Πέρασαν κιόλας 14 χρόνια από τις 15 Σεπτεμβρίου 2007, ημέρα κατά την οποία ο Colin McRae έφυγε από κοντά μας σε ατύχημα με ελικόπτερο που στοίχισε τη ζωή σε ακόμη τρία άτομα μεταξύ των οποίων ο γιος του, Johnny.
Ο χαμός του Colin McRae υπήρξε μια από τις πλέον δυσάρεστες ειδήσεις για τον κόσμο του WRC και άφησε δυσαναπλήρωτο κενό. Έστω και αν ουσιαστικά δεν είχε πλήρη εμπλοκή στο θεσμό από το 2004, ο Σκοτσέζος ήταν και θα παραμείνει εσαεί, μια από τις πλέον εμβληματικές μορφές στην ιστορία των ράλλυ, αλλά και του μηχανοκίνητου αθλητισμού συνολικά.
Σαν σήμερα πριν από 14 χρόνια, το ελικόπτερο που πιλοτάριζε ο Colin McRae, κατέπεσε κοντά στην κατοικία του Σκοτσέζου, από δικό του λάθος, όπως έδειξαν αργότερα οι έρευνες. Δυστυχώς, όπως συμβαίνει συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις, όλοι οι επιβάτες του ελικοπτέρου σκοτώθηκαν. Πέραν του McRae, που ήταν 39 ετών, εκείνο το ατύχημα κόστισε ακόμη τη ζωή του 5χρονου γιου του, Johnny, του 6χρονου φίλου του, Ben Porcelli και του φίλου του McRae, Graeme Duncan.
Με την θεαματική οδήγηση και την παρουσία του εν γένει, ο Colin McRae συνέβαλλε τα μέγιστα στην εκτόξευση της δημοτικότητας των ράλλυ, κατά τη δεκαετία του ’90. Σε αυτό έπαιξε σημαντικό ρόλο και η δημιουργία του βιντεοπαιχνιδιού “Colin McRae Rally” το 1998, που έφερε το σπορ κοντά σε κοινό νεότερης ηλικίας, το οποίο απέκτησε πάθος για τα ράλλυ και τον Σκοτσέζο οδηγό.
O Colin McRae, που ήταν ενεργός στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλλυ από το 1992 έως το 2003, ενώ έπειτα έλαβε μέρος σποραδικά σε αγώνες μέχρι το 2006, αναδείχθηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής Ράλλυ το 1995, με Subaru Impreza. Το 1999, πήρε μεταγραφή από τη Subaru στη Ford με ποσό ρεκόρ, που έφερε για πρώτη φορά οδηγό ράλλυ, σε αντίστοιχα επίπεδα αμοιβής με εκείνα των πιλότων της Formula 1. Το 2003, μετακόμισε στην Citroen, με την οποία συμμετείχε για τελευταία φορά, με πλήρη εμπλοκή, στο WRC.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, ο McRae είχε 146 συμμετοχές στο WRC, όπου κατέκτησε 25 νίκες, κατέχοντας προσωρινά το σχετικό ρεκόρ ενώ ανέβηκε 42 φορές στο βάθρο και πέτυχε 477 φορές τον ταχύτερο χρόνο σε ειδική διαδρομή. Ωστόσο, το στοιχείο που τον έκανε να ξεχωρίζει ήταν ο εντυπωσιακός τρόπος οδήγησης, καθώς πολλές φορές ξεπερνούσε τα όρια, δίνοντας την αίσθηση ότι κυνηγά το αδύνατο. Αυτό, τον έχρισε σε αγαπημένο οδηγό των θεατών, οι οποίοι τον αποθέωναν σε κάθε του πέρασμα, σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης.
Όπως προκύπτει και από την σχετική ψηφοφορία που διενεργήθηκε πριν από μερικούς μήνες στην ιστοσελίδα μας, για τον αγαπημένο Παγκόσμιο Πρωταθλητή Ράλλυ ο Colin McRae δημιούργησε ιδιαίτερη σχέση και με τους Έλληνες φίλους του σπορ. Άλλωστε, παραμένει μέχρι σήμερα πολυνίκης του Ράλλυ Ακρόπολις με 5 νίκες (1996, 1998 με Subaru Impreza και 2000, 2001, 2002 με Ford Focus), με τα περάσματά του στις ελληνικές ειδικές διαδρομές, να μνημονεύονται ακόμη και σήμερα με δέος και νοσταλγία.
Σύμφωνα με δηλώσεις του David Richards, 10 χρόνια μετά το θάνατο του McRae, οι δύο Βρετανοί είχαν προβεί σε συζητήσεις για επιστροφή του Σκοτσέζου στο WRC το 2008, με τη Subaru, κάτι που εντέλει δε μάθαμε ποτέ αν θα τελεσφορούσε…
Είναι τελικά ο Colin ο πιο θεαματικός οδηγός όλων των εποχών στα ράλι; Δεν ξέρω αν έχω να σου δώσω απάντηση σε αυτό το ερώτημα, αλλά πιστεύω ότι ο κόσμος έχασε πρόωρα έναν χαρισματικό, “τρελό”, ασυμβίβαστο οδηγό. Ο Nicki Grist είχε πει ότι εκεί που φαινομενικά δεν υπάρχει χώρος για να περάσει, ο Colin θα τον δημιουργήσει.
Στην τελική, στις μνήμες όλων των φίλων του μηχανοκίνητου αθλητισμού, η εικόνα του Σκοτσέζου είναι αυτή:
Συμμετείχα στους αγώνες διότι αγαπούσα να οδηγώ τα αυτοκίνητα, αλλά επίσης, αγαπούσα να τα οδηγώ όσο τον δυνατόν πιο γρήγορα.
Αν στο τέλος οι άνθρωποι με μνημόνευαν για κάτι, θα ήθελα να είναι αυτό…
If in doubt, flat out….
Colin McRae 5/8/1968- 15/9/2007
Πηγή: 4troxoi, αρχείο Burnout Cyprus
WRC Μόντε Κάρλο: Ο Ogier σημειώνει την ένατη νίκη ρεκόρ με αλάνθαστη οδήγηση
Ο Γάλλος της Toyota πήρε τον έλεγχο του αγώνα από νωρίς, κερδίζοντας τις δύο ειδικές της πρώτης ημέρας. Τέσσερις ακόμη κερδισμένες ειδικές κατά το δεύτερο σκέλος του Ράλλυ είχαν χρίσει τον Ogier ως το αδιαφιλονίκητο φαβορί του αγώνα.
Σε αυτό είχαν συντελέσει, βέβαια, και τα προβλήματα που είχαν αντιμετωπίσει αρκετοί από τους αντιπάλους του. Οι Rovanpera και Neuville είχαν εξόδους στα πρώτα στάδια του αγώνα που τους στοίχησαν σημαντικά. Από την άλλη ο Evans, ο οποίος έδειχνε ικανός να προβληματίσει τον Ogier μετά την πρώτη ημέρα, είχε ένα κλατάρισμα που του κόστισε πάνω από 40 δευτερόλεπτα στο δεύτερο σκέλος.
Με αρκετά προβλήματα ήταν και ο πρώτος αγώνας του Ott Tanak μετά την επιστροφή του στην M-Sport Ford. Ο Εσθονός είχε αναγκαστεί να οδηγήσει κατά το μεγαλύτερο μέρος της τρίτης ημέρας χωρίς υποβοήθηση στο τιμόνι του Puma. Παρόμοιο πρόβλημα είχε αντιμετωπίσει την Παρασκευή και ο teammate του, Loubet. Ο Γάλλος, μάλιστα, είχε έξοδο το Σάββατο η οποία τον οδήγησε σε εγκατάλειψη.
Ο ρέκορντμαν του Μόντε Κάρλο
Έτσι, ο Ogier οδήγησε έξυπνα μετά την Παρασκευή, χωρίς να παίρνει αχρείαστα ρίσκα. Το αποτέλεσμα ήταν να επικρατήσει τελικά για ένατη φορά στο Μόντε Κάρλο. Πλέον, ο Ogier έχει μία παραπάνω νίκη από τον Loeb στο συγκεκριμένο Ράλλυ.
«Αγαπώ αυτό το Ράλλυ και χαίρομαι πολύ και για συνοδηγό μου ο οποίος κερδίζει για πρώτη φορά» δήλωσε ο Ogier μετά τον τερματισμό. «Το να κερδίζεις τέτοιους διάσημους αγώνες έχει ανεκτίμητη αξία» συμπλήρωσε ο Γάλλος.
Δεύτερος ήταν ο Rovanpera ολοκληρώνοντας το 1-2 της Toyota. Ο Φιλανδός πρωταθλητής, μάλιστα, κέρδισε και την Power Stage για μόλις μισό δευτερόλεπτο από τον Tanak.«Νομίζω ότι μπορούμε να είμαστε χαρούμενοι με την δεύτερη θέση» δήλωσε ο Kalle.
Στην τρίτη θέση τερμάτισε για λογαριασμό της Hyundai ο Thierry Neuville. «Τα έδωσα όλα, όμως είχαμε πολύ μεγάλη φθορά ελαστικών. Όσο και αν ρίσκαρα δεν μπορούσα να φτάσω τον ρυθμό των δύο πρώτων. Πλέον κοιτάμε μπροστά, στη Σουηδία» δήλωσε ο Βέλγος. Οι Evans και Tanak συμπλήρωσαν την πρώτη πεντάδα.
Επόμενος αγώνας του πρωταθλήματος είναι το Ράλλυ Σουηδίας μεταξύ 9-12 Φεβρουαρίου.
Οι τοπ 10 του αγώνα!
