Editorial

12 Nov, 2019 Ώρα 15:06

10 Μύθοι και Αλήθειες για τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα

Thumbnail

Το 2020 θα αποτελέσει έτος ορόσημο για την παγκόσμια αυτοκίνηση, με τους κατασκευαστές να παρουσιάζουν πλειάδα νέων αμιγώς ηλεκτροκίνητων μοντέλων σε κάθε κατηγορία.

Close

Η ηλεκτροκίνηση είναι ήδη εδώ και την επόμενη χρονιά αναμένεται να επεκταθεί σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένης και της Κύπρου μας.

Ας ρίξουμε λίγο φως σε δέκα «Μύθους και Αλήθειες» σχετικά με την ηλεκτροκίνηση βασισμένοι σε δεδομένα που πήραμε από την Unicars. Αποκλειστικό αντιπρόσωπο των Volkswagen, Audi και Skoda στη χώρα μας!

Close

 

 

ΜΥΘΟΣ: Τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα δεν έχουν αρκετή αυτονομία

ΑΛΗΘΕΙΑ: Έρευνες έχουν δείξει ότι στις μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις οι αποστάσεις που καλύπτονται καθημερινά δεν υπερβαίνουν τα 100 χιλιόμετρα. Τα σύγχρονα ηλεκτρικά αυτοκίνητα έχουν αυτονομία άνω των 200 χλμ. Για παράδειγμα, Audi e-tron ξεπερνά τα 400 χλμ., το Volkswagen e-Golf έχει περίπου 300 χλμ., το ID.3 που θα λανσαριστεί το επόμενο διάστημα αγγίζει τα 550 χλμ., ενώ τα VW e-up! και Skoda CITIGOe iV τα 260 χλμ.

 

ΜΥΘΟΣ: Τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα είναι πολύ ακριβά

ΑΛΗΘΕΙΑ: Σήμερα υπάρχουν διαθέσιμα ηλεκτρικά αυτοκίνητα με τιμή παραπλήσια αυτής των αντίστοιχων σε διαστάσεις συμβατικών. Το Audi e-tron, με πλούσιο εξοπλισμό, κοστίζει σχεδόν το ίδιο με τα Q7 και Q8.

Το VW ID.3 στη Γερμανία, όπου ήδη έχουν ανακοινωθεί τιμές, λόγω και σχετικής επιδότησης θα έχει παραπλήσια τιμή πώλησης με το καίνουργιο Golf. Ακόμα και χωρίς κρατικά επιδοτούμενα κίνητρα, οι τιμές των ηλεκτρικών αυτοκινήτων κινούνται πτωτικά, προσεγγίζοντας τα επίπεδα των συμβατικών.

Close

 

ΜΥΘΟΣ: Η φόρτιση των ηλεκτρικών αυτοκινήτων διαρκεί πολύ χρόνο

ΑΛΗΘΕΙΑ: Υπάρχουν σήμερα ευρέως διαθέσιμα ηλεκτρικά αυτοκίνητα τα οποία φορτίζονται στο 80% της χωρητικότητας των συσσωρευτών τους σε περίπου 30 λεπτά. Η φόρτισή τους σε απλό οικιακό τριφασικό δίκτυο στη διάρκεια της νύχτας είναι αρκετή για να έχουν αυτονομία 70-80 χιλιόμετρα. Σε φόρτιση με Wallbox ισχύος 11KW, στο σπίτι ή στην εργασία, ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο φορτίζεται πλήρως σε χρόνο 5-8 ωρών.

 

ΜΥΘΟΣ: Ναι, αλλά η πλήρης φόρτιση απαιτεί ώρες και το δίκτυο φόρτισης είναι πολύ περιορισμένο ενώ σε 5 λεπτά έχει γεμίσει πλήρως το ρεζερβουάρ

ΑΛΗΘΕΙΑ: Η χρήση συμβατικών αυτοκινήτων για δεκαετίες έχει δημιουργήσει ένα συγκεκριμένο τρόπο συμπεριφοράς: ο χρήστης ανεφοδιάζει το αυτοκίνητό του όταν το ρεζερβουάρ βρεθεί με περίπου το 1/4 της χωρητικότητάς του, αφιερώνοντας 5΄ χρόνου. Η προσέγγιση στη χρήση των ηλεκτρικών αυτοκινήτων είναι διαφορετική. Ενδείκνυται τόσο η φόρτιση στη διάρκεια της νύχτας όσο και κατά τις εργάσιμες ώρες, στο γραφείο ή την επιχείρηση. Ουσιαστικά, πολύ σύντομα ο κάτοχος αλλάζει απλά τρόπο συμπεριφοράς όσον αφορά στον ανεφοδιασμό στην καθημερινότητά του. Επίσης, το δίκτυο ταχυφορτιστών στις πόλεις αναμένεται να αναπτυχθεί ραγδαία ακόμη και στη χώρα μας, καθώς η ανάγκη για ανεφοδιασμό είναι επιτακτική για όλα σχεδόν τα σύγχρονα ηλεκτρικά αυτοκίνητα.

 

ΜΥΘΟΣ: Σε περίπτωση σύγκρουσης η μπαταρία είναι άκρως επικίνδυνη

ΑΛΗΘΕΙΑ: Τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα έχουν εξελιχθεί με στόχο να πληρούν τις ίδιες προδιαγραφές ασφάλειας με τα συμβατικά. Επίσης, περνούν αντίστοιχες δοκιμές πρόσκρουσης από τον Euro NCAP ενώ εξασφαλίζουν άδεια κυκλοφορίας από τις αρμόδιες ευρωπαϊκές υπηρεσίες.

 

ΜΥΘΟΣ: Το κόστος συντήρησης ενός ηλεκτρικού αυτοκινήτου είναι πιο ακριβό από ενός συμβατικού

ΑΛΗΘΕΙΑ: Το κόστος συντήρησης ενός ηλεκτρικού αυτοκινήτου θα είναι σχετικά πιο οικονομικό καθώς δεν υπάρχει η πολυπλοκότητα που διακρίνει τους κινητήρες εσωτερικής καύσης. Ενδεικτικά να προστεθεί ότι συνήθως τα φρένα καταπονούνται λιγότερο γιατί το αυτοκίνητο επιβραδύνεται σε μεγάλο βαθμό από τους ηλεκτροκινητήρες. Επίσης, δεν είναι απαραίτητη η αλλαγή λαδιών, φίλτρων και πολλών άλλων εξαρτημάτων.

 

ΜΥΘΟΣ: Τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα μεταφέρουν τη ρύπανση από το χώρο χρήσης ενέργειας στο χώρο παραγωγής της, έχοντας τελικά παρόμοιο ενεργειακό αποτύπωμα με αυτό των συμβατικών.

ΑΛΗΘΕΙΑ: Η λεγόμενη Well-to-Wheel (από την πηγή στον τροχό) πορεία, καταγράφει την περιβαλλοντική διαδρομή του οποιουδήποτε καυσίμου ή μορφής ενέργειας από την εξόρυξη ή παραγωγή μέχρι τη χρήση. Στις περισσότερες περιπτώσεις το ενεργειακό αποτύπωμα των ηλεκτρικών αυτοκινήτων είναι πιο «πράσινο» από αυτό των συμβατικών, με κινητήρα εσωτερικής καύσης. Σε σχετικές μελέτες σύγκρισης της μέσης εκπομπής CO2 για διάφορους τύπους αυτοκινήτων, σε συσχέτιση με το όριο των 40 γρ./χλμ. που είναι ο στόχος για την Ευρώπη το 2030, εξετάζοντας όλη την πορεία Well-to-Wheel της χρησιμοποιούμενης ενέργειας, αποδεικνύεται ότι τα ηλεκτρικά οχήματα με μπαταρία που χρησιμοποιούν ηλεκτρική ενέργεια παραγόμενη με τον τρόπο που ισχύει σήμερα στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες ή ενέργεια παραγόμενη από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, είναι τα μόνα που μπορούν με τη σημερινή τεχνολογία να πετύχουν αυτόν τον στόχο.

 

ΜΥΘΟΣ: Οι μπαταρίες έχουν μικρή διάρκεια ζωής και μεγάλο κόστος αντικατάστασης

ΑΛΗΘΕΙΑ: Η διάρκεια ζωής της μπαταρίας του ηλεκτρικού αυτοκινήτου εξαρτάται από τη συχνότητα της φόρτισης και της αποφόρτισης. Κατά κανόνα όμως, πραγματοποιούνται χιλιάδες φορτίσεις και αποφορτίσεις πριν μειωθεί σημαντικά η ισχύς. Εξάλλου, παρέχεται και σχετική εγγύηση ότι η χωρητικότητα της μπαταρίας δεν θα μειωθεί κάτω από συγκεκριμένο ποσοστό (συχνά το 80% της τιμής της ωφέλιμης χωρητικότητας).

Για παράδειγμα στα μοντέλα των Audi, Volkswagen και Skoda δίδεται εγγύηση 8 χρόνων ή 160.000 χλμ. για την μπαταρία. Όσον αφορά στο κόστος, αυτό είναι διαρκώς μειούμενο ενώ αναμένεται να προσφερθεί στην αγορά η δυνατότητα leasing μπαταριών.

 

ΜΥΘΟΣ: Τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα είναι βαρετά

ΑΛΗΘΕΙΑ: Κάποιοι θεωρούν ότι τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα λόγω της μεγάλης μπαταρίας τους είναι βαριά και αργοκίνητα. Αλλά ισχύει ακριβώς το αντίθετο. Διότι αφενός δεν χρειάζονται κινητήρα εσωτερικής καύσης ή μηχανικό κιβώτιο ταχυτήτων, αφ ετέρου η μπαταρία είναι ενσωματωμένη στο δάπεδο του αυτοκινήτου. Αυτό χαμηλώνει το κέντρο βάρους και εξασφαλίζει καλύτερη κατανομή του. Επίσης, ισχυροί ηλεκτροκινητήρες είναι τοποθετημένοι στους άξονες. Η άμεση εκκίνηση χωρίς να χρειάζεται αλλαγή ταχύτητας συνεπάγεται εντυπωσιακή επιτάχυνση - όπως ακριβώς σε ένα σπορ μοντέλο - και μάλιστα σε συνδυασμό με την αθόρυβη λειτουργία που χαρακτηρίζει την ηλεκτροκίνηση. Χαρακτηριστικά, το Audi e-tron επιταχύνει στα 0-100 χλμ./ώρα σε 5,7 δευτερόλεπτα, ενώ το ID.3 έχει αντίστοιχες επιδόσεις με το Golf GTI!

Επιπλέον, η ισχύς είναι διαθέσιμη συνεχώς, από στάση και γραμμικά. Πρόκειται για μία νέα, ιδιαίτερα συναρπαστική εμπειρία που μετά από σύντομο διάστημα εξοικείωσης αποδεικνύεται πραγματικά απολαυστική.

 

ΜΥΘΟΣ: Το κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας για τη χρήση ενός ηλεκτρικού αυτοκινήτου είναι υψηλό.  

ΑΛΗΘΕΙΑ: Μία ανάλυση του κόστους χρήσης των Audi e-tron και Volkswagen e-Golf με βάση τον τιμοκατάλογο της ΑΗΚ (Οκτώβριος 2019), αποδεικνύει ότι το κόστος χρήσης για το μεν e-tron, ένα αυτοκίνητο 408 ίππων και βάρους άνω των 2,5 τόνων εύκολα διατηρείται κάτω από τα 5 ευρώ ανά 100 χιλιόμετρα. Αντίστοιχα για το e-Golf το κόστος υπολογίζεται στα 3€/100χλμ.!

07 Jun, 2020 Ώρα 11:50

Οι εφημερίδες, τα online, το Προεδρικό και η στραβάρα…

Thumbnail

*Γράφει ο Παναγιώτης Τσαγκάρης Twitter: @tsangarisp

Close

Η Έντυπη Δημοσιογραφία αποτελούσε το καλύτερο φυτώριο δημοσιογραφίας. Απ’ εκεί ξεκινήσαμε όλοι οι δημοσιογράφοι της «παλαιάς κοπής».

Η εξέλιξη, η τεχνολογία έφερε και την επανάσταση στα ΜΜΕ. Ασχέτως αν στην Κύπρο δεν το αντιληφθήκαμε, μεγάλοι Οργανισμοί ΜΜΕ στο εξωτερικό αντιλήφθηκαν έγκαιρα το τεράστιο δίλημμα που είχαν μπροστά τους: Είτε επενδύουμε σε νέες τεχνολογίες, στο νέο είδος δημοσιογραφίας είτε επιμένουμε «παραδοσιακά και μόνο έντυπα» και αργοπεθαίνουμε. Επέλεξαν το πρώτο. Με σοβαρά κονδύλια εκατομμυρίων εξέλιξαν και επένδυσαν στην νέα τεχνολογία. Η οποία είναι το Online. Δεν είδαν το Online ως τον ανταγωνιστή τους, αλλά ως ένα επιπλέον βραχίονα επέκτασης του δικού τους ΜΜΕ. Αποτέλεσμα; Αντί να ζημιώνουν, κερδίζουν. Αντί να μειώνουν θέσεις εργασίας, αυξάνουν. Αντί να μειώνεται η αναγνωσιμότητά τους, αυξήθηκε. Όλα αυτά από τις αρχές της δεκαετίας του 2010.

Close

Στην Κύπρο ταμπουρωθήκαμε στα στεγανά μας. Στο καβούκι μας. Όπως κάθε νέο τρομάζει, έτσι και το Online. Τα Έντυπα, φοβήθηκαν τον κανιβαλισμό με αποτέλεσμα να μην επενδύουν αρχικώς στο Online. Αποτέλεσμα να υπάρξει κενό και να εμφανιστούν εταιρείες ΜΜΕ αποκλειστικά για Online. Όταν τα Έντυπα αντιλήφθηκαν πως επρόκειτο για μια αναπόφευκτη «μάχη» άρχισαν να επενδύουν και τα ίδια στα Online. Ωστόσο πάντοτε με επιφύλαξη διότι δεν απέβαλαν από το μυαλό τους την «κακή ιδέα» ότι «το online θα κανιβαλίσει το έντυπο». Αντί δηλαδή να δουν το online ως ευκαιρία, το είδαν ως κατάρα. Κακώς. (Σε αυτή την εξίσωση υπήρξαν και δυο εν μέρει εξαιρέσεις που ήταν το συγκρότημα της SPP Media καθώς και το συγκρότημα ΔΙΑΣ).

Για κάποιο λόγο το «Έντυπο» αποτέλεσε την «Ιερή Αγελάδα» που κανένας δεν έπρεπε (και δεν πρέπει) να αγγίξει. Μια βιομηχανία, η οποία ακόμη και σήμερα δεν δουλεύει «καθαρά». Ακόμη και ως προς το θέμα πώλησης φύλλων, είμαστε η μοναδική χώρα στον Δυτικό κόσμο, όπου δεν υποχρεώνουμε δια Νόμου τα έντυπα να δημοσιοποιούν τις πωλήσεις τους. Ναι, ακόμη και αυτό, το πόσα φύλλα πουλά κάθε εφημερίδα, που θα έπρεπε να ήταν αυτονόητο, κρατείται μυστικό. Δεν θα επεκταθώ για τους λόγους του «μυστικού». Ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί τι γίνεται… Θα σας πω μόνο το προφανές: Αν εσύ ως επιχείρηση θέλεις να διαφημίσεις, πώς θα γνωρίζεις πόσοι αναγνώστες θα δουν την διαφήμισή σου, αφού τα νούμερα που θα σου πει ο Οίκος ή ακόμη και ο Διαφημιστής σου δεν ξέρεις αν είναι ορθά; Εσύ πληρώνεις με την εντύπωση ότι διαφημίζεις σε μια εφημερίδα με πωλήσεις 20,000 φύλλων αλλά ουδείς ξέρει αν αυτό το νούμερο ισχύει και αν είναι όντως έτσι! (Και αυτό δεν το διατυπώνω τώρα, επειδή συνεργάζομαι επαγγελματικά με Online ΜΜΕ αλλά το διατύπωσα αρκετές φορές και πριν το 2008 -όταν δηλαδή γινόταν πάρτι με διαφημίσεις- και μάλιστα όταν συνεργαζόμουν με την εφημερίδα «ΑΛΗΘΕΙΑ» προκαλέσαμε και τις άλλες Εφημερίδες για θεσμοθέτηση δημοσιοποίησης των πωλήσεων χωρίς καμία ανταπόκριση από τα υπόλοιπα ΜΜΕ – πλην του ΠΟΛΙΤΗ).

Close
Όπως και να έχει, βρισκόμαστε στο σήμερα.

Η ατυχία του χώρου των ΜΜΕ είναι πως ο Πρώτος Πολίτης της χώρας ούτε πιστεύει αλλά ούτε και διαβάζει Online. Παραμένει, ένας παραδοσιακός αναγνώστης του Έντυπου. Αυτό δεν είναι κακό. Το κακό είναι πως ως Πρόεδρος δεν προσπαθεί καν -ως οφείλει- να αντιληφθεί και να κατανοήσει τις αλλαγές που επήλθαν. Το χειρότερο δε, είναι πως και οι συνεργάτες του -που είναι πολύ νεότεροι του- δεν τολμούν καν να του υποδείξουν πως ο χώρος των ΜΜΕ έχει αλλάξει. Και μάλιστα κατά πολύ.

Αποτέλεσμα; Να ανηφορίζουν στο Προεδρικό 4-5 εκδότες και να του αραδιάζουν κάμποσα του τύπου όπως πχ ότι χωρίς το Έντυπο δεν υπάρχει δημοσιογραφία, πως μόνο το Έντυπο παράγει πρωτογενές υλικό, ότι η μόνη σωστή δημοσιογραφία είναι η Έντυπη και αυτή είναι η πηγή ειδήσεων που διοχετεύεται στα Online. Και να του ζητούν βοήθεια και στήριξη διότι «το Έντυπο πεθαίνει». Όλα αυτά τα επιχειρήματα όμως πάσχουν. Και αποτελούν μόνο την μισή αλήθεια (είδε πιο κάτω).

Το Έντυπο όντως βρίσκεται σε δεινή θέση. Αλλά δεν είναι τώρα που βρίσκεται σε δεινή θέση και κυρίως δεν είναι λόγω του covid19 που βρέθηκε σε δεινή θέση. Είπαμε και πιο πάνω πως το Έντυπο παγκοσμίως άρχισε να βρίσκεται σε δεινή θέση από τις αρχές της δεκαετίας του 2010. Η Πανδημία το μόνο που άλλαξε είναι να επιταχύνει αυτή την πτωτική τάση πωλήσεων φύλλων. Και όταν οι αναγνώστες μετατοπίζονται σε άλλου είδους μορφή ενημέρωσης (online) ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ μετατοπίζεται και η διαφήμιση εκεί. Αφού η διαφήμιση γίνεται για τον κόσμο. Είναι λογικό ότι η διαφήμιση θα πάει εκεί που είναι ο κόσμος.

Εδώ σημειώνω πως προσωπικά δεν πιστεύω ότι το Έντυπο θα πεθάνει ή πως δεν πρέπει να στηριχθεί (είδε πιο κάτω). Ενδεχομένως να αλλάξει, να περιοριστεί αλλά δεν θα πεθάνει. Ωστόσο αυτό είναι άλλο θέμα.

Γιατί όμως τα επιχειρήματα των Εκδοτών πάσχουν και αποτελούν την μισή αλήθεια; Διότι, όντως τα Έντυπα διοχετεύουν την πρωτογενή ειδησεογραφία τους στα online. Αλλά σε ποια Online; Στα ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ βεβαίως online και όχι ΣΕ ΟΛΑ.

Και επί τούτου, υποχρεωτικά θα πρέπει να αναφερθώ στις Ιστοσελίδες για τις οποίες είμαι υπεύθυνος ως Δ/ντης Ειδήσεων (Offsite & Brief) και να σημειώσω πως εμάς δεν μας δίνουν τα Έντυπα πρωτογενές υλικό. Παράγουμε δικό μας. Δεν περιοριστήκαμε στην αναδημοσίευση των τηλεγραφημάτων του ΚΥΠΕ, στο οποίο είμαστε συνδρομητές και πληρώνουμε δικαιώματα. Παράγουμε πρωτογενές υλικό, ρεπορτάζ, αναλύσεις, δημοσιεύουμε δικές μας συνεντεύξεις, φιλοξενούμε δηλώσεις και θέσεις αρμοδίων, έχουμε άποψη, φιλοξενούμε απόψεις. Εργοδοτούνται μόνο για αυτές τις δύο Ιστοσελίδες πέραν των 10 δημοσιογράφων με πλήρη απασχόληση. Η δε εταιρεία DigitalTree Media ευρύτερα εργοδοτεί επιπλέον άλλους δημοσιογράφους (με πλήρη απασχόληση) για την κάλυψη των αναγκών των Ιστοσελίδων Kerkida, AvantGarde, Car, MyLife ενώ σύντομα θα ενισχυθεί το δυναμικό της για τις ανάγκες του νέου project για το WebTv. Και για να λειτουργεί μια εταιρεία ΜΜΕ Online επαγγελματικά, πέραν της απασχόλησης δημοσιογράφων απαιτούνται χίλια άλλα δυο πράματα, λογιστήρια, τεχνική υποστήριξη, γραφίστες, γραφεία, εξοπλισμός κτλ κτλ. Το ίδιο θεωρώ ισχύει ή πρέπει να ισχύει αν δεν ισχύει και για άλλες εταιρείες που θέλουν να ονομάζονται ΜΜΕ και που θέλουν να ασχολούνται αμιγώς με την Online ενημέρωση.

Και ακριβώς είναι εδώ που εμφανίζεται το Προεδρικό να είναι στραβό. Αγνοεί όλες αυτές τις παραμέτρους, αγνοεί την δυναμική του κάθε ΜΜΕ, αγνοεί τις επενδύσεις εκατομμυρίων που γίνονται στον χώρο των ψηφιακών ΜΜΕ, αγνοεί τις θέσεις εργασίας στον χώρο των ΜΜΕ και «μυστικά» προσπαθεί να χρηματοδοτήσει άμεσα ή έμμεσα συγκεκριμένο αριθμό Ομίλων ΜΜΕ (τα Έντυπα) εις βάρος μάλιστα άλλων. Διότι προσέξετε: 

Το μείζον εδώ δεν είναι ότι αρπάζουν κάποια ΜΜΕ λεφτά των φορολογουμένων και κάποια όχι, και αυτά που «έκοψαν έξω» φωνάζουν. Όχι. Δεν είναι αυτό. Προσωπικά θεωρώ πως κανονικά δεν θα έπρεπε να δίδεται ούτε και ένα σεντ από τα λεφτά των φορολογουμένων στα ΜΜΕ. Όπως ανακοινώθηκαν μέτρα για όλες τις επιχειρήσεις, τα ίδια μέτρα θα έπρεπε να ισχύουν (και ισχύουν) και για τα ΜΜΕ. Τέλος. 

Το μείζον λοιπόν εδώ είναι άλλο. Και εγείρονται τρία ζητήματα: 

 

Πρώτον. Παραβίαση του ανταγωνισμού. Πώς γίνεται ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να παραβιάζει τον ανταγωνισμό και μάλιστα να δρα υπέρ συγκεκριμένης ομάδας επιχειρήσεων εις βάρος άλλων επιχειρήσεων του ίδιου τομέα; Αφού χρηματοδοτώντας τα Έντυπα -τα οποία πλέον διαθέτουν και Online και είναι συνδεδεμένα μεταξύ τους- δεν προβαίνεις σε δυσμενή διάκριση εις βάρος των αμιγών online ΜΜΕ και δεν παρεμβαίνεις στην ελεύθερη αγορά; 

Δεύτερον. Στον χώρο των ΜΜΕ υπάρχουν ΗΔΗ ΠΕΝΤΕ προνόμια των Εντύπων έναντι των άλλων μορφών ΜΜΕ: 1/ Τα έντυπα ενισχύονται με χορηγία από το κράτος με περίπου 70,000ευρώ ανά έτος το καθένα (δεν ισχύει για Τηλεόραση, Ράδιο, Online) 2/ Έχουν μειωμένο συντελεστή ΦΠΑ αντί 19% πληρώνουν 5% (δεν ισχύει για Τηλεόραση, Ράδιο, Online) 3/ Σε κάθε εκλογική αναμέτρηση το κράτος δημοσιεύει (μόνο στα Έντυπα) έναντι πληρωμής τον εκλογικό κατάλογο 4/ Διατήρηση της (πεπαλαιωμένης) Νομοθεσίας για υποχρεωτική δημοσίευση ΜΟΝΟ σε ΕΝΤΥΠΟ ΜΜΕ γάμους, κηδείες κτλ. 5/ Διατήρηση της (πεπαλαιωμένης) Νομοθεσίας για υποχρεωτική δημοσίευση ΜΟΝΟ σε ΕΝΤΥΠΟ ΜΜΕ δημοσιεύσεις εκποιήσεων, πλειστηριασμών κτλ (και τα πέντε αποτελούν σοβαρά εισοδήματα για ένα ΜΜΕ). 

Πέραν των πιο πάνω λοιπόν ο Πρόεδρος Αναστασιάδης αποφασίζει να δώσει κι’ άλλα στα Έντυπα όπως αύξηση της χορηγίας αλλά και καθορισμού συγκεκριμένου ποσοστού διαφήμισης από τους Ημικρατικούς προς τα έντυπα ΜΜΕ αλλά και αύξηση αγορών φύλλων εντύπου σε όλη την Δημόσια Υπηρεσία.

Τρίτον. Πώς είναι δυνατόν να επαγγέλλεσαι την Ψηφιακή Εποχή, αλλά ο Πρόεδρος σου να μην διαβάζει καν ψηφιακά ΜΜΕ αλλά παράλληλα να αρνείται να αναγνωρίσει την συμβολή των ψηφιακών ΜΜΕ και το χειρότερο να χρηματοδοτεί την μη ψηφιακή Δημοσιογραφία εις βάρος της ψηφιακής; Είναι και ολίγον τι οξύμωρο…

Εν κατακλείδι, ουδείς είναι εναντίον της στήριξης του Έντυπου. Αλλά είναι αλλιώς να υπάρχει μια συμβολική στήριξη διότι κανένας μας δεν θέλει να πεθάνει το Έντυπο (και δεν θα πεθάνει είτε με στήριξη είτε όχι) και είναι αλλιώς να στηρίζεις σε βαθμό που υποσκάπτεται ο υγιής ανταγωνισμός αφού στο τέλος της ημέρας και τα ΜΜΕ αποτελούν επιχειρήσεις ιδιωτικής πρωτοβουλίας. 

Υγ.: Από την μια οι Εκδότες ζητούν στήριξη από το κράτος και από την άλλη ήταν οι πρώτοι που έκαναν σφοδρές μειώσεις μισθών και έθεσαν μεγάλο αριθμό δημοσιογράφων στην υποχρεωτική άδεια και πληρώνονται μόνο με το 60% από το κράτος χωρίς καμία συμπλήρωση μισθού από τους Εκδότες τους. Ας τους θέσει όρο ο Νίκος Αναστασιάδης, να μην απολύσουν κανένα και να μην κάνουν καμία μείωση μισθού. Γιατί δεν το κάνει; Αφού «πεθαίνει η δημοσιογραφία». Η δημοσιογραφία θα ζήσει με τους δημοσιογράφους να παίρνουν μισθούς πείνας ή να είναι χωρίς δουλειά;

*O Παναγιώτης Τσαγκάρης είναι Διευθυντής Ειδήσεων στην Digital Tree