Η BMW Motorrad παρουσίασε την R 18 Magnifica, μία ακραία επανερμηνεία του Γερμανικού maxi cruiser όπου η πολυτέλεια, η δεξιοτεχνία στην κατασκευή και η φινέτσα των υλικών συναντώνται σε αυτή τη μοναδική και συναρπαστική μοτοσικλέτα. Χειροποίητη, με χρήση υλικών όπως ο ορείχαλκος, το αλουμίνιο και το ξύλο, με σχεδίαση που δεν μοιάζει με καμία άλλη custom μοτοσικλέτα: αυτά είναι τα στοιχεία που συνθέτουν την BMW R 18 Magnifica.
Πηγή έμπνευσης για τη σχεδίαση της BMW R 18 Magnifica αποτέλεσαν οι vintage μοτοσικλέτες των δεκαετιών του 1920, του 1930, και του 1940 και ειδικότερα η BMW R 37, κατασκευές που «διαθέτουν μία απίστευτη γοητεία, την οποία ακόμα και σήμερα πολλές σύγχρονες μοτοσικλέτες δεν μπορούν να αντιγράψουν». Η χρήση ενός συγκεκριμένου υλικού όπως το ξύλο παραπέμπει έντονα στις μοτοσικλέτες του παρελθόντος, όπου έδινε το παρών σε ορισμένες λεπτομέρειες όπως τα γκριπ. Μία ιδέα η οποία ξεπήδησε από παλιά μοντέλα αυτοκινήτων BMW, της δεκαετίας του 1940, που διέθεταν ξύλινα τιμόνια. Η χρήση αυτού του υλικού ικανοποιεί επίσης την επιθυμία να υπάρχει κάτι 'ζωντανό' στη μοτοσικλέτα.
Κανένα στοιχείο στην R 18 Magnifica δεν διατίθεται στο εμπόριο. Τα πάντα (ή σχεδόν τα πάντα) έχουν σχεδιαστεί και κατασκευαστεί στο χέρι. Εξαίρεση αποτελούν οι ζάντες που κατασκευάζονται από ένα ενιαίο κομμάτι μετάλλου και διαμορφώνονται με κατάλληλες μηχανουργικές διαδικασίες, αλλά πάντα σε σχέδιο της Radikal Chopper. Ακόμα και τα καινοτόμα δισκόφρενα και οι δαγκάνες είναι ειδικά κατασκευασμένα. Η ουρά και η σέλα είναι ένα ενιαίο κομμάτι που μοιάζει να αιωρείται στον αέρα. Το πίσω τμήμα κατασκευάζεται από μαόνι και φέρει ένα γυαλιστερό κεντρικό τμήμα από ανοξείδωτο ατσάλι, προσδίδοντας στη μοτοσικλέτα μία εμφάνιση που θυμίζει κόσμημα. Το πιρούνι έχει την ίδια κλίση με το αρχικό αλλά εμφάνιση που θυμίζει μοτοσικλέτες vintage. Εσωτερικά, ωστόσο, είναι σύγχρονο και κατασκευάζεται από ενιαία μεταλλικά κομμάτια. Το ηλεκτρικό σύστημα δεν έχει τροποποιηθεί, καθώς τα πάντα είναι πλήρως λειτουργικά. Οι διαστάσεις, οι ζάντες και τα ελαστικά παρέμειναν πιστά με εκείνα της αρχικής, με τη μοτοσυκλέτα να είναι απόλυτα πρακτική και εύχρηστη. Πίσω από τη ρετρό αισθητική της βρίσκεται μία τεχνολογικά προηγμένη μοτοσικλέτα, ελαφρύτερη κατά περίπου 100 kg: το βάρος της BMW R 18 Magnifica είναι στην πραγματικότητα περίπου 250-260 kg, συγκριτικά με τα 345 kg του αρχικού μοντέλου.
Η ιδέα της δημιουργίας μιας custom μοτοσικλέτας βασισμένης στην BMW R 18 οφείλεται στον Raffaello Polchi, ιδιοκτήτη της Officine Riunite Milanesi και λάτρη των μοτοσικλετών. Ωστόσο, το project και η εκτέλεση ανήκουν στον Andrea Radaelli της Radikal Chopper, γνωστό στο χώρο και ήδη νικητή του βραβείου MBE Award 2020.
Αβέβαιο το μέλλον του ανθρακονήματος στην Ευρώπη
Η πρόταση αποτελεί μέρος της αναθεώρησης της Οδηγίας για τα Οχήματα Τέλους Κύκλου Ζωής (End of Life Vehicles – ELV), η οποία ρυθμίζει την αποσυναρμολόγηση και την ανακύκλωση αυτοκινήτων στην Ε.Ε.
Στόχος είναι να αυξηθεί ο περιβαλλοντικός χαρακτήρας της διαδικασίας, αλλά για πρώτη φορά, το ανθράκονημα ταξινομείται ως επιβλαβές υλικό. Αν τελικά εγκριθεί, η απαγόρευση δεν θα τεθεί σε ισχύ πριν το 2029, αφήνοντας χρονικό περιθώριο για προσαρμογές.
Το ανθράκονημα έχει γίνει αναπόσπαστο υλικό στη βιομηχανία, χρησιμοποιούμενο κυρίως στην αεροναυπηγική, στις ανεμογεννήτριες, σε ορισμένα εξαρτήματα μοτοσικλετών αλλά και σε πολλά αυτοκίνητα – ιδιαίτερα σε premium κατηγορίες.
Είναι πιο ελαφρύ από το αλουμίνιο και πιο ανθεκτικό από τον χάλυβα, γεγονός που το καθιστά ιδανικό για τη μείωση του βάρους, ειδικά στα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, όπου η μεγάλη μπαταρία προσθέτει σημαντικό βάρος. Η χρήση του βοηθά στη βελτίωση της αυτονομίας και της οδικής συμπεριφοράς.
Η ανησυχία της Ε.Ε. εστιάζει στον τρόπο απόρριψης του υλικού. Κατά την ανακύκλωση ή την καύση του, τα νήματα ανθρακονήματος μπορεί να διασκορπιστούν στον αέρα, προκαλώντας προβλήματα στον εξοπλισμό και ενδεχομένως ερεθισμούς σε ανθρώπινους ιστούς.
Οι αυτοκινητοβιομηχανίες που επενδύουν συστηματικά στο ανθράκονημα ενδέχεται να επηρεαστούν σημαντικά, ειδικά μάρκες όπως η McLaren, η οποία κατασκευάζει ολόκληρα πλαίσια από ανθράκονημα, αλλά και κατασκευαστές ηλεκτρικών μοντέλων υψηλής απόδοσης.
Οι ιαπωνικές εταιρείες Toray Industries, Teijin και Mitsubishi Chemical, που ελέγχουν πάνω από το 50% της παγκόσμιας αγοράς, επίσης αναμένεται να δεχτούν ισχυρό πλήγμα, καθώς ένα μεγάλο ποσοστό των πωλήσεών τους προέρχεται από την Ευρώπη.
Η παγκόσμια αγορά του ανθρακονήματος αποτιμήθηκε σε 5,48 δισ. δολάρια το 2024 και εκτιμάται ότι θα φτάσει τα 17,08 δισ. μέχρι το 2035, σύμφωνα με εκτίμηση της Roots Analysis. Από αυτή, περίπου το 10% έως 20% αφορά την αυτοκινητοβιομηχανία, ποσοστό που αναμένεται να αυξηθεί καθώς οι κατασκευαστές επιδιώκουν μείωση του βάρους.
Το ερώτημα που παραμένει είναι αν η Ευρώπη πράγματι θα προχωρήσει σε αυτή την απαγόρευση, ή αν θα περιοριστεί σε αυστηρότερους κανόνες διάθεσης και ανακύκλωσης του υλικού. Μέχρι να ξεκαθαρίσει η κατάσταση, οι αυτοκινητοβιομηχανίες έχουν λίγα χρόνια για να βρουν εναλλακτικές ή να προσαρμόσουν τις διαδικασίες τους.