Γοητευτικό και πολυαγαπημένο από τα μέσα ενημέρωσης, ένα εργαστήριο πάνω σε τροχούς που βοήθησε την ανάπτυξη του κινητήρα Wankel και κατακτητής πολλών ρεκόρ. Το Mercedes-Benz C 111 με τον κινητήρα τετραπλού ρότορα Wankel, παρήγαγε 350 ίππους και γιορτάζει φέτος 50 χρόνια από την παγκόσμια πρεμιέρα του. Το αυτοκίνητο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο 40ο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης που διεξήχθη από τις 12 έως τις 22 Μαρτίου 1970. Η τελική του ταχύτητα, 300 χλμ/Ώρα, παραμένει ένα σημαντικό χαρακτηριστικό του μέχρι και σήμερα.
Το C 111-II αναπτύχθηκε με βάση το C 111, το οποίο παρουσιάστηκε το φθινόπωρο του 1969. Από την άποψη της τεχνολογίας, χαρακτηρίζεται ιδιαίτερα από τον κινητήρα Wankel με τέσσερεις ρότορες. Το τμήμα σχεδιασμού, με επικεφαλής τον Bruno Sacco και τον Josef Gallitzendörfer, άρχισε να εργάζεται το καλοκαίρι του 1969 επάνω στο σχέδιο αυτό. Σε σύγκριση με τον προκάτοχό του, βελτίωσαν το οπτικό πεδίο του οδηγού, τροποποιώντας τους λασπωτήρες, την οροφή, τον θόλο μηχανής και τον χώρο αποσκευών. Η αεροδυναμική του οχήματος ήταν επίσης βελτιωμένη: η μέτρηση της αεροδυναμικής σήραγγας έδειξε ότι ο συντελεστής οπισθέλκουσας του οχήματος είχε μειωθεί κατά οκτώ τοις εκατό σε σύγκριση με τον προκάτοχό του.
Μετά το εντυπωσιακό ντεμπούτο του, το C 111 ταξίδεψε σε πολλές άλλες εκθέσεις: Σαλόνι Αυτοκίνητο του Παρισιού, το Σαλόνι Αυτοκινήτου του Λονδίνου (Οκτώβριος 1969), το Σαλόνι Αυτοκινήτου του Τορίνο (Οκτώβριος / Νοέμβριος 1969), το Show του Jochen Rindt στη Βιέννη (Νοέμβριος 1969) (Δεκέμβριος 1969), Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτου των Βρυξελλών (Ιανουάριος 1970) και Σαλόνι Αυτοκινήτου Σικάγο (Φεβρουάριος 1970). Η εξελιγμένη έκδοση C 111-II έπειτα έκανε πρεμιέρα στη Γενεύη τον Μάρτιο του 1970.
Πολλοί λάτρεις των σπορ αυτοκινήτων ήταν διατεθειμένοι να πληρώσουν σημαντικά ποσά για ένα C 111. Για παράδειγμα, στο Λονδίνο το 1969 κάποιος προσφέρθηκε να πληρώσει μέχρι και μισό εκατομμύριο γερμανικά μάρκα ενώ η εταιρεία έλαβε μέχρι και ανοικτές επιταγές στη Στουτγάρδη τους επόμενους μήνες. Ωστόσο, το εμπορικό σήμα κατέστησε σαφές ότι αυτό το πειραματικό όχημα δεν ήταν προς πώληση. Ακριβώς στην αρχή της καριέρας του, αυτό που αργότερα θα ήταν γνωστό ως C 111 (με την εσωτερική ονομασία C 101 της Mercedes-Benz) προοριζόταν για μια τελείως ομάδα ατόμων: ήδη από το 1963 είχε δοθεί αρχική σκέψη σε έναν κινητήρα Wankel για ένα «μικρό, προσιτό σπορ αυτοκίνητο» που θα τοποθετηθεί κάτω από το «Pagoda» SL (W 113). Η στρατηγική καθορίστηκε λεπτομερέστερα το 1968 ως ένα «μικρό, σπορ όχημα» χωρίς ιδιαίτερα χαρακτηριστικά άνεσης που είναι επίσης κατάλληλα για αγώνες ράλι και απευθύνεται σε «νέους».
Δελτίο Τύπου CIC Mercedes
Πόσα ξέρετε για το αεροπορικό spoiler του Ford Escort Cosworth;
Τα παιδιά από το autogreeknews.gr μας άνοιξαν λίγο τα μάτια πρίνα μερικές μέρες με το ποιό κάτω άρθρο για εβληματικό spoiler του Ford Escort Cosworth.
Το Escort Cosworth αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα φετίχ των βενζινοαίματων, όχι μόνο σε σχέση με τα αυτοκίνητα της εποχής, αλλά κυρίως συγκριτικά με τα σημερινά. Αν ρωτάγαμε 10 άτομα, ζήτημα να μας έλεγαν οι 2 πως προτιμούν ένα σύγχρονο μοντέλο σε σχέση με το 90’s rally replica της Ford.
O κυριότερος λόγος που χαράχτηκε στο θυμικό όλων με πυρωμένο σίδερο, είναι φυσικά η συγκλονιστική εμφάνιση. Φουσκώματα, επιθετικό εμπρός μέρος με λειτουργική αεροδυναμική και, όπως θα περιμένατε, ο αδιαμφισβήτητος πρωταγωνιστής: η θρυλική φτερούγα στο πίσω μέρος, που ενώνει οροφή και πόρτα πορτμπαγκάζ, με ένα ακόμα μικρότερο spoiler στη βάση της. Η αιτία -μαζί με το εμπρός spliiter- που το Escort Cosworth έγινε το πρώτο αυτοκίνητο παραγωγής με downforce. Το προσωνύμιο «ουρά φάλαινας» προέκυψε από το σχήμα. Πόσοι γνωρίζουν, όμως, ότι η πραγματική έμπνευση προήλθε από τα αεροπλάνα;
Ένα συγκεκριμένο, για την ακρίβεια. Το Fokker Dr.1 αποτέλεσε την αιχμή του δόρατος για την Luftstreitkrafte, κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Στα χέρια του Manfred von Richthofen, έσπειρε τον τρόμο στους αιθέρες από το 1917 έως το 1918 μετρώντας περισσότερες από 80 καταρρίψεις! Ο θρύλος του «Κόκκινου Βαρώνου» αποτέλεσε πηγή για δεκάδες βιβλία, τραγούδια και ταινίες, με την πρωτοποριακή διάταξη των τριών φτερών στο αεροπλάνο του να αφήνει εποχή. Από εκεί «έκλεψε» ιδέες ο Frank Stephenson, για τον σχεδιασμό της αεροτομής του Escort Cosworth.
Μάλιστα, το αρχικό του σχέδιο ήταν ακόμα πιο κοντά σε αυτό του Fokker καθώς αποτελείτο από 3 στελέχη, με την «ουρά φάλαινας» να είναι διπλή!
Το κόστος, ωστόσο, δεν «έψησε» τους ανθρώπους της Ford, ενώ υπήρχαν και παράπονα από τους δοκιμαστές για την ορατότητα. Οπότε η ανεπανάληπτη αεροτομή, πήρε τη μορφή που ξέρουμε. Παρόλα αυτά, όποιος ήθελε –και θέλει ακόμα- μπορούσε να προσθέσει το τρίτο spoiler (ή να αφαιρέσει κάθε παρουσία βοηθήματος από το πίσω μέρος, για να αυξήσει την τελική στα 240, από τα 232 χλμ./ώρα). Βλέποντάς το, αισθανόμαστε ευγνώμονες που τόσο η Ford όσο και η συντριπτική πλειοψηφία των κατόχων «Cossie», έμειναν πιστοί στην «ουρά φάλαινας».
Πηγή: Autogreeknews.gr