Editorial

16 Dec, 2024 Ώρα 11:32

Όλα τα ρεκόρ στο Nurburgring!

Thumbnail

Ένας γρήγορος γύρος στο Nurburgring δεν έχει απλά να κάνει με το ποιος υπερέχει. Καθώς βλέπουμε εταιρείες να ανταγωνίζονται η μία την άλλη για το ποιανού το σπορ μοντέλο είναι ταχύτερο στον γύρο στην Πράσινη Κόλαση.

Close

Ωστόσο, η διαβόητη πίστα με τις 154 στροφές αφορά σε πολύ περισσότερα από αυτό. Εξού και οι ατελείωτες δοκιμές που κάνουν οι αυτοκινητοβιομηχανίες ετησίως εκεί, για να εξετάσουν σπιθαμή προς σπιθαμή τους τομείς απόδοσης του εκάστοτε μοντέλου, ώστε να γνωρίζουν που ανταποκρίνεται στις προσδοκίες τους και που χρίζει βελτίωσης.

Οι εταιρείες περνούν χρόνια ολόκληρα ή ακόμα και δεκαετίες, πριν να μπορέσουν να δημιουργήσουν ένα αυτοκίνητο που στο Nordschleife θα θεωρείται ένα από τα ταχύτερα στον κόσμο.

Close

Από το 2019, υπάρχει μία νέα παράμετρος η οποία λέει πως η χάραξη φτάνει πλέον τα 20,83 χλμ. με τους ιθύνοντες να αφαιρούν μία μικρή ευθεία η οποία υπήρχε στην έξοδο της στροφής 13.

Βάσει αυτής της αγωνιστικής διαδρομής, λοιπόν, πάμε να δούμε αναλυτικά ποιοι κατέχουν τα ρεκόρ, τόσο σε γενικό πλαίσιο, όσο και ως προς την κατηγορία.

Close

Το ταχύτερο γενικά αυτοκίνητο στο Nurburgring είναι με διαφορά η Porsche 919 Hybrid Evo, η οποία έχει σταματήσει το χρονόμετρο στο 05:15,55.

 

 

Αυτό έγινε αφότου η Porsche πήρε το «πράσινο φως» να δουλέψει ελεύθερα πάνω στην νικήτρια του Le Mans, η οποία έως τότε ακολουθούσε τις τεχνικές προδιαγραφές.

Έτσι, η γερμανική εταιρεία κατάφερε να μεγιστοποιήσει τις δυνατότητες της 919 Hybrid Evo και κατ’ επέκταση να καταρρίψει οποιοδήποτε ρεκόρ υπήρχε μέχρι τότε.

Το αγωνιστικό που ολοκλήρωσε τον γύρο στο Nurburgring ήταν 39 κιλά ελαφρύτερο από την Le Mans εκδοχή του, με τα ριζικά αναθεωρημένα αεροδυναμικά στοιχεία να αυξάνουν την κάθετη δύναμη κατά 53%.

Ο δίλιτρος V4 προγραμματίστηκε τόσο, ώστε να αποδίδει μόνος του 720 ίππους και συνδυάστηκε με ένα ηλεκτρικό μοτέρ 439 ίππων.

Ο εργοστασιακός οδηγός της Porsche, Timo Bernhard βρέθηκε πίσω από το τιμόνι της 919 Evo και κατάφερε να «σβήσει» εντελώς τον ανταγωνισμό, σημειώνοντας επίσημα 05:18,546.

Στα ηλεκτρικά…

…η Volkswagen βλέπει το όνομά της να φιγουράρει στην κορυφή, χάρη στο τεχνολογικό επίτευγμα που λέγεται ID R. Το αγωνιστικό EV κατάφερε να σημειώσει πληθώρα ρεκόρ, αφού εκτός του Nurburgring ήταν το ταχύτερο αυτοκίνητο στο Goodwood και στο Tianmen Shan Big Gate Road της Κίνας.

 

 

Με χρόνο 06:05,33 στην Πράσινη Κόλαση, το VW ID R είναι με διαφορά το ταχύτερο αμιγώς ηλεκτρικό που έχει γυρίσει την πίστα των 20,8 χλμ.

Στα προσθιοκίνητα…

…έχουμε τη Honda με το περίφημο Civic Type R. Η ιαπωνική εταιρεία ανέκαθεν προσπαθούσε με το εμβληματικό της hot-hatch να βρίσκεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος όσον αφορά στο Nordschleife.

 

 

Για αυτό και κάθε Civic Type R που έχουμε δει την τελευταία δεκαετία έχει έστω και προσωρινά κατακτήσει το ρεκόρ του ταχύτερου προσθιοκίνητου αυτοκινήτου στο Nurburgring.

Η νέα γενιά, την οποία οδηγήσαμε και στην Κύπρο, εξοπλίστηκε με semi-slick ελαστικά της Michelin και εκθρόνισε το Renault Megane RS Trophy-R, με το χρονόμετρο να σταματάει στα 07:44,88.

 

Τα 10 ταχύτερα αυτοκίνητα παραγωγής στο Nurburgring

Mercedes-AMG ONE – 06:35,183

Τον Νοέμβριο του 2022, η Mercedes-AMG ONE έγραψε ιστορία περνώντας από τις 154 στροφές του Nordschleife, «σβήνοντας» το μέχρι τότε ρεκόρ για 10 δευτερόλεπτα!

Το hypercar των 1.063 ίππων έβαλε «στοπ» στο χρονόμετρο στα 06:35,183 μόλις πέρασε τη γραμμή. Οδηγός της AMG ONE δεν ήταν άλλος από τον οδηγό της Mercedes στο DTM, Mario Engel.

Γνωστό και ως «μονοθέσιο F1 για τον δρόμο», το γερμανικό hypercar είναι μέχρι σήμερα η ισχυρότερη AMG παραγωγής, χάρη στον 1.600άρη V6 της Mercedes-AMG High Performance Powertrains και στο υβριδικό σύστημα με τα τέσσερα ηλεκτρικά μοτέρ.

 

 

Porsche 911 GT2 RS (Manthey Performance Kit) – 6:43,30

Όταν η Porsche έβαλε τον Lars Kern πίσω από το τιμόνι της 911 GT2 RS για να κάνει έναν γύρο στο Nurburgring, ο Γερμανός οδηγός τον ολοκλήρωσε σε 06:43,30 καταρρίπτοντας έτσι το μέχρι τότε ρεκόρ με πάνω από 4,7 δευτερόλεπτα διαφορά με μέση ωριαία τα σχεδόν 186 χλμ./ ώρα.

Αυτή η 911 GT2 RS εξοπλιζόταν με το κιτ Manthey Performance το οποίο αφορά σε αλλαγές στην ανάρτηση, την αεροδυναμική και τα φρένα, όλα ειδικά σχεδιασμένα για αυτό το μοντέλο.

Συνολικά, του αυξάνει την κάθετη δύναμη στα 70 κιλά μπροστά σε ταχύτητες των 200 χλμ./ ώρα και στα 200 κιλά πίσω.

 

 

Mercedes-AMG GT Black Series – 6:48,04

Η κορυφαία έκδοση της ναυαρχίδας της Mercedes-AMG στα grand tourer πήρε το «στέμμα» από τη Lamborghini Aventador SVJ οριακά, καθώς ήταν ταχύτερη κατά 1,3 δευτερόλεπτα.

Η GT Black Series των 730 ίππων κατάφερε με τον Mario Engel στο τιμόνι και το πακέτο Track να γράψει 06:48,04. Φυσικά, σημαντικό ρόλο στην επίδοση διαδραμάτισε το εξοπλιστικό πακέτο, αν και η Mercedes δηλώνει πως οι συνθήκες τότε δεν ήταν ιδανικές. Πιθανότατα να δοκιμάσει ξανά στο κοντινό μέλλον.

 

 

Porsche 911 GT3 RS – 6:49,32

Μία ακόμα 911 μπαίνει σε αυτή την ολιγομελή λίστα, αυτή τη φορά με τον Jorg Bergmeister στο τιμόνι. Η συγκεκριμένη GT3 RS μπήκε στην κορυφαία πεντάδα των χρόνων στο Nurburgring τον Νοέμβριο του 2022 και μέχρι σήμερα δεν έχει πέσει από εκεί.

 

 

Lamborghini Aventador SVJ – 6:49,40

Με τις αεροδυναμικές αναβαθμίσεις που έκαναν την Aventador πισταδόρικη, η Lamborghini δημιούργησε ένα «όπλο» για πίστες. Με τον V12 να παράγει 770 ίππους, η ιταλική εταιρεία κατόρθωσε το 2018 να σπάσει το μέχρι τότε ρεκόρ στο Nordschleife για τα αυτοκίνητα παραγωγής.

 

 

Porsche 911 GT2 RS – 6:52,15

Η 911 GT2 RS των 700 ίππων είναι μία ακόμα Porsche που βρίσκεται σε αυτή την κλειστή λίγκα. Διότι με τον twin-turbo επίπεδο εξακύλινδρο των 3,8 λίτρων και τον Lars Kern ξανά στη θέση του οδηγού βρήκε 7 δέκατα του δευτερολέπτου, υπερισχύοντας του Radical SR8LM για το ρεκόρ που είχε σημειωθεί ως τότε.

 

 

Radical SR8LM – 6:53,20

Μέχρι το 2009, το Radical SR8LM κατείχε την καλύτερη επίδοση στην Πράσινη Κόλαση, αλλά η 911 GT2 RS είχε αργότερα διαφορετική γνώμη.

Ωστόσο, εν έτει 2024 διατηρεί μία θέση στο Top-10. Κι αυτό, διότι ο Michael Vergers έφτασε τότε το SR8LM στα όριά του για να σημειώσει 06:53,20.

Βέβαια, υπάρχει διχογνωμία για το συγκεκριμένο μοντέλο, διότι είναι ένα και μοναδικό, οπότε έχει γίνει αρκετή κουβέντα για το αν βρίσκεται δικαίως ή όχι στη λίστα με τα μοντέλα παραγωγής.

 

 

Porsche 911 GT3 – 6:55,73

Ακόμα μία Porsche και φυσικά μία 911 μπαίνει στην κορυφαία κατάταξη των ταχύτερων μοντέλων παραγωγής που τα λάστιχά τους έχουν διανύσει τα 20,8 χλμ. αγωνιστικής διαδρομής.

Φυσικά, και αυτή το κατάφερε εξοπλισμένη με το κιτ εξοπλισμού Manthey, με τον Kevin Estre να καταφέρνει να είναι ταχύτερος της βασικής 911 GT3 κατά 19 δευτερόλεπτα.

 

 

Lamborghini Huracán Performante – 6:57,25

Στην προτελευταία θέση βρίσκουμε τη δεύτερη Lamborghini και αυτή δεν είναι άλλη από τη Huracan Performante, την πισταδόρικη δηλαδή έκδοση του περίφημου supercar με τον V10.

Τα αεροδυναμικά της στοιχεία είναι έντονα και έχουν μεγάλη σημασία, με προφυλακτήρες από ανθρακονήματα, μαρσπιέ και πίσω αεροτομή να μειώνουν το βάρος κατά 30 κιλά, βοηθώντας παράλληλα το ιταλικό supercar να ολοκληρώνει το σπριντ των 0-100 χλμ./ ώρα σε 2,9 δευτερόλεπτα.

 

 

Ford Mustang GTD – 6:57,69

Για το τελευταίο «entry» στη λίστα μιλήσαμε πολύ πρόσφατα, μιας και μόλις έγραψε τη δική του ιστορία στο Nordschleife Nurburgring.

 

 

Η Ford έφτασε στον στόχο της που δεν ήταν άλλος από το η Mustang GTD να ολοκληρώσει έναν γύρο στη γερμανική πίστα σε λιγότερα από 7 λεπτά της ώρας.

Όπερ και εγένετο, με το χρονόμετρο να σταματάει στα 06:57,69. Η ώθηση για την επίδοση που την κατέστησε το ταχύτερο αμερικανικό αυτοκίνητο στην Πράσινη Κόλαση προέρχεται από τον V8 των 826 ίππων.

Η οδική της συμπεριφορά βασίζεται σε ενεργητική ανάρτηση Multimatic, με την Mustang GTD να κερδίζει εν τέλει την Porsche 911 GT3 κατά 2,2 δευτερόλεπτα.

Η Ford προειδοποιεί ότι αυτό είναι μόνο το ξεκίνημα αφού το 2025 θα επιχειρήσει να βελτιώσει αυτή την επίδοση.

 

29 Oct, 2024 Ώρα 13:20

Κωνσταντίνος Καποδίστριας: “Καλό είναι κάποιοι να αρχίσουν να ξεχνάνε την ηλεκτροκίνηση.”

Thumbnail

Η κύρια αφορμή που με ώθησε να γράψω αυτό το άρθρο είναι τα πολύ πρόσφατα δημοσιεύματα ότι κατατέθηκαν Κανονισμοί στη Βουλή από το Υπουργείο Μεταφορών για καθορισμό περιοχών στα κέντρα των πόλεων στα οποία ο Υπουργός θα μπορεί να απαγορεύει την κυκλοφορία οχημάτων τα οποία δεν είναι υβριδικά ή ηλεκτρικά! 

Close

Σε μια χώρα όπου ο ηλεκτρισμός παράγεται κυρίως (και σε μεγάλο βαθμό) από …. την καύση ντίζελ και μαζούτ, όπου απουσιάζουν τα ισχυρά μέσα δημόσιας συγκοινωνίας, όπως τρένα, υπόγεια μετρό, τραμ, δίκτυο λεωφορειολωρίδων κ.ο.κ., κάποιοι φωστήρες επινόησαν τέτοια αστεία και ανεφάρμοστα μέτρα, ωσάν και οι πόλεις της Κύπρου να είναι αντίστοιχες του Παρισιού, του Λονδίνου και του Βερολίνου.

Ούτε που σκέφτηκαν ή έλαβαν υπόψη τις ιδιαιτερότητες του μικρού νησιού μας, όπως το γεγονός πως υπάρχει διαχωριστική γραμμή και η Λευκωσία είναι μοιρασμένη, που σημαίνει πως οι Καϊμακλιώτες για παράδειγμα (στην βορειο-ανατολική Λευκωσία) θα πηγαίνουν στον Άγιο Ανδρέα … μέσω Αγλαντζιάς και Ακρόπολης!  Ούτε έλαβε επίσης κανείς υπόψη πως δεν έχουμε απολύτως κανένα έλεγχο στην ατμοσφαιρική ρύπανση που συμβαίνει 300-400 μέτρα βορειότερα του κέντρου της Λευκωσίας, στο κατεχόμενο κομμάτι δηλαδή. Επομένως, λόγω της εξαιρετικά μικρής απόστασης και των ανέμων, τα περιβόητα μέτρα θα είναι μια τρύπα στο νερό.  Θα αποτελέσει επίσης και την χαριστική βολή στα κέντρα των πόλεων, συν το γεγονός ότι θα επηρεαστεί ανεπανόρθωτα η εφοδιαστική αλυσίδα, αφού πολλά αυτοκίνητα διανομής και υποστήριξης διέρχονται καθημερινά από τα κέντρα των πόλεων.  Θα επηρεαστούν καταστήματα, εστιατόρια, ξενοδοχεία, επιχειρήσεις, εκτός εάν αναμένουν τις επιχειρήσεις να αλλάξουν εν μια νυκτί τους στόλους τους και να πάνε σε ηλεκτρικά ή υβριδικά βαν.  Διερωτάται κανείς με πιο σκεπτικό λαμβάνουν τέτοιες αποφάσεις.

Close

Τους πολυάριθμους λόγους για τους οποίους η Κύπρος είναι εντελώς ανέτοιμη για εφαρμογή της ηλεκτροκίνησης, τους εξέφρασα σε άρθρα και συνεντεύξεις στο παρελθόν. Δεν θα τους επαναλάβω τώρα και επίσης παρατηρώ πως το ευρύ κοινό τους έχει εμπεδώσει. Ούτε θα ασχοληθώ με την νομική πτυχή του θέματος, κατά πόσον δηλαδή τα μέτρα αυτά είναι αντισυνταγματικά, είτε περιορίζουν την κινητικότητα και τον άνθρωπο, είτε διαχωρίζουν και ευνοούν την μειοψηφία, ενώ αδικούν την συντριπτική πλειοψηφία.  Αυτά μπορούν να τα αναλύσουν πολύ καλύτερα και εμπεριστατωμένα οι νομικοί.

Η εξέλιξη όμως αυτή μου δίνει την ευκαιρία να θίξω, να αναδείξω και να ενημερώσω το κοινό για μια άλλη πτυχή του θέματος της αυτοκίνησης στην Ευρώπη.  Επέστρεψα πριν λίγες μέρες από τις Βρυξέλλες όπου είχα την ευκαιρία να παραστώ σε δύο συνέδρια σχετικά με τον κλάδο της αυτοκίνησης, όπως και της συντήρησης και επιδιόρθωσης οχημάτων.  Πολύ σημαντικό συνέδριο για το θέμα αυτό ήταν το συνέδριο της «Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Εταιρειών Εμπορείας Ανταλλακτικών Αυτοκινήτων» (FIGIEFA) που εδρεύει στις Βρυξέλλες εξασκώντας ισχυρό λόμπι. Το συνέδριο έλαβε χώρα στις 23 & 24 Οκτωβρίου 2024 και με την συμμετοχή των σημαντικότερων παραγόντων στον κλάδο του «Independent Automotive Aftermarket» (IAM) της Ευρώπης, κάποιους με τους οποίους είχα την ευκαιρία να συνομιλήσω και να ανταλλάξω απόψεις.

Close

Στο συνέδριο αναφέρθηκαν φυσικά τα σημαντικά και επίκαιρα θέματα της Βιωσιμότητας, της Ψηφιακής Μεταρρύθμισης, της Τεχνικής Νοημοσύνης, της ελεύθερης πρόσβασης σε πληροφορίες για επιδιόρθωση οχημάτων, της ηλεκτροκίνησης, το μέλλον της αυτοκίνησης στην Ευρώπη, η ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης και άλλα.  Αξιοσημείωτη, και μια από τις σημαντικότερες ομιλίες, ήταν αυτή του πρώην Πρωθυπουργού του Βελγίου, και μέλους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κ. Γκι Φέρχοφστατ, μιας ισχυρής προσωπικότητας στα Ευρωπαϊκά δρώμενα.

 

 

Επιγραμματικά, θα αναφέρω κάποια σημαντικά σημεία και συμπεράσματα από το συνέδριο:

  1. Η πολιτική γενικά της Ευρώπης αναφορικά με την πράσινη μετάβαση - και κατ’ επέκταση της αυτοκίνησης - πλέον αλλάζει.  Μετά τα … έργα και ημέραι της Ούρσουλας που καταρράκωσαν την Ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα (κυρίως έναντι της Κίνας), πλέον προέχει πρώτιστα η ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης.  Η πράσινη πολιτική συνεχίζει, όχι όμως εις βάρος της ανταγωνιστικότητας. Η πολυαναμενόμενη έκθεση του Μάριο Ντράγκι που δημοσιεύτηκε τον περασμένο μήνα είναι απόλυτα διαφωτιστική.
  2. Η περιβόητη ηλεκτροκίνηση … δεν θεωρείται πλέον ως η τελική λύση και ο απώτερος στόχος.  Φαίνεται πως οι προσπάθειες θα επικεντρωθούν πλέον προς τα πιο οικολογικά καύσιμα, είτε αυτά θα είναι εναλλακτικά καύσιμα, βιοκαύσιμα, κ.ο.κ., τα οποία θα τροφοδοτούν κινητήρες εσωτερικής καύσης (ICE – Internal Combustion Engines), τις μηχανές δηλαδή που ξέρουμε μέχρι σήμερα.
  3. Η Γερμανική κυβέρνηση σταμάτησε πρόσφατα την οποιαδήποτε στήριξη προς την ηλεκτροκίνηση, τις επιδοτήσεις κλπ, και βασικά κήρυξε το τέλος της, ή τουλάχιστον έδειξε πως δεν θα είναι ο πρώτιστος στόχος της.
  4. Τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα είναι οικονομικώς απρόσιτα για τον περισσότερο κόσμο στην Ευρώπη.  Όχι μόνο είναι ακριβά, αλλά και σε περίπτωση ζημιάς ή ατυχήματος, το κόστος είναι εξαιρετικά τεράστιο και δυσανάλογο. Αναφέρθηκαν παραδείγματα όπως πχ το Mercedes EQC (80 kWh):  Τιμή στην Γερμανία €59,900. Κόστος καινούργιας μπαταρίας €41,863 (τιμές χωρίς ΦΠΑ). (Βλέπε στην φωτογραφία περισσότερα παραδείγματα)
  5. Πού οδεύει η Ευρώπη λοιπόν;  Οδηγούμαστε προς την τεχνολογική ουδετερότητα (ή τεχνολογικό πλουραλισμό), όπου δηλαδή θα υπάρχουν διαθέσιμες διάφορες τεχνολογίες (εναλλακτικά καύσιμα σε κινητήρες εσωτερικής καύσης, υβριδικά οχήματα, ηλεκτρικά οχήματα, οχήματα με υδρογόνο, κ.α.) και ο καταναλωτής θα έχει επιλογές. Σημείωση: Αυτή ήταν βασικά και η κύρια δήλωση του Γκι Φέρχοφστατ.

Μέσα στο 2025 λοιπόν είναι που θα αρχίσει να διαφαίνεται καλύτερα η αναθεωρημένη πολιτική της ΕΕ.  Η πολιτική προς την ηλεκτροκίνηση, με τα εξαιρετικά ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα, έβλαψε σε τεράστιο βαθμό την Ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία και αποδείχτηκε περίτρανα πως αποτελούσε «τεχνολογία των πολιτικών» και όχι της ίδιας της αυτοκινητοβιομηχανίας, όπως δήλωσε και πριν 2 περίπου χρόνια ο Κάρλος Ταβάρες, CEO της Stellantis.

Κάποιοι θα διερωτηθούν για το τι θα γίνει το 2035, έτος που ορίστηκε από τη ΕΕ σαν το τέλος του κινητήρα εσωτερικής καύσης.  Η απόφαση αυτή αντιμετωπίστηκε με ανησυχίες και αντιδράσεις από την αυτοκινητοβιομηχανία, καθώς και από κράτη μέλη με ισχυρή αυτοκινητοβιομηχανία, όπως η Γερμανία και η Ιταλία. Μέλη του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ), του μεγαλύτερου κόμματος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, εμφανίστηκαν μάλιστα πρόσφατα ζητώντας την αναθεώρηση των στόχων μηδενικών εκπομπών για το 2035. Μια ενδεχόμενη αναθεώρηση θα επέτρεπε την συνέχιση της παραγωγής αυτοκινήτων εσωτερικής καύσης που κινούνται με συνθετικά ή εναλλακτικά καύσιμα. Θα δούμε το 2025 τι θα προκύψει από αυτό, όταν θα έχει συσταθεί και η νέα Επιτροπή, όλα όμως δείχνουν ότι προς αυτή την κατεύθυνση οδεύουμε.

Υπό το φως των πιο πάνω, καλό είναι κάποιοι να αρχίσουν να ξεχνούν την ηλεκτροκίνηση ως την μόνη λύση. Άλλωστε, προς αυτή την κατεύθυνση βαδίζει και η Toyota, ο μεγαλύτερος κατασκευαστής αυτοκινήτων στον κόσμο, ο οποίος τον περασμένο Μάϊο παρουσίασε σχέδια για νέους κινητήρες εσωτερικής καύσης (μαζί με τους Ιάπωνες ανταγωνιστές του, Subaru και Mazda).  Σύμφωνα με την Toyota, αυτοί οι κινητήρες δεν είναι απαραίτητο να λειτουργούν με ορυκτά καύσιμα. Σχεδόν όλοι οι κινητήρες εσωτερικής καύσης, σύμφωνα με την Toyota, θα πρέπει να μπορούν να λειτουργούν με βιοκαύσιμα χωρίς προβλήματα και χωρίς μετατροπή, συμβάλλοντας έτσι στην προστασία του κλίματος και περιβάλλοντος.

Καταλήγοντας, προτείνω στους αρμόδιους στο Υπουργείο Μεταφορών να συμβαδίζουν με τα σημερινά Ευρωπαϊκά τεκταινόμενα και τους εταίρους μας στον Ευρωπαϊκό νότο, με τον οποίο μοιραζόμαστε παρόμοια χαρακτηριστικά. Το σωστό είναι να αποφεύγουν τους μιμητισμούς, να λαμβάνουν πάντα υπόψη τις τοπικές ιδιαιτερότητες, να διαπραγματεύονται και όχι να σπεύδουν με υποτέλεια να εφαρμόζουν σκληρές, ανούσιες και ανεφάρμοστες πολιτικές για αυτό τον τόπο και τον λαό.