Η παραπάνω τιμή θεωρήθηκε από αρκετούς ως κάτι το αναμενόμενο, καθώς μόνο το γεγονός ότι το ιαπωνικό μοντέλο αποτέλεσε ένα από τα αυτοκίνητα που οδήγησε ο αείμνηστος ηθοποιός Paul Walker, ανέβασε σε μεγάλο βαθμό την αντικειμενική του αξία.
Η Supra του 1994, ξεχώριζε με την πρώτη ματιά, χάρη στο εκθαμβωτικό πορτοκαλί χρωματισμό Candy Orange, που προέρχεται από την Lamborghini Diablo και τα μοναδικής έμπνευσης γραφικά «Nuclear Gladiator» της Troy Lee Designs. Ταυτόχρονα διαθέτει αεροδυναμικό body kit της εταιρείας Bomex, ενώ εντυπωσιακές είναι και οι πολυάκτινες ζάντες των 19 ιντσών. Στο εσωτερικό κυριαρχούν τα μπάκετ καθίσματα, το τριάκτινο τιμόνι, καθώς και μία πληθώρα από επιπλέον όργανα σε ταμπλό και και στην κολώνα Α.
Κάτω από το εντυπωσιακό αμάξωμα βρίσκεται τοποθετημένος ένας εξακύλινδρος σε σειρά κινητήρας 3,0 λίτρων, με κωδική ονομασία 2JZ-GTE, ο οποίος με τη βοήθεια διπλών turbo αποδίδει 324 PS και 427 Nm ροπής. Η ισχύς μεταφέρεται αποκλειστικά στους πίσω τροχούς μέσω ενός αυτόματου κιβωτίου 4 σχέσεων.
Τέλος, να αναφέρουμε ότι υπεύθυνη για την δημιουργία της συγκεκριμένης Supra είναι η εταιρεία The Shark Shop με έδρα το El Segundo της Καλιφόρνια, ενώ για τις ανάγκες της δεύτερης ταινίας «2 Fast 2 Furious» υπέστη αρκετές αλλαγές. Κατόπιν επανήλθε στην αρχική της μορφή, με τον νέο της ιδιοκτήτη να κατέχει και το αυθεντικό πιστοποιητικό που αποδεικνύει την γνησιότητα του μοντέλου.
3.000 ευρώ το εργατικό κόστος για κάθε Ι.Χ. στη Γερμανία – 520 ευρώ στην Κίνα – 1.190 στην Αμερική
Καθώς οι δασμοί του Προέδρου Τραμπ αρχίζουν να τίθενται σε ισχύ, οι ξένες αυτοκινητοβιομηχανίες, συμπεριλαμβανομένων των γερμανικών, εξετάζουν το ενδεχόμενο να κατασκευάσουν περισσότερα οχήματα εντός των συνόρων της Αμερικής. Στην περίπτωση της Audi, αυτό θα σήμαινε τη δημιουργία παραγωγής στις ΗΠΑ, για πρώτη φορά στην ιστορία της.
Ωστόσο, όπως αποδεικνύεται, η αποφυγή των δασμών δεν είναι το μόνο κίνητρο για τη μετατόπιση της παραγωγής από τη Γερμανία στις ΗΠΑ. Όλα δείχνουν πως και η διαφυγή από το υψηλό εγχώριο εργατικό κόστος που επιβαρύνει τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία είναι ένας άλλος σημαντικός παράγοντας.
Μια νέα μελέτη της εταιρείας Oliver Wyman αποκάλυψε το τεράστιο χάσμα στο κόστος εργασίας μεταξύ της Γερμανίας και άλλων χωρών. Βοηθά επίσης να εξηγηθεί γιατί η εγχώρια παραγωγή αυτοκινήτων έχει μειωθεί κατά περισσότερο από το ένα τέταρτο την τελευταία δεκαετία και γιατί η μείωση αυτή είναι πιθανό να συνεχιστεί.
Οι ερευνητές που συνέκριναν 250 εργοστάσια αυτοκινήτων σε όλο τον κόσμο έμαθαν ότι η Γερμανία είναι η πιο ακριβή χώρα στον πλανήτη για την παραγωγή νέων αυτοκινήτων, καθώς κάθε όχημα προσγειώνει τον κατασκευαστή του με ένα μέσο εργατικό κόστος 3.000 ευρώ που καλύπτει μισθούς, συνταξιοδοτικές εισφορές και άλλες παροχές. Η μεταφορά της παραγωγής στις ΗΠΑ θα μείωνε αυτόν το λογαριασμό στο μισό και ακόμη περισσότερο.
Αλλά ακόμη και η κατασκευή αυτοκινήτων στην Αμερική φαίνεται ακριβή σε σύγκριση με την παραγωγή τους στην Κίνα, όπου το εργατικό κόστος ανά όχημα ανέρχεται σε μόλις 520 ευρώ. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η κατασκευή ενός αυτοκινήτου στη Γερμανία κοστίζει έως και 7.000 ευρώ περισσότερο από ό,τι θα κόστιζε στην Κίνα, σύμφωνα με την ίδια έκθεση.
Αλλά, αν οι δασμοί πάψουν ποτέ να αποτελούν ζήτημα και η μείωση του εργατικού κόστους αποτελεί κορυφαία προτεραιότητα, υπάρχουν ακόμη καλύτερες επιλογές για ένα νέο εργοστάσιο από την Κίνα. Η μελέτη αποκάλυψε πολλές χώρες όπου το κόστος εργασίας κάνει ακόμη και το κόστος της Κίνας να φαίνεται ακριβό, όπως το Μεξικό, όπου το κόστος εργασίας ανά όχημα είναι 271 ευρώ, και η Ρουμανία, όπου είναι μόλις 242 ευρώ.
Ωστόσο, η χώρα που προσφέρει πραγματικά το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για την κατασκευή αυτοκινήτων είναι το Μαρόκο, όπου το κόστος εργασίας ανά όχημα είναι απίστευτα 94 ευρώ…