Μία ξεχωριστή έκθεση για την Alfa Romeo στην... Γερμανία

Μια ξεχωριστή έκθεση με την ονομασία "Mito Alfa Romeo" θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν οι επισκέπτες του Technik Museum στο Sinsheim της Γερμανίας. Αφιερωμένη στην ιστορία της μάρκας, η έκθεση καταλαμβάνει 3.000τ.μ. και περιλαμβάνει 40 εκθέματα που εκφράζουν την ιστορία, την τεχνολογία και την αγωνιστική κληρονομιά της Ιταλικής εταιρείας.

Τα εκθέματα αποτελούν πολύτιμα κομμάτια της συλλογής της FCA Heritage, του οργανισμού που σαν στόχο έχει τη διατήρηση της κληρονομιάς των Ιταλικών μαρκών του ομίλου FCA. Η λίστα δεν περιλαμβάνει μόνο αγωνιστικές κατασκευές όπως η Alfa Romeo SE048SP ή η Alfa Romeo 1900 C2, που έμεινε γνωστή στην ιστορία ως "Disco Volante", αλλά και εξαιρετικά δείγματα του Ιταλικού σχεδιασμού, όπως η Alfa Romeo 6C 2500 Super Sport. Τα αυτοκίνητα πλαισιώνονται από μηχανικά μέρη όπως ένας κινητήρας της Formula 1 ή το πρωτοποριακό σύστημα τετρακίνησης Q4 που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στην Alfa Romeo 156. Η έκθεση παρουσιάζει την ιστορία της Alfa Romeo και εστιάζει στην εξέλιξη της, από το λογότυπο της, έως τις τεχνολογικές καινοτομίες που έχει πετύχει στα 109 χρόνια ζωής της.

Το Technik Musuem στο Sinsheim ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1981 και σήμερα διατηρεί μία από τις μεγαλύτερες συλλογές μέσων μεταφοράς στην Ευρώπη προσελκύοντας περισσότερους από ένα εκατομμύριο επισκέπτες κάθε χρόνο.

Μερικά από τα πιο ξεχωριστά εκθέματα που θα φιλοξενήσει η έκθεση είναι:

Alfa Romeo 6C 2500 Super Sport (1947)

Γεννημένη το 1939, όπως και οι υπόλοιπες εκδόσεις της 6C 2500, η πορεία της Super Sport διεκόπη από το ξέσπασμα του 2ου Π.Π., με το μοντέλο να γνωρίζει μία δεύτερη νεότητα τα μεταπολεμικά χρόνια. Μέχρι το 1946 η Super Sport ήταν διαθέσιμη μόνο σε σασί, αφήνοντας τους πελάτες να επιλέξουν το αμάξωμα που επιθυμούσαν. Μετά την επανέναρξη των εργασιών κατασκευής στον τιμοκατάλογο προστέθηκε και η επιλογή ενός «πλήρους» αυτοκινήτου, με αμάξωμα σχεδιασμένο από την Touring. Εκτός από τον εντυπωσιακό σχεδιασμό το αυτοκίνητο ξεχώριζε για την υψηλή ποιότητα κατασκευής και τα κορυφαία για την εποχή υλικά. Κίνηση έδινε ένας εξακύλινδρος κινητήρας 2.500 κ.εκ. με 3 καρμπυρατέρ και απόδοση 105 ίππους.

Alfa Romeo 1900 C2 "Disco Volante" (1952)

Το 1952 μετά την αποχώρηση της από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Formula 1, o επικεφαλής ανάπτυξης της Alfa Romeo Orazio Satta Puliga και οι τεχνικοί, σκέφτηκαν να χρησιμοποιήσουν την 1900 σαν βάση ενός αγωνιστικού αυτοκινήτου για την κατηγορία Sport. Παράλληλα αυτή η επιλογή θα ικανοποιούσε και τον εισαγωγέα της μάρκας στην Καλιφόρνια, Max Hoffman, που ζητούσε μία barchetta ικανή να αγωνιστεί στις ΗΠΑ. Η ομάδα της εταιρείας τροποποίησε τον κινητήρα τοποθετώντας αλουμινένιο μπλοκ αυξάνοντας παράλληλα τη χωρητικότητα στα 2 λίτρα. Η ισχύς αυξήθηκε στους 158 ίππους, ενώ η τελική ξεπέρασε τα 220χλμ./ώρα. Το χαλύβδινο σωληνωτό πλαίσιο έντυνε το ελαφρύ αλουμινένιο «φόρεμα» της Carrozzeria Touring. Αρχικά κατασκευάστηκαν δύο διθέσια spider με βάρος μόλις 824 κιλά. Ο φουτουριστικός σχεδιασμός χάρισε στο μοντέλο το προσωνύμιο "Disco Volante" (Ιπτάμενος Δίσκος).

Alfa Romeo SE048 SP (1989) & κινητήρας V1035 (1990)

Το 1989 η Alfa Romeo με τη βοήθεια της Abarth προετοιμαζόταν κάτω από άκρα μυστικότητα για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πρωτοτύπων (Group C). Κατασκευάστηκε ένα πλαίσιο από ανθρακονήματα, ενώ το αμάξωμα ήταν κατασκευασμένο από ανθρακονήματα και Kevlar. Πραγματοποιήθηκαν δοκιμές με διάφορους κινητήρες, συμπεριλαμβανομένου και ενός ατμοσφαιρικού V10, χωρητικότητας 3,5λίτρων (κωδικός V1035) που η Alfa Romeo αρχικά είχε εξελίξει το 1986 για την ομάδα της Ligier στη Formula 1. Το νέο αγωνιστικό αυτοκίνητο πήρε το όνομα SE048 SP -χρησιμοποιώντας τον ονοματολογικό κώδικα της Abarth-, αλλά τελικά δεν αγωνίστηκε ποτέ αφού η εταιρεία ακύρωσε τη συμμετοχή της λόγω και της έλλειψης ενδιαφέροντος από την FIA.

Σύστημα τετρακίνησης Q4 (Alfa Romeo 156 Crosswagon 2004)

To 2004 η Alfa Romeo ονόμασε Q4 το νέο σύστημα μόνιμης τετρακίνησης, το οποίο χρησιμοποιούσε ένα κεντρικό διαφορικό Torsen για τη διανομή της ροπής στους δύο άξονες. Το σύστημα χρησιμοποιήθηκε στην Alfa Romeo 156 Crosswagon, μια ειδική έκδοση της station έκδοσης του μοντέλου με επιπλέον απόσταση από το έδαφος κατά 6,5εκ. Υπό κανονικές συνθήκες το σύστημα μετέφερε περισσότερη ροπή στον πίσω άξονα. Κατά την επιτάχυνση αυτό το ποσοστό έφτανε το 80%. Ένα από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα του Q4 ήταν ότι μπορούσε να συνεργαστεί εξαιρετικά με τα ηλεκτρονικά συστήματα υποβοήθησης της οδήγησης, όπως τα συστήματα ελέγχου πρόσφυσης (ASR) και ελέγχου ευστάθειας (ESP).

Μοντέλο αεροδυναμικής σήραγγας της Alfa Romeo 155 V6 TI (1992)

Με την Alfa Romeo 155 V6 TI, η ιταλική μάρκα κυριάρχησε στο Γερμανικό Πρωτάθλημα Τουρισμού (DTM). Το αγωνιστικό έκανε το ντεμπούτο του το 1993, με την Alfa Romeo και τον Nicola Larini να επικρατούν του δυνατού γερμανικού ανταγωνισμού. Κίνηση στην Alfa Romeo 155 V6 TI έδινε ένας ατμοσφαιρικός V6 βενζινοκινητήρας 2.5 λίτρων που απέδιδε περίπου 420 ίππους. Στην έκθεση το κοινό μπορεί να ανακαλύψει το μοντέλο (κλίμακα 1:4) που χρησιμοποιήθηκε για την αεροδυναμική εξέλιξη του αυτοκινήτου

Tags

Alfa Romeo

Γερμανία

Mito Alfa Romeo

Technik Museum

Αλέξανδρος Ισιγώνης: Ο Έλληνας από τη Σμύρνη που σχεδίασε το θρυλικό αυτοκίνητο «Μίνι»

Ο Άλεκ Ισιγόνης είναι ένας από τους Σμυρνιούς που έφυγαν παιδιά από τη φλόγα της καταστροφής και μεγαλούργησαν στη ζωή τους. Το ταλέντο του στο σχέδιο αποδεικνύεται από τη διαχρονικότητα του σημαντικότερου δημιουργήματός του, του θρυλικού αυτοκινήτου Mini της Austin, το οποίο αποσύρθηκε από την παραγωγή το 2000 και ακόμη και σήμερα, τα νέα μοντέλα διατηρούν την κεντρική φιλοσοφία του σχεδίου..

Ο Ισιγόνης σχεδίασε επίσης το Morris Minor και το Austin 1100 Ο Ισιγόνης σπούδασε μηχανικός στο Battersea Polytechnic του Λονδίνο, παρά τα γεγονός ότι είχε αποτύχει τρεις φορές στις εξετάσεις των μαθηματικών. ‘Οπως έλεγε: «τα μαθηματικά είναι ο εχθρός κάθε δημιουργικού ανθρώπου». Η επαφή του ωστόσο με τις μηχανές ήταν οικογενειακό πεπρωμένο.

Ο πατέρας του Κωνσταντίνος είχε σπουδάσει μηχανικός στο Λονδίνο στα τέλη του 19ου αιώνα, οπότε και παντρεύτηκε τη Βαυαρή μητέρα του Χίλντα Πρόκοπ. Ο παππούς του το 1830 είχε αφήσει την Πάρο, για να εργαστεί στη Σμύρνη, για την αγγλική εταιρεία Σιδηροδρόμων. Εκεί πήρε τη βρετανική υπηκοότητα.

Ο Αλέξανδρος γεννήθηκε το 1906 στη Σμύρνη και σε ηλικία 14 ετών είχε το σπάνιο προνόμιο για την εποχή, να οδηγήσει μια κάντιλακ. Λέγεται όμως ότι δεν ενθουσιάστηκε. Το 1922 στην καταστροφή της Σμύρνης, ήταν από τους τυχερούς που επιβιβάστηκαν σε ένα αγγλικό πλοίο που μετέφερε την οικογένειά του στη Μάλτα.

Όμως, ο πατέρας του πέθανε. Η μητέρα του αποφάσισε να πάνε στην Αγγλία. Όταν τελείωσε τις σπουδές του, η μητέρα του έκανε δώρο ένα αυτοκίνητο για να κάνει το γύρο της Ευρώπης. Το αμάξι όμως έβγαζε βλάβες και αποφάσισε να το φτιάξει. Αφού τα κατάφερε, πραγματοποίησε το ταξίδι που ακόμη και σήμερα σχεδιάζουν πολλοί, αλλά κάνουν λίγοι.

Όταν τελείωσε τις σπουδές του, η μητέρα του έκανε δώρο ένα αυτοκίνητο για να κάνει το γύρο της Ευρώπης. Το αμάξι όμως έβγαζε βλάβες και αποφάσισε να το φτιάξει. Αφού τα κατάφερε, πραγματοποίησε το ταξίδι που ακόμη και σήμερα σχεδιάζουν πολλοί, αλλά κάνουν λίγοι.

Το Morris Minor, προπομπός του Mini Μπήκε στον κλάδο της αυτοκινητοβιομηχανίας τη δεκαετία του 30΄ και πριν από το Mini συμμετείχε και στον σχεδιασμό άλλων πετυχημένων μοντέλων όπως το Morris Minor (1948 – 1971) της εταιρείας Morris Motor Company για το οποίο αισθανόταν πολύ υπερήφανος. Κι αυτό γιατί συνδύαζε άνεση, επιδόσεις και προσιτή τιμή.

Αντίθετα, αντιμετώπιζε το Mini σαν ένα αυτοκίνητο που προέκυψε ως αποτέλεσμα περικοπών …στα πάντα. Είχε τη φήμη του ισχυρογνώμονα και του δύσκολου συνεργάτη γι΄ αυτό και δεν δίσταζε να παραιτηθεί από τις κορυφαίες αγγλικές αυτοκινητοβιομηχανίες, κάθε φορά που διαφωνούσε με έναν κεντρικό σχεδιασμό.

Τον χαρακτήρα του μαρτυρούν μνημειώδης ατάκες που θα ζήλευαν πολλοί σύγχρονοι μάνατζερ, όπως ότι, «η καμήλα είναι ένα άλογο που το σχεδίασε μια επιτροπή» και ότι «ειδικός είναι κάποιος που σου εξηγεί πως δεν θα καταφέρεις να κάνεις κάτι»!

Ο «Έλληνας θεός» σχεδιάζει το Mini

Κέρδισε πάντως το προσωνύμιο «ο Έλληνας θεός», γιατί όλοι αναγνώριζαν το σπουδαίο ταλέντο του που ξεδίπλωσε, όταν επέστρεψε στην B.M.C., η οποία προέκυψε το 1952 όταν συγχωνεύθηκε η Morris Motor με την Austin Motor Company.

Αφού εξασφάλισε ότι θα έχει δική του ομάδα, αφιερώθηκε στην προσπάθεια να δημιουργήσει ένα μικρό αυτοκίνητο. Άλλαξε τη θέση της μηχανής για να εξοικονομήσει χώρο και πέτυχε να σχεδιάσει ένα μικρό αμάξι με σχετικά άνετο σαλόνι που θα μπορούσε να παρκάρει οπουδήποτε. Δεν τον ενδιέφεραν πολύ οι εξοπλισμοί όπως το ραδιόφωνο, αλλά «καιγόταν» να υπάρχει τασάκι ως φανατικός καπνιστής και φρόντισε να το εντάξει στον σχεδιασμό!

Στο βίντεο ο Ισιγόνις μιλάει για το Mini του:

Σύμμαχός του ήταν η συγκυρία, αφού το Mini κυκλοφόρησε το 1959 με τιμή 496 στερλίνες και έγινε ένα από τα σύμβολα της δεκαετίας του 60΄, καθώς ο αντισυμβατικός σχεδιασμός του ταίριαζε απόλυτα με το κλίμα της εποχής.

Το Μini οδήγησαν και φωτογραφήθηκαν σε αυτό οι κορυφαίοι σταρς της μουσικής και του κινηματογράφου, ακόμη και γαλαζοαίματοι, όπως η πριγκίπισσα Γκρέις του Μονακό και η πριγκίπισσα Νταϊάνα.

Ακόμη και η βασίλισσα Ελισάβετ φωτογραφήθηκε μαζί με τον Ισιγόνη μέσα σε ένα Mini. Άλλωστε, ο Σμυρνιός μηχανικός πήρε τον τίτλο του Σερ το 1969, έναν χρόνο μετά την παραίτησή του από τη θέση του τεχνικού διευθυντή της B.M.C επειδή επέμενε στην ενσωμάτωση του εγκάρσιου κινητήρα στα μοντέλα.

Το Mini πούλησε 5,3 εκατομμύρια μοντέλα και έγινε το αυτοκίνητο με τις περισσότερες πωλήσεις στη Βρετανία, ενώ μπήκε και στην κατηγορία των αγωνιστικών μοντέλων μετά τη συνεργασία με τον κατασκευαστή αυτοκινήτων για τη Φόρμουλα 1, Τζον Κούπερ.

Το Mini Cooper οδήγησαν κορυφαίοι πιλότοι όπως ο Τζέιμς Χαντ, ο Τζάκι Στιούαρτ και ο Νίκι Λάουντα. Αυτή η συνεργασία «θόλωσε» την υστεροφημία του Ισιγόνη, ο οποίος εγκατέλειψε το σχέδιο μόνο όταν έπαθε Πάρκινσον. Ο Σμυρνιός σχεδιαστής πέθανε στο σπίτι του στο Μπέρμινχαμ στις 2 Οκτωβρίου του 1988.

Classic

Μία ξεχωριστή έκθεση για την Alfa Romeo στην... Γερμανία

Αλέξανδρος Ισιγώνης: Ο Έλληνας από τη Σμύρνη που σχεδίασε το θρυλικό αυτοκίνητο «Μίνι»