων των φίλων του μηχανοκίνητου αθλητισμού, η εικόνα του Σκοτσέζου είναι αυτή:
Συμμετείχα στους αγώνες διότι αγαπούσα να οδηγώ τα αυτοκίνητα, αλλά επίσης, αγαπούσα να τα οδηγώ όσο τον δυνατόν πιο γρήγορα.
Αν στο τέλος οι άνθρωποι με μνημόνευαν για κάτι, θα ήθελα να είναι αυτό…
If in doubt, flat out….
Colin McRae 5/8/1968- 15/9/2007
Πηγή: 4troxoi, αρχείο Burnout Cyprus
Vodafone Rally de Portugal: Εντυπωσιακή νίκη για τους Rovanpera-Haltunen!
Μετά από ένα φοβερό αγώνα στην Πορτογαλία το δίδυμο Rovanpera- Haltunen ανέβηκαν στο πρώτο βάθρο των νικητών.Ο νεαρός Φινλανδός απέδειξε ότι δεν είναι τυχαία σε ηλικία 22 ετών Παγκόσμιος Πρωταθλητής.
Την πρώτη τριάδα που ανέβηκε και στο βάθρο των νικητών συμπλήρωσαν οι Sordo- Carrera και Lappi- Ferm.
Όταν ξεκίνησε το χτεσινό τρίτο και τελευταίο σκέλος στο Ράλλυ Πορτογαλίας η σειρά ήταν Kalle Rovanpera- Jonne Haltunen (Toyota GR Yaris Rally1), Dani Sordo- Candino Carrera ( i20 N.Rally 1 Hybrid), Thierry Neuville- Martin Wydaeghe ( i20 N.Rally 1 Hybrid ), Esapekka Lappi-Janne Ferm ( i20 N.Rally 1 Hybrid) και Ott Tanak- Martin Jarveoja (Ford Puma Rally1).
Λογικά δεν έπρεπε να είχαμε εκπλήξεις μια που τα πράγματα από πλευράς χρόνων είχαν τις αποστάσεις ασφαλείας.
Να όμως που υπάρχουν και τα μηχανικά προβλήματα. Για άλλη μια φορά οι Neuville- Wydaeghe στάθηκαν άτυχοι. Στην πρώτη ειδική της ημέρας, στην 16η (τέσσερις ειδικές είχε η Κυριακή) η μονάδα ισχύος του i20 N.Rally 1 Hybrid «παρέδωσε» το πνεύμα και οι Βέλγοι σε κάθε ειδική έχαναν από μισό μέχρι ένα λεπτό. Η σειρά άλλαξε και από την 3η θέση πέρασαν στην 5η θέση της γενικής χάνοντας ταυτόχρονα και την τρίτη θέση στο βάθρο. Έτσι η σειρά μετά το δεύτερο Sordo άλλαξε πλέον ο Lappi βρέθηκε τρίτος και ο Tanak τέταρτος.
Εδώ θα πρέπει να επισημάνουμε τα πολύ καλά ρεφλέξ που είχαν οι οργανωτές. Για να μην κάνουν ζημιά στους χρόνους του Sordo που ξεκινούσε πίσω από τον Neuville άλλαξαν το τρίλεπτο και το έκαναν τετράλεπτο ενώ στην προτελευταία ειδική με τα πολλά χιλιόμετρα ( Ε.Δ Cabeceiras de Basto μήκους 22.01 χλμ) έδωσαν έξι λεπτά διαφορά. Φοβήθηκαν ότι ο Sordo θα «πιάσει» μέσα στην ειδική τον Neuville που πήγαινε χωρίς τη μονάδα ισχύος γι αυτό του έδωσαν εκκίνηση μετά από 6 λεπτά.
Και κάτι ακόμη που επιβεβαιώνει αυτό που έχουμε γράψει αρκετές φορές. Ότι ο Rovanpera μπορεί να είναι μόλις 22 ετών αλλά σκέπτεται σαν 30άρης. Δεν παρασύρεται και ακούει τις οδηγίες που του δίνει ο Jari Matti Latvala. Πρίν την 18η Ε.Δ η διαφορά που είχε από τον Ισπανό D.Sordo ήταν σχεδόν ένα λεπτό.
Ο Φινλανδός οδήγησε με μυαλό. Όχι οριακά. Δεν υπήρχε λόγος να ρισκάρει. Ο Sordo ήταν ταχύτερος κάπου 10 δευτερόλεπτα αλλά αυτό δεν έβαζε σε κίνδυνο την νίκη του του Φινλανδού ο οποίος οδηγούσε ήρεμα περισσότερο για να διασκεδάσει παρά για να κερδίσει μια ακόμη ειδική. Πριν την Power Stage η διαφορά των δύο οδηγών ήταν 47’’.
Η τελική δεκάδα:
Πηγή: Zougla.gr