Moto

07 May, 2018 Ώρα 09:54

MotoGP 2018, Jerez: Περίπατος Marquez σε φόντο κόκκινου δράματος

Thumbnail

Απίστευτα πράγματα συνέβησαν σήμερα στη Χερέθ, δικαιώνοντας το θεσμό στο θέμα «θέαμα». Ο αγώνας τα είχε όλα, προσπεράσεις, «σωσίματα» και πτώσεις, πτώσεις άνευ προηγουμένου!

Close

Μπορεί το φαβορί θεωρητικά να ήταν ο Cal Crutchlow, pole position ένεκα, ωστόσο αυτός που ξεχώρισε πεισματικά στην πρώτη στροφή ήταν ο Jorge Lorenzo. Άντεξε μάλιστα και για 6 έξι γύρους την πίεση του Marquez, μέχρι το «μυρμήγκι» να εκμεταλλευτεί την κατάλληλη στιγμή και να περάσει μπροστά. Εν τω μεταξύ πίσω, σε 3η και 4η θέση ανέβαιναν οι πρωταγωνιστές της καταστροφής που έμελλε να συμβεί στον επόμενο γύρο. Οι Pedrosa και Dovizioso είχαν πλησιάσει με την 3η θέση να εναλλάσσεται μεταξύ τους συνεχώς και τον σαφώς γρηγορότερο Dovizioso να επιχειρεί την προσπέραση για τη 2η θέση. Ένα άνοιγμα της γραμμής του DesmoDovi, ένα block pass στου Lorenzo και ένα «απλά κοιτάω τη γραμμή μου» από το Dani Pedrosa, μεταφράστηκαν σε «φλιπεράκι» με μπάλα τον Lorenzo που, αφού ακούμπησε τον Pedrosa προκαλώντας του ένα θεαματικό highsiding, βρέθηκε και στο διάβα του Dovizioso, ο οποίος χωρίς περιθώριο αντίδρασης βρέθηκε για μια ακόμα φορά στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή, με αποτέλεσμα οι τρεις αναβάτες να δουν τον αγώνα τους να τελειώνει ενώ έπεφτε η σκόνη της αμμοπαγίδας.

 

Close

 

Close

Την όλη ταραχή δεν άφησε ανεκμετάλλευτη ο Marc Marquez, που αν και είχε τη .. «στιγμή» του νωρίτερα στον αγώνα, απλά άνοιξε διαφορά σε ένα μοναχικό δρόμο, με το βάθρο να συμπληρώνεται απροσδόκητα από τους Johann Zarco και Andrea Iannone. Πολύ καλό αγώνα έκανε ο Danilo Petrucci τερματίζοντας στην 4η θέση, αφού έδωσε ωραίες μάχες με το Valentino Rossi, που με τη σειρά του δύσκολα κράτησε την 5η θέση μπροστά από τον Jack Miller, δείχνοντας πως τα άλυτα θέματα για τη Yamaha συνεχίζονται, γεγονός που επιβεβαιώνεται άλλωστε και από την 7η θέση του Maverick Viniales. Οι άπειρες πτώσεις έκαναν μεταξύ άλλων και τους Bautista, Morbidelli και Kallio να συμπληρώσουν την 10άδα χαρίζοντας εξίσου απρόσμενα, βαθμολογικά και μη, χαμόγελα στις ομάδες τους.

 

 

Συνολικά 7 αναβάτες δεν τέλειωσαν ποτέ τον αγώνα τους, με πτώσεις να σημειώνουν -εκτός από τους Dovizioso, Pedrosa και Lorenzo- οι Crutchlow, Luthi και Rins, ενώ πριν καν ολοκληρωθεί ο πρώτος γύρος είχε εγκαταλείψει και ο Aleix Espargaro.

Aναλυτικά μπορείτε να δείτε τα αποτελέσματα εδώ, με το αγωνιστικό μας ραντεβού να ανανεώνεται για τις 20/5 και το γαλλικό Grand Prix.

21 Jan, 2020 Ώρα 21:32

Ο πρώτος Αμερικανός αναβάτης νικητής του Rally Dakar

Thumbnail

Οκτώ χρόνια μετά την επιστροφή της επίσημης ομάδας του HRC στο πιο σκληρό ράλι του κόσμου, ο αναβάτης της Honda, Ricky Brabec, ανέβηκε στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου έχοντας κυριαρχήσει από την αρχή έως και την τελευταία ειδική διαδρομή του αγώνα που πραγματοποιήθηκε στη Σαουδική Αραβία.

Close

_

 

Close

O πρώτος Αμερικανός που κέρδισε το Dakar

Με τη νίκη αυτή, ο Ricky Brabec (Hesperia, Καλιφόρνια, ΗΠΑ) έγινε ο πρώτος Αμερικανός αναβάτης που κερδίζει το Dakar Rally. Ο αναβάτης της Honda, ο οποίος στη φετινή εκδοχή του Dakar Rally κατέκτησε τη νίκη σε δύο ειδικές διαδρομές, ουδέποτε έχασε την πρωτοπορία του αγώνα από την τρίτη ειδική και μετά.

Close

O φετινός αγώνας κάλυψε περίπου 5.000 χιλιόμετρα χρονομετρημένων ειδικών διαδρομών σε μία συνολική διαδρομή 7.800 χιλιομέτρων, όπου, εκτός από τις δύο νίκες του Brabec στις ειδικές 3 και 5, πρέπει να προσθέσει κανείς τόσο εκείνες των José Ignacio Cornejo (ειδικές 4 και 12), Kevin Benavides (ειδική 7) και Joan Barreda (ειδικά 10), όσο και τις πολλές κορυφαίες επιδόσεις στις ενδιάμεσες χρονομετρήσεις, οι οποίες χάρισαν στην ομάδα της Honda τις θέσεις 1 και 2 στις ειδικές 3 και 10.

_

 

 Έξι νίκες στο Dakar

Αυτή ήταν η έκτη επικράτηση της Honda στο Dakar Rally, μετά τις πέντε νίκες της στην Αφρική, εκ των οποίων η πιο πρόσφατη έλαβε χώρα πριν 31 χρόνια: Οι προηγούμενοι νικητές ήταν, το 1982, 1986 και 1987, ο Cyril Neveu, το 1988 ο Edi Orioli και το 1989 ο Gilles Lalay.

Το 2013, η Honda επέστρεψε στο Dakar Rally ύστερα από 23 χρόνια απουσίας. Κατά τη διάρκεια της οκταετίας αυτής, η ομάδα του HRC βρέθηκε στο βάθρο των νικητών δύο φορές. Και συγκεκριμένα, στο δεύτερο σκαλί του βάθρου με τον Paulo Gonçalves το 2015 και τρία χρόνια αργότερα (2018), στην ίδια θέση, με τον Kevin Benavides.