Η νέα CRF450R σηματοδοτεί 50 χρόνια από την άφιξη του πρώτου μοντέλου motocross της Honda που απευθύνεται σε όλους τους αναβάτες και όχι μόνο σε αγωνιστικές ομάδες. Στις πέντε δεκαετίες που έχουν περάσει από τότε, έχουν συντελεστεί τεχνολογικά άλματα τα οποία κατέστησαν τα διακριτικά ‘CR’, και στη συνέχεια ‘CRF’, συνώνυμα των off-road επιδόσεων. Ακολουθεί μία αναδρομή σε μερικά από αυτά τα σημαντικά ορόσημα.
Όλα ξεκίνησαν το 1973 με την CR250M Elsinore που ήταν μια μοτοσυκλέτα που δημιουργήθηκε ως απάντηση στον αυξανόμενο ανταγωνισμό στο motocross σε ΗΠΑ και Ευρώπη. Ήταν η πρώτη δίχρονη MX παραγωγής της Honda που κατασκευάστηκε από το μηδέν, και γνώρισε άμεση επιτυχία χάρη στο φιλικό προς το χρήστη χαρακτήρα της, την υψηλή ποιότητα κατασκευής και την αξιοπιστία της. Ανάμεσα στις προωθητικές δραστηριότητες για τη νέα μοτοσυκλέτα ήταν ένα πολύ δημοφιλές διαφημιστικό φιλμ με πρωταγωνιστή τον Steve McQueen. Διέθετε αερόψυκτο κινητήρα 247.8cc και το ταξίδι της Honda στο MX είχε ξεκινήσει.
Το 1981 ήταν μια σημαντική χρονιά στον τομέα της εξέλιξης. Η CR250M είχε κατακτήσει το αγωνιστικό της ‘R’ στα τέλη της δεκαετίας του ‘70, και το 1981 η Honda έφερε την τεχνολογία των εργοστασιακών μοτοσυκλετών της στο ευρύ κοινό με την πρώτη υδρόψυκτη μοτοσυκλέτας παραγωγής. Μόλις ένα χρόνο αργότερα, το 1982, το Racing Service Centre της Honda ξαναγεννήθηκε ως Honda Racing Corporation. Το HRC σύντομα έγινε συνώνυμο των επιτυχιών στους αγώνες motocross.
Το 1985 ήταν η ‘χρυσή εποχή’ για τις 500άρες. Η CR500R που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1984 σε αερόψυκτη έκδοση και έγινε υδρόψυκτη το 1985. Αποτελώντας τώρα μια μυθική και εμβληματική μοτοσυκλέτα που καθόρισε την κατηγορία motocross τη δεκαετία του 1980 με την αισθητική της να αποτελεί πηγή έμπνευσης για το επετειακό μοντέλο 2023 CRF450R 50th Anniversary. Το 1997 η Honda κατασκεύσε το πρώτο αλουμινένιο πλαίσιο για μοτοσυκλέτα MX παραγωγής Έχοντας αναγνωριστεί ως μία από τις πιο επιδραστικές μοτοσυκλέτες της δεκαετίας του ‘90, η CR250R ξεκίνησε μία off-road επανάσταση που είναι ακόμα εμφανής στα μοντέλα MX του σήμερα.
Το 2002 η Honda ξεκίνησε ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία του MX με την πρώτη γενιά ενός μοντέλου 450cc, του πρώτου τετράχρονου και άμεσου αντικαταστάτη της CR250R. Ο κινητήρας των 449 cc ήταν ισχυρός, ομαλός και με μεγάλο εύρος ισχύος που χωρίς να μειώνει τη δύναμή του, τον καθιστούσε λιγότερο άγριο από έναν εφάμιλλο δίχρονο κινητήρα 250cc.
Μετά από μία σταθερή εξέλιξη, η CRF450R ξαναγεννήθηκε το 2009 διαθέτοντας έναν κινητήρα με σύστημα ψεκασμού. Οι ιδιοκτήτες μπορούσαν επίσης να κάνουν προσαρμογές στον ψεκασμό καυσίμου και στο χρονισμό της ανάφλεξης μέσω του εργαλείου HRC PGM-FI. Η επανασχεδίαση του κινητήρα και το νέο πλαίσιο εστίασαν στη συγκέντρωση της μάζας στο κέντρο, καθιστώντας την CRF450R.
Το 2017, η CRF450R επανασχεδιάστηκε πλήρως, διαθέτοντας εντελώς νέο πλαίσιο, αναρτήσεις Showa παντού και μία σημαντική αύξηση της απόδοσης ισχύος στις υψηλές στροφές χάρη σε έναν ολοκαίνουργιο κινητήρα ενώ το 2020 έφερε και το Honda Selectable Torque Control (HSTC) τριών επιπέδων που χάρισε στον αναβάτη επιλογές για τη διαχείριση της πρόσφυσης του πίσω τροχού.Το 2021, πέρα από τους τροχούς και τη βασική αρχιτεκτονική του κινητήρα, η CRF450R ήταν μία πραγματικά εντελώς νέα μοτοσυκλέτα, βασιζόμενη σε μεγάλο βαθμό στις εξελίξεις της CRF450RW με την οποία ο Tim Gajser κατέκτησε το πρωτάθλημα ΜΧ GP το 2019. Όπως συμβαίνει πάντα με το motocross, και την CRF450R, το παιχνίδι συνεχίζεται και η πιο πρόσφατη μοτοσυκλέτα έχει αναβαθμιστεί με πληθώρα βελτιώσεων στον κινητήρα και το πλαίσιο – καθ’ υπόδειξη των εργοστασιακών αναβατών και της HRC με σκοπό να κινούνται πολύ ταχύτερα και πολύ ευκολότερα. Και το 2023 σηματοδοτεί τα 50 χρόνια από τη γέννηση της μοτοσυκλέτας από την οποία ξεκίνησαν όλα αυτά, της CR250M Elsinore. Η επετειακή έκδοση περιορισμένης παραγωγής CRF450R 50th Anniversary αποτίνει έναν εντυπωσιακό φόρο τιμής στις πανίσχυρες CR της δεκαετίας του 1980.
Tι προτείνουν οι κατασκευαστές στην Ευρωπαϊκή Ένωση για το CO2;
Ο Σύνδεσμος Ευρωπαίων Κατασκευαστών Αυτοκινήτων (ACEA) δίνει τις δικές του προτάσεις για τη χαλάρωση του ορίου εκπομπής διοξειδίου του άνθρακα.
Όπως είναι γνωστό, από την Πρωτοχρονιά του 2025 τέθηκε σε ισχύ το νέο αυστηρότερο όριο εκπομπής διοξειδίου του άνθρακα, ο μέσος όρος του οποίου έχει οριστεί στα 93,6 γραμ./χλμ., από τα 116 γραμ./χλμ. που ίσχυε ως τις 31 Δεκεμβρίου 2024.
Αυτό σημαίνει ότι σε περίπτωση που οι ευρωπαϊκές αυτοκινητοβιομηχανίες δεν καταφέρουν να πληρούν το νέο όριο θα πρέπει να πληρώσουν πρόστιμο 95 ευρώ ανά γραμμάριο διοξειδίου του άνθρακα που το ξεπερνά, πολλαπλασιαζόμενο επί το σύνολο των οχημάτων που θα κατασκευάζει ετησίως.
Το να το επιτύχουν αποδεικνύεται πολύ δύσκολο ή ακόμα και αδύνατο σε ορισμένες περιπτώσεις για κάποιες από τις εταιρείες. Ο Σύνδεσμος Ευρωπαίων Κατασκευαστών Αυτοκινήτων (ACEA) έχει εναντιωθεί στην απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και έχει ζητήσει την αναθεώρησή της και την χρονική αναβολή της.
Η ομάδα άσκησης επιρροής («lobbing») που έχει ο Σύνδεσμος στην Ευρωπαϊκή Ένωση πρότεινε δύο εναλλακτικές λύσεις για τη χαλάρωση των στόχων εκπομπής διοξειδίου του άνθρακα για το 2025.
Μέσω αυτής, τα μέλη του Συνδέσμου επικαλούνται τη γενικότερη επιβράδυνση της δυναμικής στην ευρωπαϊκή αγορά αυτοκινήτου και τις έως και απογοητευτικές πωλήσεις ηλεκτρικών οχημάτων σε αυτή.
Η Σίγριντ ντε Βρις, η Γενική Διευθύντρια του ACEA, ανέφερε στις 24 Φεβρουαρίου (2025) ότι, ενώ η ομάδα συμφωνεί για την αναγκαιότητα επίτευξης των στόχων, οι οποίοι είναι περίπου 15% χαμηλότεροι από το 2024, ζητείται επιείκεια κατά τη φάση υλοποίησης.
Οι περισσότερες αυτοκινητοβιομηχανίες της Ευρώπης αναφέρουν ότι για να το καταφέρουν εφέτος θα χρειαστεί οι πωλήσεις των αμιγώς ηλεκτρικών μοντέλων τους να φτάσουν το 20%-25% επί των συνολικών ετήσιων τους, ποσοστό που είναι σημαντικά αυξημένο σε σχέση με το περίπου 14% (σημ.: μέσος όρος) πέρυσι.
Σε περίπτωση που δεν τα καταφέρουν (το πιθανότερο, δηλαδή) θα κληθούν να πληρώσουν πρόστιμο στην Ευρωπαϊκή Ένωση για υπέρβαση του ορίου, το οποίο μπορεί να ανέλθει σε δισεκατομμύρια ευρώ για τους μεγάλους Ομίλους. Συνολικά, ο ACEA προβλέπει ότι αυτό μπορεί να φτάσει έως και τα 17 δισεκατομμύρια ευρώ.
Ο Σύνδεσμος Ευρωπαίων Κατασκευαστών Αυτοκινήτων προτείνει δύο επιλογές. Η πρώτη αφορά στη «διαδοχική εφαρμογή» του νέου κανονισμού, όπου το 90% των ταξινομήσεων για το 2025 θα συμμορφώνεται με τον στόχο και το 95% για το 2026– δηλαδή κάτι παρόμοιο με την τελευταία μεγάλη μείωση των στόχων εκπομπών το 2020-2021.
Η δεύτερη πρόταση προβλέπει έναν «μηχανισμό αποταμίευσης-δανεισμού» για την περίοδο 2025–2029, ο οποίος θα επιτρέπει στις αυτοκινητοβιομηχανίες της Γηραιάς Ηπείρου να συμμορφωθούν με το νέο όριο σε βάθος τεσσάρων ετών.
Αυτές οι εναλλακτικές λύσεις προτείνονται ενόσω η Ε.Ε. βρίσκεται σε «στρατηγικό διάλογο» με τους κατασκευαστές και άλλους ενδιαφερόμενους για το μέλλον του βιομηχανικού κλάδου. Το αναλυτικό σχέδιο δράσης πρόκειται να ανακοινωθεί στις 5 Μαρτίου (2025), πιθανώς περιλαμβάνοντας και μέτρα χαλάρωσης για την εκπομπή διοξείδιού του άνθρακα.
Σύμφωνα με πληροφορίες από τον ευρωπαϊκό Τύπο, η Γαλλία, η δεύτερη μεγαλύτερη αγορά αυτοκινήτων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στηρίζει την πρόταση για τον μηχανισμό «αποταμίευσης-δανεισμού».
Από τον ACEA επισημαίνεται πως για την επόμενη φάση μείωσης των εκπομπών, το χρονικό διάστημα μεταξύ 2030 και 2034, θα απαιτηθεί μερίδιο αγοράς ηλεκτρικών οχημάτων μεταξύ 60% και 75% επί των συνολικών ετήσιων, προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος που έχει τεθεί για το 2035 και προβλέπει την πώληση αποκλειστικά καινούργιων αμιγώς ηλεκτροκίνητων μοντέλων.