Η νέα CRF450R σηματοδοτεί 50 χρόνια από την άφιξη του πρώτου μοντέλου motocross της Honda που απευθύνεται σε όλους τους αναβάτες και όχι μόνο σε αγωνιστικές ομάδες. Στις πέντε δεκαετίες που έχουν περάσει από τότε, έχουν συντελεστεί τεχνολογικά άλματα τα οποία κατέστησαν τα διακριτικά ‘CR’, και στη συνέχεια ‘CRF’, συνώνυμα των off-road επιδόσεων. Ακολουθεί μία αναδρομή σε μερικά από αυτά τα σημαντικά ορόσημα.
Όλα ξεκίνησαν το 1973 με την CR250M Elsinore που ήταν μια μοτοσυκλέτα που δημιουργήθηκε ως απάντηση στον αυξανόμενο ανταγωνισμό στο motocross σε ΗΠΑ και Ευρώπη. Ήταν η πρώτη δίχρονη MX παραγωγής της Honda που κατασκευάστηκε από το μηδέν, και γνώρισε άμεση επιτυχία χάρη στο φιλικό προς το χρήστη χαρακτήρα της, την υψηλή ποιότητα κατασκευής και την αξιοπιστία της. Ανάμεσα στις προωθητικές δραστηριότητες για τη νέα μοτοσυκλέτα ήταν ένα πολύ δημοφιλές διαφημιστικό φιλμ με πρωταγωνιστή τον Steve McQueen. Διέθετε αερόψυκτο κινητήρα 247.8cc και το ταξίδι της Honda στο MX είχε ξεκινήσει.
Το 1981 ήταν μια σημαντική χρονιά στον τομέα της εξέλιξης. Η CR250M είχε κατακτήσει το αγωνιστικό της ‘R’ στα τέλη της δεκαετίας του ‘70, και το 1981 η Honda έφερε την τεχνολογία των εργοστασιακών μοτοσυκλετών της στο ευρύ κοινό με την πρώτη υδρόψυκτη μοτοσυκλέτας παραγωγής. Μόλις ένα χρόνο αργότερα, το 1982, το Racing Service Centre της Honda ξαναγεννήθηκε ως Honda Racing Corporation. Το HRC σύντομα έγινε συνώνυμο των επιτυχιών στους αγώνες motocross.
Το 1985 ήταν η ‘χρυσή εποχή’ για τις 500άρες. Η CR500R που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1984 σε αερόψυκτη έκδοση και έγινε υδρόψυκτη το 1985. Αποτελώντας τώρα μια μυθική και εμβληματική μοτοσυκλέτα που καθόρισε την κατηγορία motocross τη δεκαετία του 1980 με την αισθητική της να αποτελεί πηγή έμπνευσης για το επετειακό μοντέλο 2023 CRF450R 50th Anniversary. Το 1997 η Honda κατασκεύσε το πρώτο αλουμινένιο πλαίσιο για μοτοσυκλέτα MX παραγωγής Έχοντας αναγνωριστεί ως μία από τις πιο επιδραστικές μοτοσυκλέτες της δεκαετίας του ‘90, η CR250R ξεκίνησε μία off-road επανάσταση που είναι ακόμα εμφανής στα μοντέλα MX του σήμερα.
Το 2002 η Honda ξεκίνησε ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία του MX με την πρώτη γενιά ενός μοντέλου 450cc, του πρώτου τετράχρονου και άμεσου αντικαταστάτη της CR250R. Ο κινητήρας των 449 cc ήταν ισχυρός, ομαλός και με μεγάλο εύρος ισχύος που χωρίς να μειώνει τη δύναμή του, τον καθιστούσε λιγότερο άγριο από έναν εφάμιλλο δίχρονο κινητήρα 250cc.
Μετά από μία σταθερή εξέλιξη, η CRF450R ξαναγεννήθηκε το 2009 διαθέτοντας έναν κινητήρα με σύστημα ψεκασμού. Οι ιδιοκτήτες μπορούσαν επίσης να κάνουν προσαρμογές στον ψεκασμό καυσίμου και στο χρονισμό της ανάφλεξης μέσω του εργαλείου HRC PGM-FI. Η επανασχεδίαση του κινητήρα και το νέο πλαίσιο εστίασαν στη συγκέντρωση της μάζας στο κέντρο, καθιστώντας την CRF450R.
Το 2017, η CRF450R επανασχεδιάστηκε πλήρως, διαθέτοντας εντελώς νέο πλαίσιο, αναρτήσεις Showa παντού και μία σημαντική αύξηση της απόδοσης ισχύος στις υψηλές στροφές χάρη σε έναν ολοκαίνουργιο κινητήρα ενώ το 2020 έφερε και το Honda Selectable Torque Control (HSTC) τριών επιπέδων που χάρισε στον αναβάτη επιλογές για τη διαχείριση της πρόσφυσης του πίσω τροχού.Το 2021, πέρα από τους τροχούς και τη βασική αρχιτεκτονική του κινητήρα, η CRF450R ήταν μία πραγματικά εντελώς νέα μοτοσυκλέτα, βασιζόμενη σε μεγάλο βαθμό στις εξελίξεις της CRF450RW με την οποία ο Tim Gajser κατέκτησε το πρωτάθλημα ΜΧ GP το 2019. Όπως συμβαίνει πάντα με το motocross, και την CRF450R, το παιχνίδι συνεχίζεται και η πιο πρόσφατη μοτοσυκλέτα έχει αναβαθμιστεί με πληθώρα βελτιώσεων στον κινητήρα και το πλαίσιο – καθ’ υπόδειξη των εργοστασιακών αναβατών και της HRC με σκοπό να κινούνται πολύ ταχύτερα και πολύ ευκολότερα. Και το 2023 σηματοδοτεί τα 50 χρόνια από τη γέννηση της μοτοσυκλέτας από την οποία ξεκίνησαν όλα αυτά, της CR250M Elsinore. Η επετειακή έκδοση περιορισμένης παραγωγής CRF450R 50th Anniversary αποτίνει έναν εντυπωσιακό φόρο τιμής στις πανίσχυρες CR της δεκαετίας του 1980.
Akio Toyoda: «Τα ηλεκτρικά δεν είναι τόσο καθαρά όσο νομίζει ο κόσμος»
Μπορεί τα ηλεκτρικά οχήματα να κυριαρχούν στα πρωτοσέλιδα και στις πολιτικές ατζέντες, αλλά ο δρόμος προς ένα καθαρότερο μέλλον δεν είναι μονόδρομος. Τουλάχιστον, όχι σύμφωνα με την Toyota, τη μάρκα με τις περισσότερες πωλήσεις στον κόσμο και επί μακρόν υπέρμαχο της υβριδικής τεχνολογίας. Ενώ άλλες αυτοκινητοβιομηχανίες τρέχουν προς την πλήρη ηλεκτροκίνηση, η Toyota εξακολουθεί να κρατάει τη θέση της, επεκτείνοντας προσεκτικά τη γκάμα των ηλεκτροκίνητων οχημάτων της, ενώ διπλασιάζει τα υβριδικά.
Παρά τις πρόσφατες κινήσεις στην Κίνα με την ευρύτερη σειρά bZ, η Toyota έχει δεχτεί πολλά πυρά για τη σχετικά αργή ανάπτυξη των EV. Αλλά αν ρωτήσετε τον πρόεδρο Akio Toyoda, υπάρχει μέθοδος σε αυτό που οι επικριτές αποκαλούν δισταγμό. Γνωστός για τη σταθερή του στάση σε μια στρατηγική πολλαπλών πηγών ενέργειας-κίνησης, ο Toyoda εξήγησε για άλλη μια φορά γιατί η Toyota δεν έχει ακολουθήσει την αγέλη των αμιγώς ηλεκτρικών.
Σε πρόσφατη συνέντευξή του στο Automotive News, ο Toyoda δήλωσε: “Όταν ο όρος ουδετερότητα ως προς τον άνθρακα έγινε δημοφιλής, είπαμε ως εταιρεία ότι ο εχθρός είναι ο άνθρακας. Πρέπει να επικεντρωθούμε σε αυτό που μπορούμε να κάνουμε άμεσα για να μειώσουμε το διοξείδιο του άνθρακα. Αυτή είναι η βάση της απόφασής μας. Δεν έχει αλλάξει και δεν θα αλλάξει”.
Ο Toyoda επεσήμανε επίσης την ιστορία της Toyota με τα υβριδικά οχήματα. «Έχουμε πουλήσει περίπου 27 εκατομμύρια υβριδικά», είπε. “Αυτά τα υβριδικά είχαν τον ίδιο αντίκτυπο με 9 εκατομμύρια BEV στους δρόμους. Αλλά αν είχαμε κατασκευάσει 9 εκατομμύρια EV στην Ιαπωνία, στην πραγματικότητα θα είχαν αυξηθεί οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, δεν θα είχαν μειωθεί. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η Ιαπωνία βασίζεται στις θερμικές μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας”.
Αν και ο πρόεδρος της Toyota δεν ανέλυσε τα μαθηματικά που κρύβονται πίσω από αυτά τα στοιχεία, θέλησε σαφώς να δείξει ότι τα ηλεκτρικά δεν είναι τόσο αθώα. Σίγουρα, τα ηλεκτρικά οχήματα προσφέρουν μηδενικές εκπομπές καυσαερίων, αλλά αυτό είναι μόνο ένα μέρος της εξίσωσης. Ο περιβαλλοντικός αντίκτυπος της παραγωγής ηλεκτρικών οχημάτων και της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας για τη φόρτιση τους είναι μια πιο περίπλοκη ιστορία. Προσθέστε σε αυτό την αποσπασματική κατάσταση των υποδομών φόρτισης σε πολλές περιοχές και γίνεται ευκολότερο να καταλάβετε γιατί τα υβριδικά εξακολουθούν να έχουν μεγαλύτερο νόημα, τουλάχιστον προς το παρόν.
Η προσέγγιση πολλαπλών πηγών ενέργειας και κίνησης του Toyoda δεν περιλαμβάνει μόνο υβριδικά οχήματα. Υποστηρίζει επίσης τα plug-in υβριδικά, τα οχήματα με κυψέλες καυσίμου υδρογόνου, τα ηλεκτρικά οχήματα, ακόμη και τους κινητήρες εσωτερικής καύσης που λειτουργούν με συνθετικά καύσιμα. Για την Toyota, δεν είναι τόσο σημαντικό να ποντάρει σε έναν μόνο νικητή όσο να κρατήσει όλες τις επιλογές ανοιχτές.
«Πρέπει να εξετάσουμε όλες τις επιλογές και να εργαστούμε προς όλες τις κατευθύνσεις», δήλωσε ο Toyoda.