Η νέα CRF450R σηματοδοτεί 50 χρόνια από την άφιξη του πρώτου μοντέλου motocross της Honda που απευθύνεται σε όλους τους αναβάτες και όχι μόνο σε αγωνιστικές ομάδες. Στις πέντε δεκαετίες που έχουν περάσει από τότε, έχουν συντελεστεί τεχνολογικά άλματα τα οποία κατέστησαν τα διακριτικά ‘CR’, και στη συνέχεια ‘CRF’, συνώνυμα των off-road επιδόσεων. Ακολουθεί μία αναδρομή σε μερικά από αυτά τα σημαντικά ορόσημα.
Όλα ξεκίνησαν το 1973 με την CR250M Elsinore που ήταν μια μοτοσυκλέτα που δημιουργήθηκε ως απάντηση στον αυξανόμενο ανταγωνισμό στο motocross σε ΗΠΑ και Ευρώπη. Ήταν η πρώτη δίχρονη MX παραγωγής της Honda που κατασκευάστηκε από το μηδέν, και γνώρισε άμεση επιτυχία χάρη στο φιλικό προς το χρήστη χαρακτήρα της, την υψηλή ποιότητα κατασκευής και την αξιοπιστία της. Ανάμεσα στις προωθητικές δραστηριότητες για τη νέα μοτοσυκλέτα ήταν ένα πολύ δημοφιλές διαφημιστικό φιλμ με πρωταγωνιστή τον Steve McQueen. Διέθετε αερόψυκτο κινητήρα 247.8cc και το ταξίδι της Honda στο MX είχε ξεκινήσει.
Το 1981 ήταν μια σημαντική χρονιά στον τομέα της εξέλιξης. Η CR250M είχε κατακτήσει το αγωνιστικό της ‘R’ στα τέλη της δεκαετίας του ‘70, και το 1981 η Honda έφερε την τεχνολογία των εργοστασιακών μοτοσυκλετών της στο ευρύ κοινό με την πρώτη υδρόψυκτη μοτοσυκλέτας παραγωγής. Μόλις ένα χρόνο αργότερα, το 1982, το Racing Service Centre της Honda ξαναγεννήθηκε ως Honda Racing Corporation. Το HRC σύντομα έγινε συνώνυμο των επιτυχιών στους αγώνες motocross.
Το 1985 ήταν η ‘χρυσή εποχή’ για τις 500άρες. Η CR500R που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1984 σε αερόψυκτη έκδοση και έγινε υδρόψυκτη το 1985. Αποτελώντας τώρα μια μυθική και εμβληματική μοτοσυκλέτα που καθόρισε την κατηγορία motocross τη δεκαετία του 1980 με την αισθητική της να αποτελεί πηγή έμπνευσης για το επετειακό μοντέλο 2023 CRF450R 50th Anniversary. Το 1997 η Honda κατασκεύσε το πρώτο αλουμινένιο πλαίσιο για μοτοσυκλέτα MX παραγωγής Έχοντας αναγνωριστεί ως μία από τις πιο επιδραστικές μοτοσυκλέτες της δεκαετίας του ‘90, η CR250R ξεκίνησε μία off-road επανάσταση που είναι ακόμα εμφανής στα μοντέλα MX του σήμερα.
Το 2002 η Honda ξεκίνησε ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία του MX με την πρώτη γενιά ενός μοντέλου 450cc, του πρώτου τετράχρονου και άμεσου αντικαταστάτη της CR250R. Ο κινητήρας των 449 cc ήταν ισχυρός, ομαλός και με μεγάλο εύρος ισχύος που χωρίς να μειώνει τη δύναμή του, τον καθιστούσε λιγότερο άγριο από έναν εφάμιλλο δίχρονο κινητήρα 250cc.
Μετά από μία σταθερή εξέλιξη, η CRF450R ξαναγεννήθηκε το 2009 διαθέτοντας έναν κινητήρα με σύστημα ψεκασμού. Οι ιδιοκτήτες μπορούσαν επίσης να κάνουν προσαρμογές στον ψεκασμό καυσίμου και στο χρονισμό της ανάφλεξης μέσω του εργαλείου HRC PGM-FI. Η επανασχεδίαση του κινητήρα και το νέο πλαίσιο εστίασαν στη συγκέντρωση της μάζας στο κέντρο, καθιστώντας την CRF450R.
Το 2017, η CRF450R επανασχεδιάστηκε πλήρως, διαθέτοντας εντελώς νέο πλαίσιο, αναρτήσεις Showa παντού και μία σημαντική αύξηση της απόδοσης ισχύος στις υψηλές στροφές χάρη σε έναν ολοκαίνουργιο κινητήρα ενώ το 2020 έφερε και το Honda Selectable Torque Control (HSTC) τριών επιπέδων που χάρισε στον αναβάτη επιλογές για τη διαχείριση της πρόσφυσης του πίσω τροχού.Το 2021, πέρα από τους τροχούς και τη βασική αρχιτεκτονική του κινητήρα, η CRF450R ήταν μία πραγματικά εντελώς νέα μοτοσυκλέτα, βασιζόμενη σε μεγάλο βαθμό στις εξελίξεις της CRF450RW με την οποία ο Tim Gajser κατέκτησε το πρωτάθλημα ΜΧ GP το 2019. Όπως συμβαίνει πάντα με το motocross, και την CRF450R, το παιχνίδι συνεχίζεται και η πιο πρόσφατη μοτοσυκλέτα έχει αναβαθμιστεί με πληθώρα βελτιώσεων στον κινητήρα και το πλαίσιο – καθ’ υπόδειξη των εργοστασιακών αναβατών και της HRC με σκοπό να κινούνται πολύ ταχύτερα και πολύ ευκολότερα. Και το 2023 σηματοδοτεί τα 50 χρόνια από τη γέννηση της μοτοσυκλέτας από την οποία ξεκίνησαν όλα αυτά, της CR250M Elsinore. Η επετειακή έκδοση περιορισμένης παραγωγής CRF450R 50th Anniversary αποτίνει έναν εντυπωσιακό φόρο τιμής στις πανίσχυρες CR της δεκαετίας του 1980.
Ακυρώνει την ιδέα ενός αμιγώς ηλεκτρικού GT-R η Nissan;
Το Nissan GT-R θα επιστρέψει εξηλεκτρισμένο, αλλά όχι αμιγώς ηλεκτρικό. Ο λόγος είναι πως κάτι τέτοιο, θα μπορούσε να εμποδίσει την ικανότητά του να κάνει ρεκόρ στο φημισμένο Nürburgring (κάτι που είναι και ο απόλυτος στόχος της μάρκας).
Το εμβληματικό GT-R της Nissan, το οποίο χρονολογείται από το 2007, είναι πλέον επίσημα εκτός παραγωγής. Η παραγωγή του διακόπηκε για την Ευρώπη το 2021, για τη Βόρεια Αμερική το 2024, ενώ σταμάτησαν οι παραγγελίες και στην Ιαπωνία, για την τελευταία ειδική έκδοση.
Τώρα που το GT-R αποσύρθηκε επίσημα, ήρθε η ώρα να μάθουμε από τους αξιωματούχους της Nissan, πότε ο Godzilla θα κάνει την επιστροφή του. Είναι ακόμα μερικά χρόνια μακριά, λέει ο Ponz Pandikuthira, επικεφαλής σχεδιασμού της Nissan στην Αμερική. Ο λόγος: Περιμένει ένα σύστημα κίνησης που δεν είναι ακόμα έτοιμο.
«Η επόμενη γενιά θα χρειαστεί κάποιο επίπεδο εξηλεκτρισμού, τόσο για τις επιδόσεις όσο και για τη συμμόρφωση με τους ρύπους», λέει ο Pandikuthira σε συνέντευξη του σε ξένα μέσα. Ένας κινητήρας εσωτερικής καύσης που συμμορφώνεται με τις εκπομπές ρύπων δεν θα είναι σε θέση να παράγει 600 ενώ ούτε ένα αμιγώς ηλεκτρικό σύνολο θα μπορούσε να λειτουργήσει. Οποιοδήποτε αυτοκίνητο με το σήμα του GT-R πρέπει να είναι σε θέση να κάνει ρεκόρ στο Nürburgring και η τρέχουσα τεχνολογία EV θα ήταν καλή μόνο για έναν ή δύο γύρους και μετά θα έπρεπε να σταματήσει, λέει ο Pandikuthira. «Αυτό δεν είναι ένα GT-R».
Άρα, όχι αμιγώς ICE και όχι αμιγώς EV. Ακούγεται σαν υβριδικό, σωστά;
«Αν φτιάχναμε μια υβριδική έκδοση του αυτοκινήτου με πρίζα, θα ήταν τόσο βαρύ που δεν θα είχε τους χρόνους γύρου και τις επιδόσεις στο Nürburgring».
Προς τι η τόση αναμονή για ένα νέο Nissan GT-R;
Η αυτοκινητοβιομηχανία εργάζεται πάνω σε μπαταρίες στερεάς κατάστασης και λέει ότι η «All Solid-State Battery», ή ASSB, θα πρέπει να είναι έτοιμη να βγει στην αγορά το 2028. Οι μπαταρίες στερεάς κατάστασης θα μπορούσαν να παρέχουν την ελαφριά, ενεργειακά πυκνή λύση αποθήκευσης για μια μερικώς ηλεκτροκίνητη έκδοση του GT-R.
«Είναι απλώς θέμα χρόνου», λέει ο Pandikuthira. «Το κλειδί είναι ότι θα το καθυστερήσουμε μέχρι να ξέρουμε ότι μπορούμε να το φτιάξουμε όπως πρέπει».
Όσο για το χρονοδιάγραμμα του GT-R, «θα ήθελα να το έχω σε τρία χρόνια», λέει ο Pandikuthira για το εμβληματικό αυτοκίνητο. «Απλώς ξεμείναμε από τρόπους για να το κάνουμε να συμμορφωθεί με τους τελευταίους κανονισμούς».