Μπορεί από χθές η νέα εντυπωσιακή GR Corolla να είναι διαθέσιμη προς πώληση στην Ιαπωνία, όμως η απόκτηση της είναι άλλο θέμα. Λόγω της τεράστιας ζήτησης και της χαμηλής προσφοράς, φαίνεται πως για να γίνει κάποιος κάτοχος του μοντέλου, πρέπει να έχει και λεφτά αλλά και την τύχη με το μέρος του.
Οι ενδιαφερόμενοι δεν μπορούν απλά να πάνε στον τοπικό αντιπρόσωπο και να αγοράσουν το μοντέλο, όπως είχε αρχικά ανακοινωθεί τον Ιούνιο όταν αποκαλύφθηκε το hot hatch. Αντίθετα, θα πρέπει να κάνουν αίτηση για να μπουν σε ειδική κλήρωση. Η πρώτη παρτίδα αυτοκινήτων παραγωγής περιορίζεται σε 500 μονάδες για την κανονική έκδοση και μόλις 70 για την πιο ακραία έκδοση Morizo με δύο θέσεις και επιπλέον 30 Nm ροπής.
Οι αιτήσεις μπορούν να γίνουν έως τις 18 Δεκεμβρίου για την Morizo έκδοση και μέχρι τις 19 Δεκεμβρίου για την απλή. Στις 6 Ιανουαρίου θα ανακοινωθούν τα 70 άτομα που θα έχουν την ευκαιρία να αγοράσουν το Morizo Edition ενώ η λίστα με τους υπόλοιπους 500 πελάτες που θα μπορούν να διεκδικήσουν το στάνταρ αυτοκίνητο θα δημοσιευτεί μια μέρα αργότερα. Οι παραδόσεις και για τις δύο εκδόσεις έχουν προγραμματιστεί να ξεκινήσουν την άνοιξη του 2023.
Όσον αφορά το γιατί η Toyota υιοθετεί αυτήν την αρκετά ασυνήθιστη διαδικασία, το ζήτημα προέρχεται από τα προβλήματα στον εφοδιασμό που προκαλούνται από την πανδημία COVID-19 και τις ελλείψεις ημιαγωγών. Η ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία δεν έχει άλλο τρόπο από το να περιορίσει την παραγωγή, τουλάχιστον αρχικά. Η εταιρεία γνωρίζει ότι το GR Corolla θα έχει μεγάλη ζήτηση και γνωρίζει ότι δεν θα μπορεί να εκπληρώσει όλες τις παραγγελίες μέχρι να ομαλοποιηθεί η κατάσταση και να ξεπεραστούν τα θέματα στην εφοδιαστική αλυσίδα.

3.000 ευρώ το εργατικό κόστος για κάθε Ι.Χ. στη Γερμανία – 520 ευρώ στην Κίνα – 1.190 στην Αμερική
Καθώς οι δασμοί του Προέδρου Τραμπ αρχίζουν να τίθενται σε ισχύ, οι ξένες αυτοκινητοβιομηχανίες, συμπεριλαμβανομένων των γερμανικών, εξετάζουν το ενδεχόμενο να κατασκευάσουν περισσότερα οχήματα εντός των συνόρων της Αμερικής. Στην περίπτωση της Audi, αυτό θα σήμαινε τη δημιουργία παραγωγής στις ΗΠΑ, για πρώτη φορά στην ιστορία της.
Ωστόσο, όπως αποδεικνύεται, η αποφυγή των δασμών δεν είναι το μόνο κίνητρο για τη μετατόπιση της παραγωγής από τη Γερμανία στις ΗΠΑ. Όλα δείχνουν πως και η διαφυγή από το υψηλό εγχώριο εργατικό κόστος που επιβαρύνει τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία είναι ένας άλλος σημαντικός παράγοντας.
Μια νέα μελέτη της εταιρείας Oliver Wyman αποκάλυψε το τεράστιο χάσμα στο κόστος εργασίας μεταξύ της Γερμανίας και άλλων χωρών. Βοηθά επίσης να εξηγηθεί γιατί η εγχώρια παραγωγή αυτοκινήτων έχει μειωθεί κατά περισσότερο από το ένα τέταρτο την τελευταία δεκαετία και γιατί η μείωση αυτή είναι πιθανό να συνεχιστεί.
Οι ερευνητές που συνέκριναν 250 εργοστάσια αυτοκινήτων σε όλο τον κόσμο έμαθαν ότι η Γερμανία είναι η πιο ακριβή χώρα στον πλανήτη για την παραγωγή νέων αυτοκινήτων, καθώς κάθε όχημα προσγειώνει τον κατασκευαστή του με ένα μέσο εργατικό κόστος 3.000 ευρώ που καλύπτει μισθούς, συνταξιοδοτικές εισφορές και άλλες παροχές. Η μεταφορά της παραγωγής στις ΗΠΑ θα μείωνε αυτόν το λογαριασμό στο μισό και ακόμη περισσότερο.
Αλλά ακόμη και η κατασκευή αυτοκινήτων στην Αμερική φαίνεται ακριβή σε σύγκριση με την παραγωγή τους στην Κίνα, όπου το εργατικό κόστος ανά όχημα ανέρχεται σε μόλις 520 ευρώ. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η κατασκευή ενός αυτοκινήτου στη Γερμανία κοστίζει έως και 7.000 ευρώ περισσότερο από ό,τι θα κόστιζε στην Κίνα, σύμφωνα με την ίδια έκθεση.
Αλλά, αν οι δασμοί πάψουν ποτέ να αποτελούν ζήτημα και η μείωση του εργατικού κόστους αποτελεί κορυφαία προτεραιότητα, υπάρχουν ακόμη καλύτερες επιλογές για ένα νέο εργοστάσιο από την Κίνα. Η μελέτη αποκάλυψε πολλές χώρες όπου το κόστος εργασίας κάνει ακόμη και το κόστος της Κίνας να φαίνεται ακριβό, όπως το Μεξικό, όπου το κόστος εργασίας ανά όχημα είναι 271 ευρώ, και η Ρουμανία, όπου είναι μόλις 242 ευρώ.
Ωστόσο, η χώρα που προσφέρει πραγματικά το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για την κατασκευή αυτοκινήτων είναι το Μαρόκο, όπου το κόστος εργασίας ανά όχημα είναι απίστευτα 94 ευρώ…
